Water, sneeuw en ijs

Afgelopen carnavalsweekend was ik met L. in Giethoorn. Een leuk hotelletje in een prachtig plaatsje. Ik was er al eens heel lang geleden geweest met mijn ouders op een dagtrip. Dit keer bleven we er drie nachten. Niet zozeer een vlucht voor carnaval als wel een weekend eruit. Uitwaaien ook omdat je in Giethoorn en omgeving heerlijk kunt wandelen. Het weer was goed, weliswaar met een stevige wind maar droog. Tenminste op de momenten dat wij aan het lopen waren. Heftige afwisseling in weersomstandigheden. Dit keer in ons voordeel.

Op zaterdag hebben we heel Giethoorn doorgewandeld, Noord en Zuid, alles bij elkaar een kilometer of 12. Het is daar prachtig mooi en met een heldere hemel tussen de buien door krijg je prachtige plaatjes. Het Venetië van het Noorden lag nog voor een belangrijk deel dicht met ijs, maar het was desondanks een sfeervolle wandeling.

Aansluitend besloten we naar Meppel te rijden. Een oude reclame van Gamma lokte ons op mysterieuze wijze. Meppel bleek een heus winkelcentrum met parkeergarage te hebben. Daarin zat een La Place waar het goed lunchen is. Na de lunch wandelden we door wat winkelstraten in Meppel en keurden de lokale middenstandspoëzie.

Vervolgens was Steenwijk aan de beurt. L. was daar ooit geweest tijdens een Tienertoer maar herinnerde zich er niets van. Steenwijk is een historische plaats met een geweldig mooi centrum. Een korte wandeling over de wallen met een afdeling per trap bekwam L. niet zo best want ze blesseerde haar knie.
Op de terugweg naar de auto kwamen we langs een reclamebord voor een winkel met oude keukeninterieuren. Bij binnenkomst bleek de eigenaar een verzamelaar die alleen op zaterdagmiddag open huis hield en een voortreffelijke collectie jaren 50 keuekngerei had verzameld en in een leuke smaakvolle setting presenteerde. Je kon er ook spullen kopen, maar zeker niet alles vertelde hij ons. Een feest van herkenning was het met ook een rijke collectie oude verpakkingen van keukenproducten, zeeppoeder, dozen, blikken etc. Een leuke onverwachte ontmoeting met een herkenbaar stukje verleden.

De tweede dag stond in het teken van sneeuw en ijs. L. kon door haar blessure niet lekker wandelen dus ben ik zelf een stuk gaan lopen. Ik vertrok vanuit het buurtschap Nederland en kwam na een klein uurtje terecht in Kalenberg. Een tocht langs het water in Kalenberg met sfeervolle en smaakvolle panden, oud en nieuw, klein en groot, maar allemaal mooi en bijzonder. Daar pikte L. me op en zetten we de tocht per auto voort naar Hindeloopen. Op weg naar het kruiende ijs op het IJsselmeer. We hadden goed en wel Kalenberg verlaten of we raakten verzeild in een heerlijke sneeuwbui.


In Hindeloopen bleek het al aardig druk. De ijsbergen die vlak voor de kust lagen trokken veel bekijks en terecht. Het was de eerste keer dat ik kruiend ijs zag en ik had me er een hele andere voorstelling van gemaakt. Ik zag in gedachten grote ijsschotsen over elkaar heen schuiven met krakende en piepende geluiden.

Toen we aankwamen bleek het weliswaar ijs, maar in veel kleinere stukken. Het was er een drukte van belang en dringen geblazen om het ijs op te lopen. Er was een hele week dooi, maar hier lag nog overal ijs met hier en daar een wak. Een bijzonder gezicht.
De lucht was helblauw en Hindeloopen lag er prachtig bij. Na een bezoek aan het ijs zijn we het stadje ingelopen en dat blonk uit in pitorerske taferelen. Historisch, klein en behoorlijk goed geconserveerd. Na een lekkere lunch gingen we terug naar Giethoorn. Onderweg besloten we nog in Vollenhove langs te gaan. Opnieuw een heel fraaie historische plaats waar een wandeling op z'n plaats is. Een welbestede dag.

Kleine geschiedenis van Nederland - De tijd van Romeinen en Germanen

Deel 2 van deze serie gaat over de tijd dat de Romeinen in onze regio binnendrongen. Aanvankelijk met tegenzin, later als onderdeel van de grote uitbreiding in noordelijke richting, die na grote tegenslagen in het gebied tussen Rijn en Elbe resulteerde in een verdeling van het huidige Nederland in een deel beneden de Rijn dat onderdeel werd van het Romeinse rijk en een deel ten noorden van de Rijn dat onafhankelijk bleef, maar wel onder sterke invloed van de Romeinse cultuur kwam te staan door handel en verdragen.

