De hoofdpersoon in dit boek is een man die een killer is en tegelijkertijd blijkbaar een onweerstaanbare aantrekkingskracht heeft op mooie en gewillige vrouwen. Altijd jammer om dat te lezen als je zelf niet zo bent. Had ik toch een andere carriere keus moeten maken? Hoewel alarminstallaties verkopen en installeren me nou niet een droombaan lijkt.
De boeken van het schrijversduo Escobar zijn niet geschreven voor mensen met een tere ziel. Dat geldt ook voor dit boek. De cover laat daar in tekst geen misverstand over bestaan: "Spijkerharde thriller" en "Overkill ramt er keihard in". In dit geval is dat geen woord te veel. Of te weinig. Het boek leest als een trein, heel vlot geschreven en het verhaal zoog me direct naar binnen.
Dit soort verhalen staan of vallen bij mij altijd door hun geloofwaardigheid. Is de "held" teveel superman/vrouw, dan ben ik geneigd af te haken. In dit geval is daar geen sprake van. De antiheld, want dat is het in mijn ogen, zou zo maar in de straat kunnen wonen. Hij is extreem gewelddadig dat wel.
Overkill heeft een overkill aan jeugdtrauma's die levens enorm beinvloeden. Het zijn de vormende jaren die in dit geval twee mannen bij elkaar hebben gebracht met een gedeeld trauma waar ze niet goed uit zijn gekomen. Onverwerkt verleden. Consequenties voor de toekomst, voor het leven. Tragisch en een (helaas vaak) voorkomend thema in dit soort van boeken en verhalen. Maar goed, daar kan ik dan wel mee leven.
Een vakantieboek zonder weerga. Vlot, spectaculair, opwindend en met een bevredigend einde.
Andere recensies:
Posts tonen met het label spannend. Alle posts tonen
Posts tonen met het label spannend. Alle posts tonen
woensdag 6 augustus 2014
zaterdag 2 augustus 2014
Nacht in Parijs - Michael Berg
Een boek met het predikaat "literaire thriller" maakt me meestal achterdochtig. Wat nou "literaire thriller"? Wat is dat anders dan een "gewone" thriller? Is dat een bedenksel van de schrijver of van de uitgever? Ik vermoed marketing en dan gaan bij mij alarmbellen rinkelen. De neiging bestaat om zo'n boek links te laten liggen of in dit geval ongelezen op de e-reader.
Blij dat ik deze keer die waarschuwing heb genegeerd. Niks literairs aan overigens, aan dat boek, maar wel een fraaie, goed geschreven thriller van de hand van Michael Berg!
Waar het verhaal zich grotendeels afspeelt geeft de titel weg. Maar Amsterdam en zelfs Dongen en Chaam komen er in voor. Kom daar maar eens om in een gewone thriller :).
Politiek (Franse politiek), controversieel politicus, moord en opportunisme dat over lijken gaat. Met sex als rokend wapen. Dat is in de kern waar dit boek over gaat. Het menselijk element krijgt vanzelfsprekend ook aandacht en liefde, vooral mislukte liefde, mag niet ontbreken. De heldin van het verhaal is een heldin tegen wil en dank, krijgt haar eigen leven moeilijk op de rit, maar is zeker wel sympathiek.
De moordenaar is een tragisch type. Deed zijn werk vroeger uit overtuiging maar had de simpele gedachte dat hij er mee kon stoppen. Romantiek is zijn tweede liefde en die moet er onder lijden, dat spreekt vanzelf.
Al met al zijn het geen krachtige types die in dit boek optreden. De slechterikken zijn eigenlijk het sterkst. Zouden die dit keer dan winnen?
Lees het boek. Het is de moeite waard om daar achter te komen.
Blij dat ik deze keer die waarschuwing heb genegeerd. Niks literairs aan overigens, aan dat boek, maar wel een fraaie, goed geschreven thriller van de hand van Michael Berg!
