donderdag 23 maart 2006

Ian Anderson and orchestra AND Lucia Micarelli

Afgelopen december was het eindelijk zover. Ian Anderson trad weer eens op in Nederland. Ik heb over dat concert (want dat was het echt!) een recensie geschreven voor een mailinglist van Jethro Tullfans waar ik al enkele jaren lid van ben. Het is in mijn beste steenkolenengels, maar dat houdt het wel oorspronkelijk. Als ik het zou vertalen, ga ik toch weer verbeteringen aanbrengen. Dus hierbij integraal, met fouten en al, mijn belevenissen van die avond.

Fellow Tullians, read and weep!
Last tuesday my wife and I (and some 2000 other fans) went to the Heineken Music Hall to watch Ian Anderson and his orchestral band, and orchestra AND Lucia Micarelli! It wasn't announced that she would be part of the concert. Of course I was thrilled when I heard her being announced since the stories and pictures from the American tour of Jethro Tull. A barefooted young goddess playing some awesome violin. I went there with no particular idea of what I could expect. Of course there was Ian Anderson playing Tull songs with an orchestra. I saw the DVD of a similar concert a few times and thought I was prepared. Far from it. It turned out to be an evening to remember forever. It is hard for me to find the words to describe the emotions that got a grip on me during the concert. Especially since English is not my native tongue. It was so different to what I "thought" it would be, and me not having a clear picture beforehand makes that sentence even weirder than it is already. So it was not what I did not expect... huh? Never mind.

Ian and the band started of with Eurology followed by Living in the Past. Then the orchestra joined on stage. Forst song with orchestra, Life is a long song. Hearing that song with the orginal string arrangements was a thrilling experience. And since there were no very high notes even the singing sounded acceptable. After that Grimmelli's Lament. That was the song that woke me up somehow. This is not Jethro Tull playing. Somehow that image had planted itselfs in my head. It will an evening of Jethro Tull with an orchestra. Nope. Wrong. This are songs of a magnificent composer, some of which are finally performed as they should have in the first place. Awakening from that dream Ian announced Lucia. BIG SUPRISE! I was very curious about her input an stage dynamics. And I must admit that some of you have painted a good portrait of that! FIRE ON STAGE. Does she love to play the violin and is she eager to get the energy through to the audience!! It was the Love theme from the Godfather that she played first.

This concert was making some strange turns now! Semi classical. Followed by an excerpt of a violin concerto of Sibelius. Totally classical! Lucia called that piece Aurora. Great stuff... Then to make a U turn, Wond'ring aloud. Totally Ian. Then Moz'art, a congestion of Mozart themes and tunes. Imagine... A stunning violin player, a great flute player... a symphony orchestra en some boys playing electrical instruments. And that force plays together like rock. But no rock played... This set ended with Cheap Day Return, Mother Goose (with hobo, bassoon and violin), God Rest Ye Merry Gentlemen, and finally, to my surprise, a very large excerpt from Thick as a Brick.

Long time ago when I last heard those tunes and lyrics again. I have to admit that Ian had better not sing all of that... his voice cannot catch the right rythm that belongs to those lyrics any more. Pity but true. Then a break. A break? Yes a break! Cannot remember ever in the 30 years of Tull concerts to have had a real break... But I am starting to forget things! Bars opened, the smokers rushed out for their kicks, and we lamented some wondering what we were witnessing that evening. Ploughing back through the curtains of smoke in the corridors we returned for the second set. This turned out to be a more "rock"-set. Started off with In A Black Box followd by the beautiful She's Like A Swallow. Very touching song, performed brilliantly by violin and flute. Top of the bill. Great basslines from the bass and chello players in the orchestra.

Lucia , Tull and orchestra playing Cashmir somewhere in the US.

Then the beautiful new arrangements of Aqualung. Followed by Cashmir. Let me tell you folks, that sounds even better with an orchestra! That rocked! My God, Bouree, Budapest and the encore with Locomotive Breath ended a great evening. I am still trying to grasp what I experienced that evening even though it has been some nights ago. Maybe I am still somewhat in shock. Locomotive Breath with an orchestra playing the theme powerfully... Impressive. Budapest sounded better than ever, Bouree.. well.. shouldn't that be always played with an orchestra? My God... always a weak spot for that song. What can I say more!?!?! I am a lucky bastard to have attendend one of three concerts played in Europe. That's for sure. Lucia was totally in place this evening. Great energy, playing lika e mad woman, good interaction with Ian. No sign of disrespect from him, nothing like some of you reflected upon in some e-mails about Ian being a pompous, selfindulgent assole of a human being. He was happy, played some of his greatest songs Weren't there any downsides? Of course. Ian singing... not that it was bad all the time, but some songs he should leave without him straining himself. The flute... was it a technical flaw? The really high notes sounded like crap... cracked... not good. Fortunately those weren't played too much. Ian shatters... too sexist some of the time for a concert like this in my opinion.. and maybe he should take a jokewriter... some of the jokes go back a looooooooong time! (Even though I still smile about them.. it's part of the act... No balloons... NO BALLOONS????? Definitive proof that this was not Jethro Tull playing... No downside here. I can do without the balloons. I have my piece :-).