Altijd leuk om de Friezen, de Cananefaten en de Bataven (of Batavieren) weer eens voorbij te zien komen. Interessant om te lezen dat er toch al verbazend veel van de Romeinse tijd terug is gevonden in de grond door allerlei archeologisch onderzoek. Het blijft me fascineren dat de Romeinen hier echt aanwezig zijn geweest, dit deel van Nederland tot hun rijk rekende en er dan ook over geschreven hebben. De meeste verhalen moeten met wat zout genuttigd worden, maar het is dan toch opgeschreven en daarmee eindigt officieel de prehistorie. Na de Romeinen komt de prehistorie weer een tijdlang terug omdat er in dit land Germaanse stammen komen wonen die niets aan het papier toevertrouwden, totdat Karel de Grote en zijn Franken het heft in handen krijgen.

Grappig detail (volksaard?): Nederland is het enige land dat geen standbeeld heeft staan van een opstandige Germaanse held. De Belgen hebben Ambiorix in Tongeren, de Fransen Vercingetorix in Alesia en de Duitsers Arminius bij Detmold. Onze "held" Julius Civilis, leider van de Bataafse opstand in 69, is die eer niet ten deel gevallen.

Het Romeinse Rijk spreekt nog steeds tot de verbeelding. Omdat dit een uithoek van het rijk was en bleef, na de mislukte uitbreiding tot aan de Elbe, verviel het na de ineenstorting van het Imperium Romanum weer tot Germaans gebied. Volgens het boek is dat de reden geweest dat er hier Nederlands wordt gesproken en dat we niet een Romaanse taal spreken. De taalgrens ligt in België, dat weten we allemaal, en is in de loop van de tijd naar het noorden opgeschoven onder invloed van de Fransen. Desondanks is dit hoekje van Europa altijd anders gebleven, klein, beetje rommelig, met vele belangen en in trek bij vele volkeren.

Het Nederlands als bindende factor. Laat dat nou de les van dit boek zijn.

Kleine geschiedenis van Nederland - De tijd van steden en staten 1000-1500

Het tweede deel dat ik in deze serie echt helemaal gelezen heb. Het is een leuk nachtkastboekje, en soms als voor ik naar bed ga lees ik een aantal bladzijden. Soms ook als in in bad lig. Lekker wat geschiedenis tot me nemen. Ik heb het allemaal al een keer geleerd, ook al is dat vele tientallen jaren geleden inmiddels.

Natuurlijk zijn er nieuwe inzichten en nieuwe bronnen. Altijd leuk om daar weer kennis van te nemen. Voor de rest gewoon een manier om die geschiedenis, die toch niet tot de dagelijkse kost behoord, wakker en levend te houden in mijn gedachten. Het komt me ook van pas bij mijn onderzoek naar de Udenhoutse middeleeuwse geschiedenis. Die gaat weliswaar niet terug tot het jaar duizend, maar begint toch wel goed gedocumenteerd te worden in de tweede helft van de 14de eeuw. Context is daarbij altijd welkom.

Een leesbaar boek, onderhoudend, mooi geïllustreerd en je kunt het in brokstukken lezen. Voor een matig regelmatig lezer als ik ben, is dat buitengewoon handig.

Thomas Rosenboom - Denkend aan Holland

Dit pamflet van Rosenboom verscheen in 2005 als boekje nadat hij het voorgelezen had als de jaarlijkse Kellendonklezing.
Hij veegt hierin de vloer aan met de hedendaagse Hollander, die voornamelijk in het oranje vooral bezig is met zichzelf op de kaart te zetten bij elke gelegenheid die zich voordoet. De Hollander die niet meer in staat is om zijn kind op te voeden en enige terughoudendheid bij te brengen. Logisch als hij die terughoudendheid zelf ook niet bezit.
Het boekje is klein, kort en leest makkelijk weg. Deze discussie bestaat al vele jaren en met name in het onderwijs is het bekend dat de jeugd anders is.

Mij bekruipt daarbij telkens het gevoel dat dit niets nieuws is... Volgens mij kun je van elke generatie een dergelijk boek met dezelfde visie vinden. De jeugd is onopgevoed, luistert niet, en de schrijvers waren veel beter opgevoed, kenden manieren en hadden het juiste respect.

Ik herken er veel in van wat mijn ouders riepen toen ik in de puberende jaren verkeerde. Problemen van alle tijden. Niets nieuws onder de zon. Eigenlijk jammer dat Rosenboom, toch geen onbekende met geschiedenis, zich zo makkelijk heeft laten ringeloren door de hype van het heden.

De mensen van nu zijn ander dan de mensen van 30-40 jaar geleden. En dat is maar goed ook.