Homo Deus; een kleine geschiedenis van de toekomst - Yuval Noah Harari

Twee maanden geleden schreef ik over het boek Sapiens van dezelfde schrijver. Dit boek is een vervolg op Sapiens. Het borduurt voort op de gedachtengang uit het eerst boek.

In Homo Deus schetst Harari zijn beeld van de toekomst van de mens. In Sapiens heeft hij al afgerekend met het godsdenken en het bestaan van een god. In Homo Deus zegt de titel alles: De mens is God. Dataïsme is zijn religie. Het uitschakelen van pijn, verdriet en ziekte en het streven naar geluk zijn de drijfveren die de mens inspireert. Als robots de rest voor hun rekening nemen kan de mens zich volledig concentreren op gelukkig worden en blijven.
De levensduur van de mens wordt opgerekt tot misschien wel het eeuwige leven. Maar wie wil er eeuwig leven als er nog ziekten zijn? Wie wil er ziek worden en doodgaan of daarmee kwaliteit van leven inleveren? Niemand toch?
En als je niet meer ziek kunt worden dan is de volgende stap: de eeuwige euforie. Waarom zou je willen leven als je niet gelukkig bent, als je je niet goed voelt, niet positief in het leven kunt staan? Geluk is dan geen kwestie meer van op goed geluk kijken wat je gelukkig maakt, maar de chemie helpt je om je goed te voelen. Pillen en andere geestverruimende middelen zorgen voor een positieve vibe en een permanent geluksgevoel.

Toekomstmuziek? Kijk eens om je heen. Er is een enorme industrie ontstaan die ons bezig wil houden op een leuke en ontspannen manier. Of het nou de gezondheidsgoeroes zijn, de foodgoeroes, de kaartleesdames en -heren, de alcoholische versnaperingenboeven, de leisureindustrie, de entertainmentindustrie, het houdt niet op! We hoppen van hoogtepunt naar hoogtepunt, festivalletje hier, braderietje daar, belevenis zus, sensatie zo, pilletje erbij, drankje toe en zo voort. En dat alles wordt ons 24 uur per dag voorgeschoteld via reclame op televisie, radio, internet, billboards, folders, flyers, krantjes en wat dies meer zei. We zijn eigenlijk een beetje sufferds als we ons nog vervelen. En de marketingmaffia vertelt er bij dat het ons goed doet, dat we ons daarmee gelukkig voelen. Als we maar meedoen!
Kortom het is al begonnen. Entertain us! Schreeuwde Curt Cobain al. En dat is niet tegen dovemansoren gezegd.

Het is niet aan de orde om er ethische vragen bij te stellen. Willen we dit wel? Is dit voor alle mensen weggelegd of alleen voor een happy few? Als we ziekten gaan uitsluiten, ingrijpen in ons DNA om dat mogelijk te maken, mogelijk cyborgs van onszelf maken om dat mogelijk te maken, is dat dan wenselijk, Kan iedereen zich dat veroorloven?
Die vragen doen er natuurlijk wel degelijk toe. Maar waar dat uiteindelijk toe gaat leiden, aan een dergelijke uitspraak waagt Harari zich niet. Dat is ook onmogelijk. Als je echter met open ogen om je heen kijkt, verder dan de grenzen van je eigen leventje, dan zie je dat we al hard die kant opgaan. We manipuleren al op vele terreinen het leven in de natuur en van onszelf. Genotsmiddelen zijn van alle tijden maar nu zijn ze voor heel grote groepen beschikbaar en worden ook op steeds grotere schaal gebruikt. En dat gaat verder dan alcoholgebruik en -misbruik, maar allerlei drugs, natuurlijk en chemisch, komen voortdurend op de markt. De medische wonderen verbazen ons met enige regelmaat en the sky is the limit. Als je het kunt betalen tenminste.

Fascinerend denkvoer. Hoe ver gaat het straks realiteit worden? In hoeverre gaan we het toestaan om werkelijkheid te worden? Als je kijkt naar de menselijke geschiedenis ontstaan er altijd weer tegenbewegingen. Dat zal nu niet anders zijn. Zo heb je nu al religieuze groepen die medisch ingrijpen op basis van hun geloof beperken. Er zijn nu zelfs al niet-religieuze groepen die inenten niet nodig vinden. Weerstand en verzet is van alle tijden en zal ook in deze ontwikkeling niet ontbreken. Gebruikers en niet-gebruikers.

Als je geïnteresseerd bent om te zien in hoeverre dit al om ons heen plaatsvindt is de serie Black Mirror een mooi begin. In elke aflevering krijg je daar een inkijkje in de wereld zoals die op ons af komt. Niet helemaal wereldvreemd maar telkens met een of meerdere (herkenbare) elementen die laten zien hoe dat de toekomst er uit kan zien. Met daarbij de prettige en minder prettige gevolgen voor ons leven.

Hetzelfde geldt voor de film Her waar een operating system dermate sterke menselijke trekjes vertoont dat mensen er verliefd op worden en relaties mee aangaan. Het is cyberlove on the next level. Zoals mensen nu intens verliefd kunnen worden via een computerscherm zonder elkaar ooit in het echt gesproken, gezien of aangeraakt te hebben.

De twee versies van de film Metropolis uit 1927 en 2001 vertellen het verhaal van een bovenklassen en een onderklasse met daarbij de invloed van robots en het menselijk verzet daartegen. Allemaal herkenbaar.

Het gaat er niet om of je gelooft wat Harari zegt. Als je je ogen opent dan zie je dat er al verschillende elementen zichtbaar zijn van het beeld dat hij schetst. De reis van de mensheid is nog niet ten einde. Gelukkig maar. We zijn nog geen God(en).

Als je op zoek bent naar een uitgebreide inhoudelijke bexchrijving van het boek, lees dan: dames en heren wij allen leven in illusies

Vakantieboeken 2018

Hoewel we dit jaar niet "op vakantie" zijn geweest heb ik er toch naar gestreefd om meer te lezen dan normaal. Dat is aardig gelukt. Omdat thuis de computer ook in de buurt is valt dat niet altijd mee maar ik ben niet ontevreden met de lijst die ik heb gelezen. De hoeveelheid, daar heb ik het dan over want de kwaliteit was helaas niet altijd best.

Wat heb ik gelezen?

Achter gesloten deuren, Breng me terug en Gebroken van B.A. Paris.
Tja. Wat zal ik er van zeggen. Na het eerste boek wilde ik niet meteen het tweede boek lezen. Ik vond het eerste namelijk niet al te best geschreven. Dat heb je soms, zonder dat ik er een vinger op kan leggen. Het tweede boek was een stuk beter. Het verhaal was ook interessanter maar opnieuw had ik iets op aan te merken: herhaling. Dat je als lezer voor dom wordt versleten en je daarom een keer of vijf moet lezen dat iemand een boomstam zo op een matroesjka poppetje vond lijken. Dat irriteert me mateloos. Het derde boek vond ik eigenlijk het beste. Een goed verhaal. Spannend en intrigerend. Het eind vond ik een beetje een afknapper, maar dat is misschien persoonlijk.