Waar het verhaal zich grotendeels afspeelt geeft de titel weg. Maar Amsterdam en zelfs Dongen en Chaam komen er in voor. Kom daar maar eens om in een gewone thriller :).
Politiek (Franse politiek), controversieel politicus, moord en opportunisme dat over lijken gaat. Met sex als rokend wapen. Dat is in de kern waar dit boek over gaat. Het menselijk element krijgt vanzelfsprekend ook aandacht en liefde, vooral mislukte liefde, mag niet ontbreken. De heldin van het verhaal is een heldin tegen wil en dank, krijgt haar eigen leven moeilijk op de rit, maar is zeker wel sympathiek.
De moordenaar is een tragisch type. Deed zijn werk vroeger uit overtuiging maar had de simpele gedachte dat hij er mee kon stoppen. Romantiek is zijn tweede liefde en die moet er onder lijden, dat spreekt vanzelf.
Al met al zijn het geen krachtige types die in dit boek optreden. De slechterikken zijn eigenlijk het sterkst. Zouden die dit keer dan winnen?
Lees het boek. Het is de moeite waard om daar achter te komen.
maandag 12 mei 2014
Zoenoffer - Karin Slaughter
Karin Slaughter needs no introduction. Ze heeft miljoenen boeken verkocht en is een icoon binnen het thriller genre. Dit boek is opnieuw een fraai exemplaar.
Haar stijl is niet bijzonder, wat mij betreft, maar het verhaal is dat wel. Dit boek gaat over kinderporno en kindermisbruik. Een afschuwelijk onderwerp en mensen die daar niet goed tegen kunnen moeten dit boek maar overslaan.
Wat mij fascineert en dat komt ook in dit boek weer eens duidelijk naar voren, is het blote feit dat mensen die zich hiermee inlaten en actief in zijn gewoon naast je kunnen wonen. Respectabele burgers kunnen zijn waarvan eigenlijk niemand vermoedt dat er wat aan de hand is. Voor de hoofdpersoon in dit verhaal, de arts Sara Linton, extra pijnlijk omdat zij een aantal van de misbruikte kinderen onder behandeling heeft gehad. Ook zij, met geoefende ogen, miste de signalen. Ik wil zeker niemand verwijten maken want niets is eenvoudiger dan vanaf de zijlijn stenen gooien. Als je er niet op verdacht bent dan blijft het lastig signaleren. Veel van dergelijke mensen passen zich moeiteloos aan, wekken vertrouwen en daarom bestaat dat misbruik ook. Als ze allemaal een blauwe vlek op hun voorhoofd hadden was het een stuk eenvoudiger om hen te ontmaskeren.
De vrouwelijke onhandigheid blijft voor mij wel een irritatiefactor. In films en series zie je dat vaak ook terug, struikelend wegrennen, liefst midden op straat en voortdurend zinloos omkijkend, niet zelden eindigend in een val. Slaughter heeft daar ook last van bij haar vrouwelijke hoofdpersonen. Maar dat gezegd hebbend: dit is een prima boek om te lezen. Kan in de vakantiekoffer of gewoon op de e-reader.
Gerelateerde blogsposts:
Verbroken
Onbegrepen
Haar stijl is niet bijzonder, wat mij betreft, maar het verhaal is dat wel. Dit boek gaat over kinderporno en kindermisbruik. Een afschuwelijk onderwerp en mensen die daar niet goed tegen kunnen moeten dit boek maar overslaan.
