Water, sneeuw en ijs

Afgelopen carnavalsweekend was ik met L. in Giethoorn. Een leuk hotelletje in een prachtig plaatsje. Ik was er al eens heel lang geleden geweest met mijn ouders op een dagtrip. Dit keer bleven we er drie nachten. Niet zozeer een vlucht voor carnaval als wel een weekend eruit. Uitwaaien ook omdat je in Giethoorn en omgeving heerlijk kunt wandelen. Het weer was goed, weliswaar met een stevige wind maar droog. Tenminste op de momenten dat wij aan het lopen waren. Heftige afwisseling in weersomstandigheden. Dit keer in ons voordeel.

Op zaterdag hebben we heel Giethoorn doorgewandeld, Noord en Zuid, alles bij elkaar een kilometer of 12. Het is daar prachtig mooi en met een heldere hemel tussen de buien door krijg je prachtige plaatjes. Het Venetië van het Noorden lag nog voor een belangrijk deel dicht met ijs, maar het was desondanks een sfeervolle wandeling.

Aansluitend besloten we naar Meppel te rijden. Een oude reclame van Gamma lokte ons op mysterieuze wijze. Meppel bleek een heus winkelcentrum met parkeergarage te hebben. Daarin zat een La Place waar het goed lunchen is. Na de lunch wandelden we door wat winkelstraten in Meppel en keurden de lokale middenstandspoëzie.

Vervolgens was Steenwijk aan de beurt. L. was daar ooit geweest tijdens een Tienertoer maar herinnerde zich er niets van. Steenwijk is een historische plaats met een geweldig mooi centrum. Een korte wandeling over de wallen met een afdeling per trap bekwam L. niet zo best want ze blesseerde haar knie.
Op de terugweg naar de auto kwamen we langs een reclamebord voor een winkel met oude keukeninterieuren. Bij binnenkomst bleek de eigenaar een verzamelaar die alleen op zaterdagmiddag open huis hield en een voortreffelijke collectie jaren 50 keuekngerei had verzameld en in een leuke smaakvolle setting presenteerde. Je kon er ook spullen kopen, maar zeker niet alles vertelde hij ons. Een feest van herkenning was het met ook een rijke collectie oude verpakkingen van keukenproducten, zeeppoeder, dozen, blikken etc. Een leuke onverwachte ontmoeting met een herkenbaar stukje verleden.

De tweede dag stond in het teken van sneeuw en ijs. L. kon door haar blessure niet lekker wandelen dus ben ik zelf een stuk gaan lopen. Ik vertrok vanuit het buurtschap Nederland en kwam na een klein uurtje terecht in Kalenberg. Een tocht langs het water in Kalenberg met sfeervolle en smaakvolle panden, oud en nieuw, klein en groot, maar allemaal mooi en bijzonder. Daar pikte L. me op en zetten we de tocht per auto voort naar Hindeloopen. Op weg naar het kruiende ijs op het IJsselmeer. We hadden goed en wel Kalenberg verlaten of we raakten verzeild in een heerlijke sneeuwbui.


In Hindeloopen bleek het al aardig druk. De ijsbergen die vlak voor de kust lagen trokken veel bekijks en terecht. Het was de eerste keer dat ik kruiend ijs zag en ik had me er een hele andere voorstelling van gemaakt. Ik zag in gedachten grote ijsschotsen over elkaar heen schuiven met krakende en piepende geluiden.

Toen we aankwamen bleek het weliswaar ijs, maar in veel kleinere stukken. Het was er een drukte van belang en dringen geblazen om het ijs op te lopen. Er was een hele week dooi, maar hier lag nog overal ijs met hier en daar een wak. Een bijzonder gezicht.
De lucht was helblauw en Hindeloopen lag er prachtig bij. Na een bezoek aan het ijs zijn we het stadje ingelopen en dat blonk uit in pitorerske taferelen. Historisch, klein en behoorlijk goed geconserveerd. Na een lekkere lunch gingen we terug naar Giethoorn. Onderweg besloten we nog in Vollenhove langs te gaan. Opnieuw een heel fraaie historische plaats waar een wandeling op z'n plaats is. Een welbestede dag.

De Afstammeling - Almar Otten

Een nederlandstalige thriller met als ondertitel: De jacht op een eeuwenoud handschrift. In dat handschrift staat een vermelding van een oude Saksenschat of heiligdom (Irminsul) die Karel de Grote zou hebben veroverd op de Saksische leider Widukind.
Het verhaal speelt zich af in Utrecht en Deventer waarbij het bibliotheek- en archiefonderzoek in Stadsarchief en Athenaeumbibliotheek (SAB) herhaaldelijk in voorkomt. Dat is altijd leuk! Eindelijk weer een boek waar het archiefonderzoek een rol in speelt. Overigens ook weer dubieus omdat medewerkers van de SAB het niet nauw nemen met de uitleenrichtlijnen van boeken. Maar dat terzijde. Dat hoort bij het verhaal.

Daarnaast speelt er een aspect mee dat me ook intrigeerde, namelijk een coup. Nazaten van de genoemde Widukind wilden de schat terug krijgen en wilden ook dat het oude Saksische rijk weer in ere hersteld zou worden. Dat klinkt niet heel erg voor de hand liggend, maar toevallig weet ik uit eigen ervaring dat er mensen in deze wereld rondlopen die erop gebrand zijn om genetisch aan te tonen dat ze afstammen van Widukind. Diens resten liggen vermoedelijk in Enger in Herford begraven en daar is DNA-onderzoek naar gedaan. Allemaal erg speculatief, maar wel boeiend. Dus het bestaan van een groep mensen die hun afstamming van Widukind hoog aanslaat is bewezen. Overigens ook van de afstammelingen van Karel de Grote, dus die beide supportersgroepen kunnen elkaar opzoeken en het nog een keer uitvechten.

Het boek is goed geschreven, maar niet briljant. Mij boeit het verhaal, zoals ik hierboven heb proberen uit te leggen, en daardoor kon ik er snel doorheen lezen. Uiteindelijk zijn de karakters niet goed uitgewerkt, en de gebruikte uitdrukkingen herhalen zich nogal eens. Zo wordt er herhaaldelijk iets "weggeslikt" bij nieuwe feiten die de ontvanger raken.

Al met al is het een leuk boek om te lezen. Geen hoogvlieger.