Stromboli van Saskia Noort.
Dit vond ik een goed boek. Ik houd er wel van als de groep mensen op de hak wordt genomen die voortdurend bezig is om met zichzelf in gesprek te raken en daarvoor de hele wereld over reist en behoefte heeft aan leiding van derden die er een merkwaardige methode op nahouden om jou in contact te brengen met je kern. Altijd leuk om te lezen als daar de ballon wordt doorgeprikt.
.
Het meisje in het ijs en De stalker in de nacht van Robert Bryndza.
De schrijver die graag van zijn lezer hoort wat ze van zijn boeken vonden. Hoofdpersoon: Erika Foster. Rechercheur en weduwe van een politieman die door haar actie om het leven is gekomen. Trauma dus. Deze mevrouw is echt bloedirritant. Ongeleid projectiel. Dit soort van politieagenten doet het goed in boeken, series en films, man of vrouw, dat doet er niet toe. We houden van dat eigengereide als het tenminste resultaat heeft. Maar soms stuit het me ook tegen de borst. Is het net een beetje over the top. Deze boeken zijn best wel te pruimen als je van dergelijke types houdt. Ik heb ze uitgelezen maar niet altijd van harte. Van de andere kant, ik houd ook wel van dat ongepolijste. Dus ik begeef me hier op glad ijs. Voordeel van de twijfel voor wie van politieboeken houdt.

Barst van Boris O. Dittrich.
Een tussendoortje. Het Spannende Boeken Weken geschenk. Leuk verhaal. Ik was er niet echt heel erg kapot van maar het is leuk om te lezen. Het verleden een beetje aandikken om in de wereld van vandaag zichtbaar te worden. Die methode is overigens een afrader. En het leidt tot moord. Dat is altijd betreurenswaardig.

Soms lieg ik van Alice Feeney.
Goed beschreven verhaal over een verknipte jeugd en wat voor effect dat kan hebben op je leven. Persoonlijkheidswisseling en dat alles vertelt door iemand met het locked-in syndroom: je hoort wel wat er gezegd wordt maar je kunt niet reageren. Geen prettige situatie om je in te bevinden vooral als je niet precies meer weet wat er is gebeurd. Door gebrek aan interactie kun je niet om opheldering vragen. Van de andere kant is luisteren ook een kracht. Zeker als de anderen niet weten dat je ze wel hoort... Goed en spannend boek.

Een tragedie in New York van Maurice Seleky.
Dit was een van de beste boeken die ik de afgelopen weken heb gelezen. Bijzonder was de vertelvorm: vier hoofdpersonen die telkens in dezelfde volgorde hun eigen hoofdstuk hadden. Langzaam ontstaat er dan een beeld van het leven van deze vier personen. Waar ze elkaar raken, in heden en verleden, letterlijk en figuurlijk en dat alles leidt tot een climax die er mag zijn. Absoluut een aanrader voor wie nog op zoek is naar een goed boek.

Op straffe des doods door Mats Olsson.
Kinky! De wereld van de sm en bdsm is voor mij onontgonnen terrein. Dit boek speelt zich in die wereld af. Een whodunnit maar dan anders. Ik vond het een geweldig boek, goed geschreven, goede stijl, humorvol en spannend. En het bleef geloofwaardig. Een journalist in ruste die thuis is in de wereld van spanking en meer heeft een afspraakje met een vrouw die daar weel mee wil experimenteren. Dat experiment is geen succes en eindigt in een teleurstelling voor beiden.
Dat is de inleiding tot een ontmoeting met een verlopen rockzanger die later door dezelfde journalist wordt aangetroffen met een dode vrouw in zijn hotelbed.
Onderzoeksjournalistiek en een hijgerige pers en bijbehorend publiek doet de rest. Zeker lezen dit boek!

De fotograaf van Auschwitz door Luca Crippa.
Het waar gebeurde verhaal van een Oostenrijks-Poolse man genaamd Wilhelm Brasse die niet voor de Duitsers wil werken en daarom in het concentratiekamp terecht komt. Daar komt zijn fotografische kunde van pas en hij wordt ondergebracht bij het onderdeel dat de gevangen moet fotograferen ten behoeve van hun registratie. Omdat hij en zijn collega's zo'n goed werk leveren hebben ze het relatief goed. Het betekent echter ook dat ze worden ingezet om ook bv. de medische experimenten te fotograferen van Mengele en zijn boevenbende. Zo ziet hij in zijn kampperiode eigenlijk bijna alleen maar mensen waarvan hij weet dat ze vroeger of later zullen worden sterven dor de moordmachine die de Duitsers hebben uitgedacht en in de praktijk brengen. Bijna tot aan de bevrijding van het kamp in januari 1945.
Brasse is geen held. Hij wil overleven. Maar hij buigt niet als de SS-ers in het kamp hem op basis van zijn half-Ariër zijn steeds proberen over te halen om toch dienst te nemen in het leger. Uiteindelijk blijkt dat de Duitse machinerie hapert en langzaam komt Braske tot het besef dat zijn foto's bewijs vormen voor wat zich in het kamp heeft afgespeeld. Dan gaat hij zich actief inzetten om dat materiaal te beschermen tegen de voorgenomen vernietiging.
Aangrijpend verhaal van een overlever. Geen held, geen verzetsman, geen principiële strijder maar gewoon een burger die wil leven. Ondanks de hel die zich rondom hem afspeelt. Die zichzelf beschermt en het niet wil zien, het niet ontkent, maar het niet wil waarnemen. Omdat als dat een keer wel gebeurt het zijn mens-zijn op zijn grondvesten doet schudden.
Indrukwekkend verhaal. Aanrader.

Ali een leven van Jonathan Eig.
Dit boek had ik al voor de vakantie uit maar ik neem het mee in dit overzicht voor de volledigheid. Een biografie van de boxer Cassius Clay die zijn naam later wijzigde in Mohammed Ali. Olympisch kampioen, wereldkampioen, dienstweigeraar, wereldkampioen, en nog een keer wereldkampioen. Ik ben van de generatie dat ik met mijn vader midden in de nacht opstond om naar zijn gevechten te kijken in Zimbabwe (1974) en in de Filipijnen (1975).
Ik heb het altijd een formidabele sportman gevonden en een mens die opkwam voor wat hij dacht dat goed was. Privé was het geen echte ster en ook nogal naïef en beïnvloedbaar, maar desondanks had hij karakter en een eigen wil. Soms zijns ondanks. Inspirerende man en ik weet nog goed dat ik er ontzettend van hield dat hij enorm met zichzelf wegliep, dat ook voortdurend uitsprak en blijkbaar, volgens dit boek, ook opzocht als hij het nodig had. Voortdurend roepen I am the greatest en dat dan ook zijn. Daar houd ik wel van. Want presteren kon hij, zeker in zijn jonge jaren. Later werd het allemaal wat minder en hard werken.
Ik vond het goed boek om te lezen. Hij is voor mij een stuk menselijker geworden. Dat is altijd goed. Heldenverering is voor de dwazen. Verrassend: een enorme lange lijst met gebruikte bronnen.

Boeken lezen in de vakantie

Het is alweer heel lang geleden dat ik een blogpost heb geschreven. Nu, zo na de vakantie, nadat ik weer een serie boeken heb gelezen voel ik de behoefte om dat in ieder geval even vast te leggen, vooral ook voor mezelf.
.
Sluipend gif - Corine Hartman
Dit boek was wel intrigerend maar uiteindelijk haalt het maar net de voldoende. Ok, deze vrouw heeft problemen en gaat er mee aan de slag. Dat is natuurlijk lovenswaardig. Uiteindelijk is het een heel onhandige situatie waar ik te weinig herkenbaars in zie en waar ik me dan vaak aan ga storen. Misschien is het wel herkenbaar, maar stoort me dat nog meer. Al die onhandigheid die zo makkelijk voorkomen had kunnen worden door je hersens te gebruiken. en een vraag meer te stellen. Vul niet voor anderen, vraag er naar!