Wat mij fascineert en dat komt ook in dit boek weer eens duidelijk naar voren, is het blote feit dat mensen die zich hiermee inlaten en actief in zijn gewoon naast je kunnen wonen. Respectabele burgers kunnen zijn waarvan eigenlijk niemand vermoedt dat er wat aan de hand is. Voor de hoofdpersoon in dit verhaal, de arts Sara Linton, extra pijnlijk omdat zij een aantal van de misbruikte kinderen onder behandeling heeft gehad. Ook zij, met geoefende ogen, miste de signalen. Ik wil zeker niemand verwijten maken want niets is eenvoudiger dan vanaf de zijlijn stenen gooien. Als je er niet op verdacht bent dan blijft het lastig signaleren. Veel van dergelijke mensen passen zich moeiteloos aan, wekken vertrouwen en daarom bestaat dat misbruik ook. Als ze allemaal een blauwe vlek op hun voorhoofd hadden was het een stuk eenvoudiger om hen te ontmaskeren.
De vrouwelijke onhandigheid blijft voor mij wel een irritatiefactor. In films en series zie je dat vaak ook terug, struikelend wegrennen, liefst midden op straat en voortdurend zinloos omkijkend, niet zelden eindigend in een val. Slaughter heeft daar ook last van bij haar vrouwelijke hoofdpersonen. Maar dat gezegd hebbend: dit is een prima boek om te lezen. Kan in de vakantiekoffer of gewoon op de e-reader.
Gerelateerde blogsposts:
Verbroken
Onbegrepen
dinsdag 9 juli 2013
Pfffffvakantie
Het is bijna zover. Vakantie! Het is niet ieder jaar dat ik er naar uitzie om de grenzen over te trekken, maar dit jaar is dat echt anders. Het was me het (half)jaartje wel! Een tijdje onthechten kan geen kwaad.
Het begon er mee dat L. tijdens de kerstdagen een hevige galaanval kreeg en een paar dagen het ziekenhuis in moest. Dat liep allemaal goed af, maar er volgde nog wel een operatie die twee galstenen opleverde en een week bedlegerigheid. Dat was even genoeg spanning.
Op het werk gebeurde ook het een en ander. Daar werd ik ontheven van mijn taak als Hoofd Archief en ga ik voorlopig als projectleider door het arbeidzaam leven. Dit alles in goed overleg en het is een keus die ik zelf heb gemaakt. Je moet je beperkingen kennen. Wel spannend.
Daarna ging het in een ruk door met opnieuw een nieuwe directeur, aflopende contracten met gemeenten en de noodzaak van een nieuwe strategie. Dat allemaal in een goed tempo om een aantal deadlines te halen. Op schema allemaal. En spannend.
Dan is er nog de kwestie van "het nieuwe huis". Na een klein jaar latent zoeken liepen we ineens tegen iets interessants aan. Dat bracht ook weer een heleboel in beweging. Vooral de orde in het huis waar we nu wonen, de gesprekken met makelaar en verkoper, en de hele financiële situatie. De mensen die je raar aankijken als je zegt dat je een huis wilt kopen en vooral verkopen. Hoe gek kun je zijn. Niet geschoten is altijd mis. Spannend!
Ondertussen werken we bij Regionaal Archief Tilburg hard aan een nieuwe website en zijn we op zoek naar een nieuw archiefbeheersysteem. Belangrijke keuzes voor de toekomst. Positieve spanning.
En dan vergeet is vast nog een paar dingen. Tis wat.
Misschien ben ik toch niet zo flexibel als ik mezelf in de spiegel zie en gaan de jaren uiteindelijk tellen. Eens kijken of drie weken vakantie dat gevoel gaat verdrijven.
Het begon er mee dat L. tijdens de kerstdagen een hevige galaanval kreeg en een paar dagen het ziekenhuis in moest. Dat liep allemaal goed af, maar er volgde nog wel een operatie die twee galstenen opleverde en een week bedlegerigheid. Dat was even genoeg spanning.
Op het werk gebeurde ook het een en ander. Daar werd ik ontheven van mijn taak als Hoofd Archief en ga ik voorlopig als projectleider door het arbeidzaam leven. Dit alles in goed overleg en het is een keus die ik zelf heb gemaakt. Je moet je beperkingen kennen. Wel spannend.
