Gelezen boeken (2)

Ik heb vakantie en dat is de periode waarin ik de meeste boeken lees. Vandaar dat ik nu wederom een overzicht geef van wat ik de afgelopen twee maanden heb gelezen.

Alles wat er was van Hanna Bervoets
Dit is een aangrijpend boek zonder dat het je strot dichtknijpt. Overleven na de knal. Heel dichtbij en met een glimpje toekomst. Waarom gaat een mens door met leven zonder enig perspectief dat concreet is. Geloof? Hoop? Of gewoon overleven zonder reden. Omdat het kan. Mooi boek!

Het pauperparadijs van Suzanna Jansen
De voorouders van de schrijfster vertoefden in Veenhuizen, een in aanleg idealistische kolonie in Drenthe waar armen een kans kregen te leren hoe je goed moest leven en een huishouden runnen. Helaas pakte de praktijk heel anders uit. Mooi beschreven familiegeschiedenis en een fraai inkijkje in de opvattingen over minderbedeelden in de 19de en begin 20ste eeuw. Met schaamte en sociale stijging.

Veroordeeld van Karen Slaughter
Ik heb al menig boek van deze schrijfster gelezen maar dit kon me niet zo imponeren. De vrouwelijke hoofdpersonen ontstijgen uiteindelijk wel het niveau van het kirrende vrouwtje, maar de weg daar naar toe kon me niet zo bekoren. Het boek geeft wel een verschrikkelijk inzicht in de bekrompen samenleving die je in de Verenigde Staten kunt tegenkomen. Afschuwelijk. Het boek speelt zich af in de jaren 70 dus het is allemaal al weer even geleden. Desalniettemin maakt dat onderdeel, die sfeer, die bekrompen, bevooroordeelde, racistische saus mij altijd weer zelf veroordelend en bevooroordeeld. Jammer. Het verhaal is helaas nu erg actueel: politieagenten die worden vermoord. Ook jammer.

Stil in mij van Danielle Hermans en Esther Verhoef
Dit boek bevat verhalen van vrouwen die te lijden hebben gehad van misbruik in religieuze inrichtingen. Het misbruik door priesters is in de pers en in diverse televisieprogramma's uitgebreid aan bod gekomen. Het misbruik van meisjes door nonnen, daarover heb ik veel minder gelezen. Dit boek geeft aan de hand van de verhalen van slachtoffers een schokkend inkijkje in het misbruik in diverse instellingen door het hele land. Ik vond het heel moeilijk om dit boek uit te lezen. Het is duidelijk dat dit geen vrolijk boek is. Maar de confrontatie met plaatsen en instellingen bij mij in de buurt en dus heel herkenbaar zijn, vond ik ronduit afschuwelijk. Kinderen die uit huis werden geplaatst, vaak om redenen die je niemand toewenst, zijn systematisch gekleineerd en beperkt in hun ontwikkeling, niet alleen maatschappelijk maar vooral ook persoonlijk. Afschuwelijk. Misbruik is van alle tijden en van alle mensen, maar in een religieuze instelling, daar verwacht je toch morele waarden van formaat. Conform bijbel en menselijkheid. Vergeet het maar. Het aanhangen van een religie en het geloven in een God is geen garantie voor betere mensen. Maar dat wisten we al.

Koekoeksjong van Robert Galbraith
Een heerlijk geschreven boek waarbij de hoofdpersoon bij mij echt tot leven kwam. Het is een detective met lekker uitvergrote karakters waardoor er in ieder geval een helder beeld ontstaat. Een whodunnit waarin de waarom-vraag helaas niet beantwoord wordt. Ik kan er helaas niet teveel over vertellen want anders haal ik de spanning uit het boek en dat zou zonde zijn. Het boek liet mij achter met een teleurstellend gevoel. Ben eigenlijk wel benieuwd of dat bij anderen ook zo is. Dit boek is zonder meer een aanrader.

Saskia Noort - De eetclub

Geïnspireerd door vrienden hebben L. en ik vorige week een Kobo touch aangeschaft. Dat is een e-reader. We beschikten al over een e-reader, maar dat was er eentje van een vorige generatie. Deze Kobo touch is werkelijk een feest voor de lezer. Hij is handzaam, licht en heeft licht. De vorige e-reader had daglicht (of kunstlicht) nodig om er mee te kunnen lezen. Deze Kobo touch niet. Die heeft een lampje voor als het niet licht genoeg is. Werkt voortreffelijk.

Het is een handzaam klein dingetje, je zet er makkelijk e-books op en als je wilt kun je e-books in de Kobowinkel kopen en via de app lezen op elk apparaat dat je voorhanden hebt, van telefoon tot pc. Een voorlopig hoogtepunt in e-reader land. Ik weet niet of dit ons gaat beperken in de aanschaf van boeken, maar het neigt er wel toe. Gemak dient tenslotte de mens.

Om het apparaat meteen te testen ben ik begonnen in de Eetclub van Saskia Noort. Dat leek me een eenvoudig boek om te testen. Ik ben enthousiaster over de Kobo touch dan over het boek.
Ik realiseer me dat het een succesvol boek is (met een wikipedialemma!) dat zelfs verfilmd is, maar ik vond het toch een beetje ver van me afstaan. Al dat gedweep met drank is sowieso al niet iets wat me aanspreekt. De teleurstelling in vriendschap gebaseerd op drank en eten getuigt wat mij betreft van een gebrek aan realiteitszin en/of intelligentie. Leeghoofdige, naijverige vrouwen die drijven op geld en mannen die zich alleen door succes en, wederom geld, laten inspireren, het doet me niets. Behalve een gevoel van treurnis opwekken. Ok, misschien ben ik degene die ver van de werkelijkheid afstaat, dat kan zijn, maar dergelijke beperkte individuen, die verdienen niet beter dan dat ze de kous op de kop krijgen.

Het boek leest makkelijk weg, daar niet van. Ik was niet onder indruk van de stijl van schrijven, maar het stoorde me ook niet. Gewoon een goed leesbaar boek. Maar de inhoud stoorde me wel. Ik kon eigenlijk voor niemand van de personages sympathie opwekken. Dat zou toch moeten volgens mij. Dat je tenminste een personage als sympathiek, herkenbaar beschouwt. Het liet me koud wat er met deze mensen gebeurde. Ik vond het ook niet spannend. Gewoon een boek.

Op naar het volgende boek!