De droogte - Jane Harper
Een goed boek. Spannend, interessante personages en goed geschreven/vertaald. Het Australische platteland, the Outback, is een weinig vergevingsgezinde omgeving. Het klimaat kan er genadeloos toeslaan en dat heeft ongetwijfeld zijn weerslag op de mensen die er wonen. In dit boek keert iemand terug uit de stad naar zijn geboortestad vanwege een begrafenis. Het verhaal ontspint zich als een walk down memory lane, maar niet bepaald op een prettige manier. Oud zeer en relaties. Waar heb ik het meer gelezen. Steengoed boek!



Goede dochter - Karen Slaughter
Op de een of andere manier kon ik niet goed in het verhaal van dit boek komen. De twee dochters waar het over ging irriteerden me eigenlijk allebei. Bovendien schrijft Slaughter in dit boek met zoveel niet relevante uitwijdingen of erg wijsneuzerige uitwijdingen dat ik me te vaak permitteerde om stukken tekst over te slaan. Stick to the story, dacht ik dan. Ik heb ondertussen redelijk wat boeken van haar gelezen maar dit is er een die ik niet snel zal aanbevelen bij anderen.

Jager - Lars Kepler
Aan Kepler kun je over laten om een goed boek te schrijven. Het onderwerp, de vorm, is vaak herhaalbaar. Zo veel variatie is er niet. Ook dit keer is er weer iemand helemaal van de wereld geraakt door een verstoorde en gestoorde jeugd. Een onjuist verhaal bepaalt zijn keuzes. Die leiden tot een aantal moorden. Het is goed geschreven en ook spannend. De dader blijft niet to het ind toe onbekend, maar dat mag de pret niet drukken.

Draai je niet om - Tove Alsterdal
Aardig boek met een horror-randje. Nieuwbouwwijken op plekken met een gestoorde geschiedenis. Het was ook aardig om te lezen hoe de hedendaagse rationele mens nog steeds van streek raakt van op het eerste oog onverklaarbare gebeurtenissen en verhalen uit het verleden. Alles blijkt veel aardser dan het leek. Letterlijk. Ik denk niet dat iemand spijt krijgt van het lezen van dit boek.

Kleine zwarte leugens - Sharon Bolton
Dit is denk ik het beste boek dat ik heb gelezen in de afgelopen 4 weken. Het verveelde geen moment, geloofwaardig en mooie karakterbeschrijvingen van de personen die er een rol in spelen. Het verhaal speelt zich af op de Falklandeilanden. Eilanders zijn bijzonder en hoewel ik er geen ben kreeg ik wel een aardig beeld van de afhankelijkheid die je als inwoners van een eiland hebt van elkaar en de gemeenschap. Dat is overigens een thema dat in meer boeken voorkomt, zeker als het zich in de dorpen in het Amerikaanse Mid-Westen afspeelt. Dat is een vergelijkbare situatie. Aanrader!

100 jarige man die uit raam klom en verdween - Joan Jonasson
Toen ik begon met lezen had ik links en rechts gehoord dat dit boek de moeite waard was. Het was wel meteen raak, ik kwam snel in het verhaal en ik vond het hoogst amusant. De vergelijking met Forest Gump kan gemaakt worden. Het is een origineel verhaal, goed geschreven en heel geestig. Niets over the top, gewoon mensen zoals jij en ik, die wel ieder een bijzondere keuze gemaakt hebben. De hoofdpersoon is een kranige oude man die het leven leidt zoals hij vindt dat het geleid moet worden. Ook al is ie net 100 geworden.
Leuk boek om te lezen.

Selfies - serie Q - Jussie Adler Olsen
Het komische viertal in de kelder van het politiebureau in Kopenhagen lost wederom een aantal cold cases op. Deze keer gaat Rose, een van de vier, er bijna aan onderdoor. Voor dit boek geldt wat ik wel vaker heb: een persoon die de weg kwijt is zit mij op de een of andere manier niet zo lekker. Dit verhaal wordt er behoorlijkk door gedomineerd en dat maakt hte neit tot de beste uit de serie Q. Wat mij betreft dan. Maar het is nog steeds de moeite van het lezen waard.

Chaos - Patricia Cornwell
Het bijzondere van dit boek vond ik de setting in de tijd. Het beschrijft redelijk minutieus een dag en nog wat uit het leven van een vrouw die werkt of verbonden is aan de univeristeit van Boston. De bchrijving van de omgeving, waarschijnlijk heel herkenbaar voor die er woont, werkt of heeft gestudeerd, zaten me af en toe in de weg, maar ach, die kun je dan ook gewon overslaan.

Beschadigd - Felix Frances
Een boek over de paardensport! Wie had gedacht dat ik dat nog ooit zou lezen. Het is een soort van detective verhaal die de bijna onontkoombare schande van dopinggebruik als thema heeft. De paardensportbond van Engeland heeft detectives in dienst, of huurt ze in, om de diverse aspecten van de sport in de gaten te houden of doelgericht te onderzoeken. Een sport waar zo veel geld in omgaat en zoveel op gewed wordt heeft een potentie van fraude in zich.

Gelezen boeken (4)

Ik slaag er in om het lezen van boeken nog vol te houden in de nasleep van de vakantie. Daar ben ik zelf best trots op. Er zijn zoveel andere verleidingen, maar lezen blijft een mooie manier van ontspannen. En af en toe lees je wat moois!

24 dagen van Guillaume Musso
Een boek dat begint als een belofte. Een retespannend verhaal met een mooi, oorspronkelijk onderwerp: de tijdmachine. Maar dan anders. Er komt ook een vuurtoren in voor en zoals we allemaal weten beloofd dat niet veel goeds. Een type gebouw dat in vele spannende verhalen een rol vervult. In dit geval vond ik het idee van het boek echt origineel. Ik werd benieuwd naar het vervolg en vooral het einde natuurlijk. Hoe gaat dit aflopen? Een mens die telkens 24 uur "leeft" en dat 24 dagen in een periode van 24 jaar. In sneltreinvaart door de geschiedenis van de afgelopen kwarteeuw. De wil om te weten hoe het verhaal afloopt was de belangrijkste reden om te blijven lezen. De stijl van het boek vond ik niet best. Weinig origineel of spitsvondig, gewoon schrijven zoals ik dat ook zou doen. Het einde van die boek vond ik ronduit teleurstellend! Wat een zwak einde van een idee dat zoveel potentie heeft! Ik trok een parallel met een bloedstollend verhaal dat er mee eindigt dat alles een droom was. Nee, zwak zwak zwak. Dat is mijn oordeel.

Huidpijn van Saskia Noort
Zoals de lezer van dit blog weet, is dit niet mijn eerste Saskia Noort. Dat krijg je als er een hele serie verhalen van haar hand op de e-reader staan. Bij elk van haar boeken heb ik het idee dat ik het al gelezen heb. De vraag blijft: is dat zo of lijken de verhalen gewoon heel erg op elkaar? In dit geval moet mij van het hart dat dit het eerste boek was dat ik echt goed uitgewerkt vond. Het verhaal hield me goed bij de les en ik wilde weten hoe dit af zou lopen. Bovendien in een prettige stijl geschreven. Ik zou het mensen aanraden om te lezen. Leuk!

Afgunst van Saskia Noort
Opnieuw een kort verhaal dat maar weer eens laat zien dat afgunst, naijver en jaloezie geen emoties zijn waar een mens gelukkig van wordt. Mislukte liefde is wel een favoriet thema van Saskia Noort. Wederom een gekwetste geliefde die niet verder komt in het leven. Altijd jammer. En dat met zoveel zelfhulpboeken in de schappen van de boekhandel! Leuk tussendoortje, dit boek.