Daarna ging het in een ruk door met opnieuw een nieuwe directeur, aflopende contracten met gemeenten en de noodzaak van een nieuwe strategie. Dat allemaal in een goed tempo om een aantal deadlines te halen. Op schema allemaal. En spannend.
Dan is er nog de kwestie van "het nieuwe huis". Na een klein jaar latent zoeken liepen we ineens tegen iets interessants aan. Dat bracht ook weer een heleboel in beweging. Vooral de orde in het huis waar we nu wonen, de gesprekken met makelaar en verkoper, en de hele financiële situatie. De mensen die je raar aankijken als je zegt dat je een huis wilt kopen en vooral verkopen. Hoe gek kun je zijn. Niet geschoten is altijd mis. Spannend!
Ondertussen werken we bij Regionaal Archief Tilburg hard aan een nieuwe website en zijn we op zoek naar een nieuw archiefbeheersysteem. Belangrijke keuzes voor de toekomst. Positieve spanning.
En dan vergeet is vast nog een paar dingen. Tis wat.
Misschien ben ik toch niet zo flexibel als ik mezelf in de spiegel zie en gaan de jaren uiteindelijk tellen. Eens kijken of drie weken vakantie dat gevoel gaat verdrijven.
donderdag 26 juli 2012
Jussi Adler-Olsen – De Bedrijfsterrorist
Jussi Adler-Olsen schrijft boeken die me tot nu toe allemaal geboeid hebben. Dit was er weer zo een. Dit boek had me meteen vol in de grip. Spannend van begin tot het eind. Het verhaal speelt zich af in Nederland. Dat is op zich al merkwaardig, maar maakt het verhaal niet beter of slechter. Ik vond het echt erg spannend geschreven en de situaties die ontstonden boeiden mij. Het is een absolute aanrader voor mensen die in allerlei complottheorieën geloven.
De verhalen en gebeurtenissen geven wel aanleiding om kritisch naar berichtgeving te blijven. Is alles wel zoals het wordt verteld? De Bijlmerramp speelt in dit verhaal ook een rol. Daar is natuurlijk al genoeg over gespeculeerd, maar hoe zit het nou eigenlijk? Adler-Olsen gebruikt het mooi in dit boek.
Het beschrijft ook aardig hoe streven naar winstmaximalisatie niet perse het beste in mensen naar boven haalt. De een ziet en herkent dat en probeert zich te verbeteren, de ander blijft er lekker in zwelgen en gaat door tot het bittere einde. Heb je stil verlangen naar Indië? Ook dan zit je goed met dit boek. Liefde, verraad, geweld, politiek, wereldhandel, terrorisme, bedrijfsspionage, geheime diensten, verborgen agenda's, belangenverstrengeling, trouw, drugs, hoeren, Irak, Koerden, Molukkers, Belgen.... teveel om op te noemen. In een geweldig boek.
Kortom: houd je van een spannend, goed geschreven boek? Neem dit boek en geniet er van.
De verhalen en gebeurtenissen geven wel aanleiding om kritisch naar berichtgeving te blijven. Is alles wel zoals het wordt verteld? De Bijlmerramp speelt in dit verhaal ook een rol. Daar is natuurlijk al genoeg over gespeculeerd, maar hoe zit het nou eigenlijk? Adler-Olsen gebruikt het mooi in dit boek.
Het beschrijft ook aardig hoe streven naar winstmaximalisatie niet perse het beste in mensen naar boven haalt. De een ziet en herkent dat en probeert zich te verbeteren, de ander blijft er lekker in zwelgen en gaat door tot het bittere einde. Heb je stil verlangen naar Indië? Ook dan zit je goed met dit boek. Liefde, verraad, geweld, politiek, wereldhandel, terrorisme, bedrijfsspionage, geheime diensten, verborgen agenda's, belangenverstrengeling, trouw, drugs, hoeren, Irak, Koerden, Molukkers, Belgen.... teveel om op te noemen. In een geweldig boek.