The audience?? A big, big compliment. Sitting, listening, you could actually hear a pin drop on the quiet parts of the concert. No jerks at all, besides the people that come late at every occasion.. And what happens too me every time again: it is over when I am just getting the feeling I wanna be there forever... Hope you enjoyed this somewhat lengthy review! Oh and finally I would love to hear Martin play again over here! (just in case he reads along)


De drie B's: de Bronnen bij mensen Binnen Brengen

Inmiddels is het al weer bijna april in 2006.
Dit log is ver op de achtergond geraakt, zo ver dat ik zelfs even moest zoeken om er bij te komen... Tragisch eigenijk.

Maar nu is er weer wat inspiratie. De reden? Een nieuwe website! Bij het Regionaal Archief Tilburg zijn we een nieuw tijdperk binnengegaan. Ik ben ervan overtuigd dat het de toekomst is, ook al zijn we tot op heden de enige in archievenland die deze weg bewandelen. We zijn voor een belangrijk deel van onze werkzaamheden overgestapt op webbased werken. Realtime and all the time online. We beheren onze archieven nog fysiek in een depot maar de hele administratie is digitaal en, voorzover relevant, staat die ter beschikking van de geïnteresseerde onderzoeker.

De inventarissen, de beschrijving van de stukken die in een archief aanwezig zijn, kunnen nu ook eenvoudig woren aangepast en beschikbaar komen voor de bezoeker. De inventarissen zijn opgemaakt in MS Word en kunnen gedownload worden, bewaard en geprint naar believen.

Hetzelfde geldt voor de nadere toegangen. Dat zijn ook MS Word bestanden die een hele specifieke en vaak ook gedetailleerde beschrijving geven van een enkel archiefstuk.

We maken beschrijvingen van beeldmateriaal (foto's, kaarten e.d.) op dezelfde manier. De database en de foto's staan online en zogauw een foto een beschrijving heeft gekregen kan een bezoeker meteen van die nieuwe informatie profiteren. Bovendien kan iedereen nieuwe informatie toevoegen of correcties vermelden, bij diezelfde foto of kaart. En ook dat kan iedereen weer lezen.

Diezelfde methode gebruiken we nu ook bij het maken van indexen op persoonsnamen op registers van de burgerlijke stand (vanaf 1811) en de doop-, trouw- en begraafboeken (voor 1811). Straks gaan we er ook de indexen op schepenbankarchieven, notariële archieven en andere bestanden produceren.

Dat produceren gebeurt voor het allergrootste deel door vrijwilligers. Zij kunnen thuis, of bij het Regionaal Archief Tilburg, achter een computer gaan zitten en via het beeldscherm de akte in digitale vorm bekijken en de relevante gegevens in de database invoeren. Daarna staan die nieuwe gegevens onmiddelijk ter beschikking van bezoekers aan deze genealogische database.
Voor de vrijwilligers is dat heel dankbaar want hun werk staat meteen online, ze zien wat ze gedaan hebben.

Voor het Regionaal Archief Tilburg is dat ook belangrijk. Die instelling beheert namelijk archieven voor 12 gemeenten, van Drimmelen tot Hilvarenbeek. Het is van belang dat er vrijwilligers uit zoveel mogelijk gemeenten hun kennnis, die vaak heel plaatsgebonden is, kunnen toevoegen aan de database en daarmee aan de website.

In dit uitgestrekte gebied zijn veel mensen geïnteresseerd in geschiedenis en in hun stamboom. Het onderzoeken van de eigen stamboom, je eigen roots, is al jaren een hobby die vele mensen met enthousiasme beleven. Het internet heeft een heleboel bronnen dichterbij gebracht door het aanbieden van indexen of databases waarin je naar voorouders kunt zoeken. Het Regionaal Archief Tilburg, in navolging van de collega's van het Regionaal Archief West-Brabant, is een grote stap verder gegaan door ook de bron in digitale vorm bij de mensen thuis te brengen. Alle nadelen van een index, namelijk dat niet alle informatie uit de akte was opgenomen, zijn nu overwonnen. Het hele grote voordeel is dat je nu de akte betrekkelijk eenvoudig kunt downloaden en gebruiken voor je eigen website, je publicatie of voor je genealogische software.

Het overzetten van werkprocessen naar een omgeving waardoor de informatie bijna onmiddelijk beschikbaar komt voor de bezoekers is een ware revolutie. Het maakt de producenten direct verantwoordelijk voor de presentatie en het gebruik van de door hen verzorgde informatie door de bezoekers van de website en in het Onderzoekerscentrum.

Uiteindelijk is de bezoeker spekkoper met een systeem dat de meest actuele informatie én bronnen bij hem of haar thuisbrengt.