Alleen in Berlijn van Hans Fallada
Een boek met een verhaal zo bleek aan het eind van deze uitgave. Geschreven in 1947 en die sfeer ademt het boek ook. De kleine man/vrouw en het kleine verzet tegen het Naziregime. Ik vond het een heel mooi boek. Zonder poespas, zonder opsmuk, zonder gezocht leed of opgeklopte emoties. Het leven gaat door, ook al woon je in Nazi Duitsland. Ook al desintegreert de hele samenleving.
Wat mij vooral aansprak was de beklemmende sfeer van verraad dat overal aanwezig was en echt loerde. Feind hört mit! Ook als je aan de goede kant van de streep streed. Knap geschreven door een gekweld mens. Dat komt aan het eind van het boek ook nog even voorbij. Aanrader!

Gelezen boeken (3)

De vakantie is ten einde. Nog een blog met gelezen boeken. Die blijven wel komen maar in een lager tempo :).


Nieuwe buren van Saskia Noort
Toen ik halverwege het verhaal was realiseerde ik me dat ik dit verhaal al eens eerder gelezen had. Het bleef toch interessant genoeg om het boek opnieuw te lezen. Een liefdesverhaal dat niet goed afloopt. Ach, we kennen ze allemaal wel. Het boek is vlot geschreven. De perspectieven van beide echtelieden komen goed aan bod. Wat altijd weer schokkend is: het speelt zich deels af in het park Kempervennen hier in ons eigen Brabant. Daar ben ik in het verleden ook enkele keren geweest. Het blijft verrassen en tegelijk goed dat de wereld buiten de Randstad ook in beeld is bij bekende schrijvers. Leuk boek!

Een goed huwelijk door Saskia Noort
Een kort verhaal. De tittel doet meteen vermoeden dat het goede huwelijk wel eens minder goed zou kunnen zijn dan de titel wil zeggen. Geen verrassing: dat is ook zo! Relatieproblemen. Zoete wraak. Leuk tussendoortje.

De grenzeloze door Jussi Adler-Olsen
Weer een geniale aflevering uit de serie Q. Hoe hij het doet, ik weet het niet, maar voor mij blijft de wisselwerking tussen Carl Morck, Assad en Rose van een ongekende schoonheid en vol humor. Het verhaal, de plot, doet er bijna niet toe. Maar dat zou de schrijver wel tekort doen. Ook daar is weer de nodige moeite in gestopt. Ik vod het een heerlijk boek o te lezen. Voor wie de serie Q nog niet kent: zoek op en lees ze!
De vrouw in de kooi
De noodkreet in de fles
Dossier 64

De verbouwing door Saskia Noort
Dit boek bleek ik ook al eens eerder gelezen te hebben. Tis wat. Wat moet ik er van zeggen. De vrouwelijke hoofdpersoon is een beetje de weg kwijt. Dat overkomst ons allemaal wel eens. Dan wordt het lastig om goede beslissingen te nemen. Dat gaat in dit boek dan ook niet goed. Het is wel een spannend verhaal. Niet verrassend, althans dat vond ik. Misschien omdat ik het al eerder had gelezen? Een goed tussendoortje.

Middernachtzon door Jo Nesbo
Hoewel deze schrijver mij tot dusver steeds bekoorde vond ik dit boek teleurstellend. Ik kan er eigenlijk niet zoveel over vertellen. Het is niet spannend genoeg, er zit geen echte plot in, geen clou, geen einde, geen verhaal... Tegenvaller.

Gelezen boeken (2)

Ik heb vakantie en dat is de periode waarin ik de meeste boeken lees. Vandaar dat ik nu wederom een overzicht geef van wat ik de afgelopen twee maanden heb gelezen.

Alles wat er was van Hanna Bervoets
Dit is een aangrijpend boek zonder dat het je strot dichtknijpt. Overleven na de knal. Heel dichtbij en met een glimpje toekomst. Waarom gaat een mens door met leven zonder enig perspectief dat concreet is. Geloof? Hoop? Of gewoon overleven zonder reden. Omdat het kan. Mooi boek!

Het pauperparadijs van Suzanna Jansen
De voorouders van de schrijfster vertoefden in Veenhuizen, een in aanleg idealistische kolonie in Drenthe waar armen een kans kregen te leren hoe je goed moest leven en een huishouden runnen. Helaas pakte de praktijk heel anders uit. Mooi beschreven familiegeschiedenis en een fraai inkijkje in de opvattingen over minderbedeelden in de 19de en begin 20ste eeuw. Met schaamte en sociale stijging.

Veroordeeld van Karen Slaughter
Ik heb al menig boek van deze schrijfster gelezen maar dit kon me niet zo imponeren. De vrouwelijke hoofdpersonen ontstijgen uiteindelijk wel het niveau van het kirrende vrouwtje, maar de weg daar naar toe kon me niet zo bekoren. Het boek geeft wel een verschrikkelijk inzicht in de bekrompen samenleving die je in de Verenigde Staten kunt tegenkomen. Afschuwelijk. Het boek speelt zich af in de jaren 70 dus het is allemaal al weer even geleden. Desalniettemin maakt dat onderdeel, die sfeer, die bekrompen, bevooroordeelde, racistische saus mij altijd weer zelf veroordelend en bevooroordeeld. Jammer. Het verhaal is helaas nu erg actueel: politieagenten die worden vermoord. Ook jammer.

Stil in mij van Danielle Hermans en Esther Verhoef
Dit boek bevat verhalen van vrouwen die te lijden hebben gehad van misbruik in religieuze inrichtingen. Het misbruik door priesters is in de pers en in diverse televisieprogramma's uitgebreid aan bod gekomen. Het misbruik van meisjes door nonnen, daarover heb ik veel minder gelezen. Dit boek geeft aan de hand van de verhalen van slachtoffers een schokkend inkijkje in het misbruik in diverse instellingen door het hele land. Ik vond het heel moeilijk om dit boek uit te lezen. Het is duidelijk dat dit geen vrolijk boek is. Maar de confrontatie met plaatsen en instellingen bij mij in de buurt en dus heel herkenbaar zijn, vond ik ronduit afschuwelijk. Kinderen die uit huis werden geplaatst, vaak om redenen die je niemand toewenst, zijn systematisch gekleineerd en beperkt in hun ontwikkeling, niet alleen maatschappelijk maar vooral ook persoonlijk. Afschuwelijk. Misbruik is van alle tijden en van alle mensen, maar in een religieuze instelling, daar verwacht je toch morele waarden van formaat. Conform bijbel en menselijkheid. Vergeet het maar. Het aanhangen van een religie en het geloven in een God is geen garantie voor betere mensen. Maar dat wisten we al.

Koekoeksjong van Robert Galbraith
Een heerlijk geschreven boek waarbij de hoofdpersoon bij mij echt tot leven kwam. Het is een detective met lekker uitvergrote karakters waardoor er in ieder geval een helder beeld ontstaat. Een whodunnit waarin de waarom-vraag helaas niet beantwoord wordt. Ik kan er helaas niet teveel over vertellen want anders haal ik de spanning uit het boek en dat zou zonde zijn. Het boek liet mij achter met een teleurstellend gevoel. Ben eigenlijk wel benieuwd of dat bij anderen ook zo is. Dit boek is zonder meer een aanrader.