Kortom: houd je van een spannend, goed geschreven boek? Neem dit boek en geniet er van.
zaterdag 16 juni 2012
Karin Slaughter - Onbegrepen
Voor de Maand van het Spannende Boek 2008 schreef Karin Slaughter het geschenk getiteld Onbegrepen. Dat is eigenlijk het enig wat ik over dit boekje kan zeggen. Ik heb het gelezen en ik snapte er niets van.Hoe zit het nu met de moorden en de dader(s)? Geen idee. Als dat de bedoeling van de schrijfster was en daarom de titel is gekozen dan neem ik mijn petje af. Een klein beetje dan, want een onbegrijpelijk boek schrijven, daar kan ik zelf ook wel wat van.
Maar als het een "normaal" verhaal is dan begrijp ik echt niet hoe het in elkaar zit.
Jammer van mijn tijd. Volgende keer beter.
maandag 28 mei 2012
Esther Verhoef - Erken mij | Minette Walters - De tondeldoos
De maand van het spannende boek beleefde in 2012 de 24ste editie. Ik hoor dat altijd wel voorbij komen in de media, maar besteed er nooit echt aandacht aan. Niet omdat het spannende boek me niet interesseert, maar omdat ik "de week van ..." een beetje uitgemolken marketingconcept vind. Net als "Hat jaar van ..." of "De dag van ...". Boeit me niet zo. Allemaal heel valide thema's die er aan de orde komen, tenminste... Iemand liet me laatst kennis maken met De Dag Van Het Naakt Tuinieren. Dan staakt mijn acceptatievermogen. Ieder zijn meug, maar het is tijd voor een nieuw marketingconcept lijkt me zo.
Spannende boeken lees ik graag. Wie mijn blog regelmatig leest zal dat niet ontgaan zijn. De week van het spannende boek levert ook een speciaal boekje op net als het traditionele boekenweekgeschenk. Dat boekje krijg je gratis bij aankoop van een bepaald bedrag aan (al dan niet spannende) boeken. Ik heb er nu een tweetal gelezen. Lekker dun, fijn voor het slapen gaan.
Erken mij (2009) van Esther Verhoef is een goed verhaal dat gaat over een patiënte van een psycholoog die met haar psych een weekendje naar Parijs gaat. Het is een turbulent weekend dat eindigt in de ultieme genezing van de vrouw in kwestie. Niet helemaal volgens de mores van de psychologie maar wel effectief. De boeken van Esther Verhoef zijn tot nu toe allemaal de moeite van het lezen meer dan waard. Leuk detail: ze is leerling geweest op de school waar L. rector is.
De Tondeldoos (1999) van Minette Walters was van en heel ander kaliber. Ik was er niet van onder de indruk. Het begon goed en ik was wel meteen gepakt maar daarna kabbelde het verhaal teveel voort. Hoewel de schrijfster poogt het door een voortdurende wisseling van tijdstip van handeling interessant te houden is het resultaat teleurstellend. Ik heb er ronduit een hekel aan als in het laatste hoofdstuk de oplossing uit een hoek komt die op geen enkele manier in het verhaal zit verweven. Als een soort van Deus Ex Machina zijn de feiten zo anders dan je gelezen hebt dat ik er een buitengewoon onbevredigd gevoel aan overhoudt. Minette Walters komt niet in de doos met boeken terecht die elke zomer meegaat op vakantie.
Spannende boeken lees ik graag. Wie mijn blog regelmatig leest zal dat niet ontgaan zijn. De week van het spannende boek levert ook een speciaal boekje op net als het traditionele boekenweekgeschenk. Dat boekje krijg je gratis bij aankoop van een bepaald bedrag aan (al dan niet spannende) boeken. Ik heb er nu een tweetal gelezen. Lekker dun, fijn voor het slapen gaan.