Gelezen boeken

Al weer een hele tijd geleden ben ik gestopt met het schrijven van korte boekervaringen. Op enig moment vond ik dat niet meer de moeite waard. Dit weblog heeft een hele tijd gediend als terugleesmedium zodat ik terug kon vinden wat ik gelezen had. Naarmate ik steeds vaker, en nu bijna uitsluitend, gebruik maak van een e-reader is nog meer een bittere noodzaak.

In mijn vakantie afgelopen april-mei heb ik de nodige e-books tot mij genomen en ik onthoud nu zelfs niet meer welke boeken ik gelezen heb, domweg omdat ik ze niet in mijn handen heb gehad of even kan terugzien in de boekenkast. Een probleem wil ik het niet noemen maar het hindert me soms wel. Dan heb ik een goed boek gelezen en vervolgens kan ik noch titel noch auteur reproduceren.

Vandaar dat ik nu een update doe. Niet meer heel erg uitgebreid, maar eerder een overzicht van de titels en auteurs met een heel korte kwalificatie. Eens kijken of ik dat vol blijf houden.

Bloedbanden van Lisa Gardner.
Een thriller van matige kwaliteit. Het verhaal, de plot, is goed maar de verteltrant vond ik van een bedenkelijk niveau. Als je echt niets anders in de kast hebt staan, waag je dan aan dit boek.

Gij nu van Griet Opdebeek.
Sombere verhalen over diverse personen die niet allemaal aan de zelfkant van de maatschappij leven maar wel het een en ander voor hun kiezen krijgen. Het is prachtig geschreven, dat wel. Als je tegen somberheid kunt een echte aanrader.

Oorlog en terpetijn van Stefan Hertmans.
Prachtig boek over de grootvader van de auteur en zijn wederwaardigheden aan het eind van de 19de eeuw, de Eerste Wereldoorlog en daarna. Schitterend en indringend verteld.

Het gerecht van Inge Ipenburg.
Titel met meervoudige betekenis. Onderhoudend en herkenbaar voor wie de roddelpagina's leest en de roddelprogramma's bekijkt. Leuk boek om te lezen.

De verdovers van Anna Enquist.
De wereld van de anesthesie. En de psychologie. Dood en de impact daarvan op partner en familie. Ik was niet zwaar onder indruk maar het is een goed boek om te lezen.

Wat overblijft van Lineke Dijkzeul.
Het is al even geleden dat ik dit boek gelezen heb. Er is eigenlijk niets van blijven hangen. Nalezen op internet brengt geen enthousiasme te weeg. Tragisch hoofdpersoon die gewoon niet van de drank af kan blijven. Tja. Hoe vaak hebben we dat al gelezen. Een sukkel dus.

De erfgenaam van Charles den Tex.
Dorpsperikelen en oud zeer. Sommige gebeurtenissen uit het verleden blijven je achtervolgen ook al was je er zelf niet bij. Mooi verhaal over bloed dat kruipt waar het niet gaan kan. En liefde natuurlijk. Goed geschreven.

De Amerikaanse prinses van Annejet van der Zijl.
Prachtig historisch verhaal over een Amerikaanse vrouw die zich van pioniersdochter "opwerkt" tot prinses. Mooie relatie met Bernard en Juliana. Het is een verhaal vol heroïek en vooral ook tragiek, verloren liefde, overleden kinderen etc. Niets blijft haar bespaard. Uiteindelijk wel een vol leven. De schrijfstijl, daar had ik moeite mee. Maar daar moet je het boek niet voor laten liggen. Lezen!

Gisèle - Susan Smit

Susan Smit is een heks. Dat is de eerste associatie die ik heb als ik haar naam hoor of haar zie. Een heks. Ze ziet er niet bepaald uit als de heksen die ik ken uit allerlei sprookjes. Of ze is heel goed vermomd. Dat kan natuurlijk ook. Naast heks is Susam Smit ook, of vooral, schrijfster. Ik leerde haar al weer vele jaren geleden kennen via een ochtendprogramma waar zij de boekenrubriek voor haar rekening nam. Een klein hoogtepuntje in het programma.

Alle vooroordelen zijn van toepassing hier. Mooi en blond. Kan ze ook schrijven?
Gisele is het eerste wat ik van haar heb gelezen en ik was heel erg aangenaam verrast. Het is een prachtig boek dat een intrigerende beschrijving geeft van het leven van Gisèle van Waterschoot van der Gracht, een glazenier en schilder, van Adriaan Roland Holst en van Mies Peeters, een actrice. De culturele elite van voor de oorlog komt voorbij, vooral het literaire deel daarvan, met alle ingrediënten die bij de crisis en het opkomende nationaal-socialisme horen.

De drie levens die gevolgd worden zijn bijzonder genoeg en geven een beeld van het kunstenaarsleven voor en tijdens de oorlog. Het feit dat het over werkelijk bestaande personen gaat en daarmee een kijkje geeft in elk van hun levens en de keuzes die ze maken geeft het boek een bijzondere glans.

Het boek leest heel prettig en is een absolute aanrader.

Kenau - Tessa de Loo

Kenau Simonsdochter Hasselaar is de vrouw uit de geschiedenis van de 80-jarige oorlog die ik al heel erg lang ken. Van naam dan. Een vrouw uit één stuk, onverzettelijk en dapper. Vorig jaar is een film gemaakt over deze hostorische vrouw van formaat en dit boek is daar weer een bijproduct van.

Tessa de Loo is een schrijfster waarvan ik niet eerder wat heb gelezen. De film De Tweeling daarentegen, gebaseerd op haar gelijknamige roman, heb ik wel gezien en die maakte een geweldige indruk op mij. Daarom ging dit boek mee op de e-reader.

Daarmee heb ik eigenlijk meteen het meeste gezegd over dit boek. Het viel me tegen. Het verhaal pakte me niet, de personages evenmin. Het kwam maar niet los. Dat heb je soms. Ligt het aan het schrijven, de stijl, de woorden? Geen idee. Maar ik zou dit boek niemand aanraden.

Zonde van de tijd. Jammer!

De hartsvriendin - Heleen van Royen

Heleen van Royen ken ik vooral van de bladen en televisie waarin ze, zeker de laatste tijd, nogal wordt geportretteerd als een vrouw met een vrije moraal en weinig remmingen. Ze post selfies met sperma in het haar, om maar eens wat extreems te noemen, maar ook regelmatig in diverse stadia van ontkleed zijn. Het is maar een weet.

Maar ze is schrijfster. Ik had nog nooit een boek van haar gelezen. In de boekenkrat lag dit boek van haar hand. Uitgelezen kans om kennis te maken met de schrijfster Heleen van Royen.

Dat viel niet tegen! Ik heb dit boek met veel plezier gelezen en kon er met enige regelmaat om lachen. De manier waarop zij de vrouwelijke hoofdpersoon beschrijft is hilarisch. Het is een getrouwde vrouw die vlak voor haar veertigste verjaardag staat en daar tegenop ziet. Einde van een tijdperk en dat soort van redenaties. De omgang met haar puberkinderen is al een genot om te lezen. Heel herkenbaar voor wie daar in zit of in heeft gezeten zoals ik. De penetratie van de social media, de mobiele telefoon en de internetwereld met bijbehorende techniek is aandoenlijk beschreven. De hoofdpersoon Yvonne zoekt haar weg daarin en struikelt zich er door.

Je kunt dit boek, en het leven van Yvonne, ook als heel tragisch beschouwen, maar dat gevoel kreeg ik helemaal niet. Ja er zijn tegenslagen, duh! Maar ze slaat zich er doorheen met een dosis gezonde humor en realisme die mij enorm aan het lachen kreeg. Het lijkt me een goede manier om in het leven te staan en met de "problemen" om te gaan.

Dit boek is blijkbaar deel van een tweeluik. Ik ben zeer benieuwd naar het vervolg.
Dit was wederom een prima boek om aan het zwembad tot je te nemen.

O ja, Herman Brusselmans vind het waardeloos. Voor wie daar waarde aan hecht.

Overkill - Escobar

De hoofdpersoon in dit boek is een man die een killer is en tegelijkertijd blijkbaar een onweerstaanbare aantrekkingskracht heeft op mooie en gewillige vrouwen. Altijd jammer om dat te lezen als je zelf niet zo bent. Had ik toch een andere carriere keus moeten maken? Hoewel alarminstallaties verkopen en installeren me nou niet een droombaan lijkt.

De boeken van het schrijversduo Escobar zijn niet geschreven voor mensen met een tere ziel. Dat geldt ook voor dit boek. De cover laat daar in tekst geen misverstand over bestaan: "Spijkerharde thriller" en "Overkill ramt er keihard in". In dit geval is dat geen woord te veel. Of te weinig. Het boek leest als een trein, heel vlot geschreven en het verhaal zoog me direct naar binnen.

Dit soort verhalen staan of vallen bij mij altijd door hun geloofwaardigheid. Is de "held" teveel superman/vrouw, dan ben ik geneigd af te haken. In dit geval is daar geen sprake van. De antiheld, want dat is het in mijn ogen, zou zo maar in de straat kunnen wonen. Hij is extreem gewelddadig dat wel.

Overkill heeft een overkill aan jeugdtrauma's die levens enorm beinvloeden. Het zijn de vormende jaren die in dit geval twee mannen bij elkaar hebben gebracht met een gedeeld trauma waar ze niet goed uit zijn gekomen. Onverwerkt verleden. Consequenties voor de toekomst, voor het leven. Tragisch en een (helaas vaak) voorkomend thema in dit soort van boeken en verhalen. Maar goed, daar kan ik dan wel mee leven.

Een vakantieboek zonder weerga. Vlot, spectaculair, opwindend en met een bevredigend einde.

Andere recensies:

Alleen voor vrouwen. Het geheim van het Vallei-orgasme - Marleen Janssen

Er staat "Alleen voor vrouwen" dus ik was gewaarschuwd. Gelukkig lees ik ook met enige regelmaat de Viva waarmee ik enigszins was ingevoerd in wat me hier te wachten stond.
Uiteindelijk viel het allemaal reuze mee. Het boek is eigenlijk een grote promotie voor masturbatie. Voor vrouwen.

Een onbevredigende sexuele relatie veroorzaakt vaak een minder goede sociale relatie en heeft daarnaast een negatieve invloed op de rest van je leven: zelfvertrouwen, uitstraling, energie.
Marleen Janssen heeft met behulp van een trainer het taoïsme er op nageslagen en kwam er zo achter dat een goede sexuele relatie, en dat kan (ja moet zelfs!) ook met jezelf zijn, wonderen doet. Het leert je onafhankelijk zijn van anderen op sexueel gebied, maar zeker ook in je maatschappelijke ontwikkeling.

Dat vallei-orgasme is maar bijzaak. Bewustworden, dat is het toverwoord. Nou dacht ik dat dat al zo'n beetje sinds de jaren 60 het toverwoord was. In de loop der tijd zijn daar allerlei invullingen aan gegeven, meestal op het spirituele vlak, al dan niet met chemische of natuurlijke hulpmiddelen. Dit is blijkbaar een nieuwe loot aan die boom.

Wat me in dit boek wel opviel: vrouwen zijn blijkbaar niet goed in staat om op te komen voor hun belangen op sexueel gebied. In huwelijk en relatie. Of dat voor de huidige jonge generatie vrouwen nog steeds geldt, dat weet ik niet. De vrouwen in dit boek zijn meestal rond de 40 jaar of ouder. De gedachte van Janssen volgend zou daarmee ook hun maatschappelijke carrière achterblijven.

Voor wie er meer van wil weten: er zijn cursussen. En die zijn niet duur volgens de schrijfster. Want taoïstisch geprijsd.

Wie er in gelooft: doen!

Nacht in Parijs - Michael Berg

Een boek met het predikaat "literaire thriller" maakt me meestal achterdochtig. Wat nou "literaire thriller"? Wat is dat anders dan een "gewone" thriller? Is dat een bedenksel van de schrijver of van de uitgever? Ik vermoed marketing en dan gaan bij mij alarmbellen rinkelen. De neiging bestaat om zo'n boek links te laten liggen of in dit geval ongelezen op de e-reader.

Blij dat ik deze keer die waarschuwing heb genegeerd. Niks literairs aan overigens, aan dat boek, maar wel een fraaie, goed geschreven thriller van de hand van Michael Berg!
Waar het verhaal zich grotendeels afspeelt geeft de titel weg. Maar Amsterdam en zelfs Dongen en Chaam komen er in voor. Kom daar maar eens om in een gewone thriller :).

Politiek (Franse politiek), controversieel politicus, moord en opportunisme dat over lijken gaat. Met sex als rokend wapen. Dat is in de kern waar dit boek over gaat. Het menselijk element krijgt vanzelfsprekend ook aandacht en liefde, vooral mislukte liefde, mag niet ontbreken. De heldin van het verhaal is een heldin tegen wil en dank, krijgt haar eigen leven moeilijk op de rit, maar is zeker wel sympathiek.
De moordenaar is een tragisch type. Deed zijn werk vroeger uit overtuiging maar had de simpele gedachte dat hij er mee kon stoppen. Romantiek is zijn tweede liefde en die moet er onder lijden, dat spreekt vanzelf.

Al met al zijn het geen krachtige types die in dit boek optreden. De slechterikken zijn eigenlijk het sterkst. Zouden die dit keer dan winnen?

Lees het boek. Het is de moeite waard om daar achter te komen.

Over vaders & Zonen - Hugo Borst

Hugo Borst heeft al jaren mijn sympathie als hij ergens in een televisieprogramma meedoet. Het gaat meestal om zijn mening in dat soort gevallen. Zijn tegendraadsigheid in woord en gedrag, vooral tot uiting komend in zijn kledingkeuze en haardracht die wars van alle modevoorschriften lijkt te zijn, spreekt me aan. Wat de man nou precies kon en deed, dat wist ik niet goed. Ja, hij deed iets met voetbal en journalistiek. Nu presenteert hij ook Langs de Lijn als ik het goed heb.

Het lezen van dit boek leerde me dat Hugo Borst al jarenlang veel bezoeken aflegt bij sportmensen, voetballers voornamelijk, en hun sociale omgeving. Hoe hij dat doet en in welke hoedanigheid, dat weet ik niet. Het zal ongetwijfeld met zijn schrijvende werk te maken hebben.

Het leverde dit alleraardigste boekje op. Niet alle verhalen spreken me aan of zijn wat mij betreft even boeiend, maar er zijn er een paar bij die prachtig laten zien hoe vaders met hun zonen, en omgekeerd, omgaan. Vader en zoon Van Basten bijvoorbeeld. Marco in de rol van zoon én in de rol van vader. Fascinerend hoe anders dat is. Geen verwijten achteraf, hoewel Marco's vader nog wel eens die kant op wil hellen, maar toch kiest Marco als vader een andere rol dan zijn vader. Fascinerend stukje psychologie denk ik dan.