Erken mij (2009) van Esther Verhoef is een goed verhaal dat gaat over een patiënte van een psycholoog die met haar psych een weekendje naar Parijs gaat. Het is een turbulent weekend dat eindigt in de ultieme genezing van de vrouw in kwestie. Niet helemaal volgens de mores van de psychologie maar wel effectief. De boeken van Esther Verhoef zijn tot nu toe allemaal de moeite van het lezen meer dan waard. Leuk detail: ze is leerling geweest op de school waar L. rector is.
De Tondeldoos (1999) van Minette Walters was van en heel ander kaliber. Ik was er niet van onder de indruk. Het begon goed en ik was wel meteen gepakt maar daarna kabbelde het verhaal teveel voort. Hoewel de schrijfster poogt het door een voortdurende wisseling van tijdstip van handeling interessant te houden is het resultaat teleurstellend. Ik heb er ronduit een hekel aan als in het laatste hoofdstuk de oplossing uit een hoek komt die op geen enkele manier in het verhaal zit verweven. Als een soort van Deus Ex Machina zijn de feiten zo anders dan je gelezen hebt dat ik er een buitengewoon onbevredigd gevoel aan overhoudt. Minette Walters komt niet in de doos met boeken terecht die elke zomer meegaat op vakantie.
zondag 21 augustus 2011
S.J. Watson – Voor ik ga slapen
Wat een heerlijk boek! Origineel verhaal, spannend van begin tot eind. Waar liefde en vreemdgaan toe kan leiden. De hoofdpersoon Christine is haar geheugen gedeeltelijk kwijtgeraakt en is niet meer in staat om nieuwe gebeurtenissen op te slaan. Dat wil zeggen, alles wordt gewist wanneer ze heeft geslapen. Dus ontwaakt ze elke morgen in een kamer en een bed dat ze niet herkend, naast een man die ze niet herkend etc. Dat klinkt misschien als een ernstige vorm van Korsakov, en daarmee enorm eentonig, maar er zit toch ontwikkeling in. Ik kan er eigenlijk niet te veel oververtellen zonder het verhaal geweld aan te doen en aan de lezer van deze tekst die het boek wil gaan lezen, teveel van de inhoud en het verloop van het verhaal te verraden.
Voor een blogger die ooit begonnen is met bloggen om vooral vast te leggen wat hij heeft gelezen is het een mooi boek. Per slot van rekening is ook zijn geheugen feilbaar en dat wordt door een weblog waar dit soort feiten zijn vastgelegd, tenminste voor dat deel van zijn verleden, bewaard en het is terug te vinden. Als archivaris weet ik dat herinneringen verdomde belangrijk zijn voor het heden. Voor mensen die alleen in het hier en nu leven is het boek een goede les om te begrijpen dat je persoonlijk verleden van belang is om te weten wie je bent en wie je wel en niet kunt vertrouwen.
Kortom: dit boek is een dikke vette aanrader!
En dat voor een debuterend schrijver die een cursus heeft gevolgd om het schrijven onder de knie te krijgen. Wauw.
Voor een blogger die ooit begonnen is met bloggen om vooral vast te leggen wat hij heeft gelezen is het een mooi boek. Per slot van rekening is ook zijn geheugen feilbaar en dat wordt door een weblog waar dit soort feiten zijn vastgelegd, tenminste voor dat deel van zijn verleden, bewaard en het is terug te vinden. Als archivaris weet ik dat herinneringen verdomde belangrijk zijn voor het heden. Voor mensen die alleen in het hier en nu leven is het boek een goede les om te begrijpen dat je persoonlijk verleden van belang is om te weten wie je bent en wie je wel en niet kunt vertrouwen.
Kortom: dit boek is een dikke vette aanrader!
En dat voor een debuterend schrijver die een cursus heeft gevolgd om het schrijven onder de knie te krijgen. Wauw.
Abonneren op:
Posts (Atom)