De tragiek van een vader die zijn kind verliest komt twee maal voor in het boek bij Bosman en Boerenbach. Voetballers zijn echt gewoon mensen die net als ieder ander de harde realitieit bij tijd en wijlen te verduren krijgen, ook in hun persoonlijk leven.

De import-voetballer komt er eveneens in voor. De Afrikaanse man die maar moeilijk kan wennen aan de Europese mores hoewel hij rationeel begrijpt hoe het werkt. Maar emotioneel krijgt het er toch moeilijk mee en blijft strijd voeren.

Een prima boek om te lezen.

Zoenoffer - Karin Slaughter

Karin Slaughter needs no introduction. Ze heeft miljoenen boeken verkocht en is een icoon binnen het thriller genre. Dit boek is opnieuw een fraai exemplaar.
Haar stijl is niet bijzonder, wat mij betreft, maar het verhaal is dat wel. Dit boek gaat over kinderporno en kindermisbruik. Een afschuwelijk onderwerp en mensen die daar niet goed tegen kunnen moeten dit boek maar overslaan.

Wat mij fascineert en dat komt ook in dit boek weer eens duidelijk naar voren, is het blote feit dat mensen die zich hiermee inlaten en actief in zijn gewoon naast je kunnen wonen. Respectabele burgers kunnen zijn waarvan eigenlijk niemand vermoedt dat er wat aan de hand is. Voor de hoofdpersoon in dit verhaal, de arts Sara Linton, extra pijnlijk omdat zij een aantal van de misbruikte kinderen onder behandeling heeft gehad. Ook zij, met geoefende ogen, miste de signalen. Ik wil zeker niemand verwijten maken want niets is eenvoudiger dan vanaf de zijlijn stenen gooien. Als je er niet op verdacht bent dan blijft het lastig signaleren. Veel van dergelijke mensen passen zich moeiteloos aan, wekken vertrouwen en daarom bestaat dat misbruik ook. Als ze allemaal een blauwe vlek op hun voorhoofd hadden was het een stuk eenvoudiger om hen te ontmaskeren.

De vrouwelijke onhandigheid blijft voor mij wel een irritatiefactor. In films en series zie je dat vaak ook terug, struikelend wegrennen, liefst midden op straat en voortdurend zinloos omkijkend, niet zelden eindigend in een val. Slaughter heeft daar ook last van bij haar vrouwelijke hoofdpersonen. Maar dat gezegd hebbend: dit is een prima boek om te lezen. Kan in de vakantiekoffer of gewoon op de e-reader.

Gerelateerde blogsposts:
Verbroken
Onbegrepen

De kraamhulp - Esther Verhoef

Inmiddels heb ik een aantal boeken van Esther Verhoef gelezen en die ze samen met haar partner onder de naam Escober schrijft. Ze bevallen me nog steeds.

De Kraamhulp is een spannend boek om te lezen. Twee vrouwen spelen er de hoofdrol in. De ene is politieagente en de ander een femme fatale. Het zijn schoonzussen van elkaar. De dood van haar broer triggert de politieagente om haar schoonzus eens wat beter in de gaten te houden als die weer in Nederland woont. Als agent permitteert ze zich daarbij vrijheden die eigenlijk niet gepast zijn. Vanzelfsprekend komt er ook liefde bij kijken. What else is new!

Ik ga er niet teveel over zeggen. Niets zo vervelend als de plot weggeven voordat je het boek gelezen hebt! Het einde kwam voor mij toch met een verrassende twist hoewel je het ook weer wel aan voelde komen.

Leuk boek voor de vakantie. Lezen dus.


Gerelateerde blogposts:
Close up
Chaos
Dejá vu
Erken mij

Gelukkige slaven - Tom Lanoye

Dit wordt een van de kortste boekverslagen van mijn hand: ik vond er niets aan.
Het kwam nergens vandaan en het ging nergens naar toe. Twee mannen die toevallig dezelfde naam hebben en die allebei een merkwaardige levensloop hebben komen bij toeval in elkaars leven terecht. Persoonsverwisseling. Einde verhaal.

Dit boek had ook niet geschreven kunnen worden.
Het won wel een prijs: Winnaar Beste Literaire Seksscène 2013.

Ter nuancering: iemand die er verstand van heeft vindt het: Een groots werk over de valkuilen van het geglobaliseerde neoliberalisme.

Ik moet iets gemist hebben...

Zoete mond - Thomas Rosenboom

In het verleden, nog voor ik dit weblog begon, heb ik enkele boeken gelezen van Thomas Rosenboom die mij bevielen. Het was daarom een logisch keuze om dit boek op mijn Kobo te zetten en te lezen. Dat viel niet mee.

Het bleek voor mij een boek te zijn met meerdere gezichten. Sommige stukken las ik vlotjes weg en boeiden me terwijl andere passages net zo goed niet geschreven hadden kunnen worden. Misschien heb ik het allemaal niet zo goed begrepen, maar het verhaal van de witte dolfijn, wtf?

Opnieuw slaagt Rosenboom er in om enkele schlemielen ten tonele te voeren. Dat is blijkbaar zijn favoriete manier om verhalen te schrijven. Dat is prima en ook deze keer is hij in die opzet weer geslaagd. Rebert van Buyten, what's in a name, en de dorpszonderling Jan de Loper, je houdt van hen, of niet.
Rebert is de hoofdpersoon. Tragisch, sociaal beperkt, maar wel op zijn manier constructief bezig met zijn leven ook al verloopt dat niet bepaald vlekkeloos. Misschien is het de manier van schrijven die je op een bepaald moment wel hebt "gezien". Uitgebreide beschrijvingen en redenaties, daar is Rosenboom goed in, zijn de ene keer ter zake en boeiend, de andere keer saai en overbodig. Veel herhalingen ook... Dat werkt wel om de troosteloosheid van de personages en hun woonplaats, cq sociale omgeving weer te geven. Het geeft de indruk van een zich herhalend leven, niet alles is nieuw, origineel en het leven, door de eeuwen heen, kent heel veel herhaling. Niet spannend. Wel realistisch.

Uiteindelijk is Van Buyten wel een boeiend persoon die in zijn beperkingen tegelijk ook creatief is. Maar de eenzaamheid, het onvermogen om goed richting te geven aan zijn leven, dat is ook beklemmend. Het is niet het eerste boek dat ik in de afgelopen maanden heb gelezen dat een dergelijke persoon als hoofdpersoon had. Op de een of andere manier doen dat soort mensen het niet goed bij mij. Dan komt het voor een groot deel op het schrijfvermogen van de auteur aan. Kan die mij boeien door stijl en tekst. Zoals ik al zei, dat wisselende voor mij nogal in dit boek.

Raad ik het daarom af als onderdeel van een leeslijst? Nee, dat niet, maar het is niet het beste boek van Thomas Rosenboom. Gewassen Vlees was een stuk beter.

De Cirkel - Dave Eggers

Dit boek geeft een kijkje in de wereld zoals die er uit kan gaan zien over een aantal jaren. Futoristisch maar niet ondenkbaar en in sommige opzichten zelfs herkenbaar.

Het bedrijf The Circle is groot en beheerst een groot deel van het online leven in de Verenigde Staten. En de rest van de wereld volgt. Het bedrijf is nog geen alleenheerser, maar groeit sterk. Als een magneet trekt het jonge mensen aan met een imago van groen en sociaal. Het is een soort van fusie tussen Google, Facebook, Twitter, Pinterest, Flickr etc. The Circle is een zoekgigant die advertenties verkoopt en met de inkomsten daarvan allerlei producten ontwikkelt die het ten dienste stelt van de mensheid. De uitstraling is er eentje van goed doen, we ontwikkelen allerlei functionaliteiten die het leven beter moeten maken, beter, groener, opener, veiliger.

De hoofdpersoon heet Mae Holland. What's in a name! Zij komt werken bij de Cirkel vanuit de provincie. Haar vriendin Annie werkt er al en behoort tot de top van het bedrijf. Zij heeft voor een introductie gezorgd en Mae voelt een verplichting naar Annie toe om het goed te doen.

Van meet af aan is er een innerlijke strijd die Mae moet strijden. Aanvankelijk kan ze nog afstand nemen van de Cirkel en de alomvattende aanwezigheid van dat bedrijf. Maar geleidelijk aan wordt ze gemanipuleerd waardoor ze steeds meer in de ban van het bedrijf raakt. Tot ze uiteindelijk niet meer los kan komen, dat ook niet meer wil, en een soort organisch onderdeel van het bedrijf is geworden. Met alle nadelen van dien. Het boek beschrijft goed het proces waardoor Mae steeds sterker aan het bedrijf gebonden raakt. Het is eigenlijk alleen door allerlei positieve keuzes. Schijnbaar natuurlijk want uiteindelijk is ze geen zelfstandig denkend mens meer. Al haar gedachten komen vanuit het bedrijf en zijn dienend aan de Cirkel. Daar heeft ze geen last van want wat ze er voor terug krijgt is een luxe leven, volledig verantwoord en transparant. Het is een proces van hersenspoeling zonder erg.

Mae komt met regels, al dan niet ingefluisterd door slimme gesprekstechniek, als Delen = meeleven en privacy = diefstal. De eerste spreekt me erg aan aangezien ik al enkel jaren probeer te verkopen dat je niet kunt vermenigvuldigen zonder te delen. In dit geval speelt het emotionele aspect nadrukkelijk een belangrijke rol.
De tweede regel Privacy = Diefstal is nogal ingrijpend. Dat is meteen de geheime kracht van het bedrijf en tegelijk ook een demagogisch monster. Zoals je nu ook al enkele jaren hoort: als je niets te verbergen hebt dan zijn al die camera's en inbreuk op je privacy niet relevant. Ja. En nee. Je moet als mens nog wel in staat zijn om geheimen te hebben. Een leven zonder geheimen, dat is toch geen leven? Omgaan met geheimen, met dingen voor je houden, van klein tot groot, hoort bij de mens. Niemand wil alles op straat neerleggen. Bij de Cirkel denken ze daar anders over. Het recht om zelf keuzes te maken is een groot goed. Overigens wel met de volledige acceptatie van de gevolgen van je eigen keuzes. Goed, dat alles komt onder zware druk te staan in dit boek. Want als alles volledig transparant is neemt de sociale druk zo toe dat niemand meer "verkeerde" dingen doet. Dat is de gedachtegang.

Het boek bracht me wel weer eens aan het denken over de "likes" op Facebook. Komt het zover, of is het dat al, dat een dag pas goed is als je zoveel likes hebt op je berichten? Dat gevaar is nadrukkelijk onderdeel van het boek De Cirkel. Als we alles (of in ieder geval veel) blijven "liken", wat doet dat dan met de mensen die een bericht gepost hebben. Beschouwen die personen dat gewoon als "leuk" of als een vrijbrief om nog groffere uitlatingen of extremer gedrag tentoon te spreiden? Hetzelfde kun je zeggen van Twitter. Als je ruw reageert en je krijgt daar erkenning voor, dan kunnen de remmen al snel los gaan.
Hierbij wil ik wel aantekenen dat dat niet alleen online gebeurt, maar ook irl als je zomaar iemand neerslaat en je vrienden waarderen en belonen je daarvoor. Het is niet alleen een probleem van en door internet.

Dat brengt me bij Boer zoekt Vrouw. Ja. Inderdaad. Daar kijk ik naar. Dat wil zeggen de tv staat aan en de begeleidende twitterstream amuseert me in hoge mate. Daar worden over het algemeen nogal forse oordelen over deelnemers geuit. Veel daarvan zijn gevat. Ik doe niet actief mee, ik consumeer. Maar na lezing van dit boek denk ik wel: door die twitterstroom te volgen stimuleer ik de gemakkelijk veroordelende twitteraars die hun ongenoegen in komische gevatheid uiten. Weliswaar met kwinkslagen, maar toch.

Hoewel het onderwerp me erg aanspreekt en goed past bij de digitaliserende wereld waarin we nu leven en de gevaren evident zijn, is het boek me toch niet meegevallen. De persoon van Mae heeft wat weinig karakter. Wat mij betreft komt zij niet echt tot leven. Of dat de bedoeling van de schrijver is geweest om daarmee aan te geven dat dat soort karakters heel bevattelijk zijn voor schijnbare waardering en openheid, zonder te snappen wat je daarmee teweeg brengt? Weet ik niet. Het komt allemaal niet sterk over. Spineless. Het boek leest wel prettig maar ik kan er niet enthousiast van worden.

Kritisch blijven op je eigen gedrag. Dat beschouw ik nog steeds als een groot goed.

James Salter - Alles wat is

Dit is het eerste boek dat ik van James Salter heb gelezen. Ik ben er niet helemaal gelukkig mee. Hopelijk ben ik in staat uit te leggen waarom niet.

Philip Bowman is de hoofdpersoon in dit boek. Zijn leven als redacteur bij een boekuitgeverij is niet erg spannend. Het boek gaat überhaupt nauwelijks over zijn werk, meer over waar zijn werk hem brengt en wat er verder in zijn leven gebeurd, met name op romantisch-erotisch gebied.

In het begin kreeg ik een beetje een déjà-vu met Stoner. Zijn huwelijk en zijn haperende start op liefdesgebied beloofde niet veel goeds. Gelukkig herstelde hu zich snel na zijn faux-pas. Zijn verdere relaties zijn "normaal" te noemen.

Wat me aangenaam verraste in dit boek is de stijl van schrijven. Salter slaagt er in om van de ene persoon moeiteloos over te springen naar een andere persoon. Op deze manier leer je langzamerhand een aantal personen in Bowman's leven kennen door uitstapjes naar hun leven die moeiteloos overlopen van de een naar de ander. Dat vind ik heel erg knap. Ik lees vaker boeken waarbij het ene hoofdstuk over persoon A gaat en het volgende over persoon B en dat dan steeds weer herhalend. Knap dat Salter dit zo goed beheerst. Ik betrapte me er op dat ik aan het lezen was en pas na verloop van een pagina in de gaten kreeg dat ik in het leven van iemand anders aan het kijken was. Mij verraste dat op een positieve manier.

Voor het overige begon het verhaal nogal te kabbelen. De laatste 100 pagina;s (van de 282) heb ik doorgelezen zonder me nog bijzonder te interesseren voor de persoon of het leven van Bowman. Ik heb er geen ontwikkeling in kunnen ontdekken. Misschien is dat ook niet de bedoeling en beschrijft het boek gewoon het leven dat zovelen van ons leven en dat allemaal naar volle tevredenheid. Wat me ook opviel waren de enkele nogal expliciet erotische passages. Kort maar wel duidelijk. Meer en passant verteld. Misschien is verhaald een beter woord.

Uitgelezen dus. Maar ik zal niet snel meer een boek van deze schrijver in handen nemen. Of op mijn Kobo zetten.