Tom Holland - Rubicon

Het eerste boek wat ik ter hand nam was Rubicon van Tom Holland. Ik had er een goede recensie over gelezen in het NRC. Bovendien was ik gecharmeerd van de tv-serie Rome die deels ook zijn werk als research had gebruikt.

Het was een goed boek om de draad weer op te nemen. Hoewel het onderwerp nogal roestig in mijn geheugen bekend was (ik heb nog eens oude geschiedenis gekregen én geleerd op het Moller Instituut), ging het lezen van dit boek me goed af.
Het is prettig geschreven, waardoor je lekker snel door het boek gaat. Met de serie Rome in mijn achterhoofd herkende ik situaties en personen sneller en dat maakte het begrijpen van de tekst ook eenvoudiger.
Voor kennis over het wel en wee van Rome op het breukvlak van republiek en keizerrijk is het een prettig verhalend boek. De complexiteit van het toenmalige leven, vooral van de toplaag van de Romeinse samenleving, komt er goed in tot uitdrukking. De belangenverstrengeling, de huwelijkspolitiek, de erfelijke belasting, de kleine en grote pijntjes, alles komt aan bod.

Wat mij betreft een aanrader.

Lezen

Lezen. Een verkwikkende gewoonte. Nieuwe woorden, andere gedachten, feiten en fantasie, het komt allemaal aan bod. Vroeger las ik regelmatig. De laatste jaren was er behoorlijk de klad in gekomen. Andere bezigheden, nieuwe media, de tijd die steeds sneller lijkt te gaan; ik had excuses genoeg! Het kopen van boeken ging door, weliswaar minder dan voorheen, maar toch. Een sluimerende behoefte? Ja dus. In de vakantie kwam het er vaak weer wel van. Een klein stapeltje boeken ging er dan doorheen.

Daar komt nog bij dat Lian, mijn vrouw, ook een fervent lezer is en koper van boeken. Dat heeft ook met haar beroep te maken: lerares Nederlands op een middelbare school. Dat dwingt je om tenminste het aanbod van literatuur en de nieuwe boeken die voor het eindexamen worden gelezen bij te houden.

Enkele maanden geleden heb ik de draad weer opgepakt. Regelmatig lezen, achterstallig onderhoud op het gebied van aangekochte boeken. Mijn interesse ligt voornamelijk op het historische vlak. Het merendeel van wat ik lees heeft daar dan ook mee te maken. Ik ga proberen om de boeken die ik lees in dit weblog te noemen en mijn bevindingen daar aan toe te voegen.

Coreopsis Jethro Tull

Het moet niet gekker worden...

De band Jethro Tull heeft een bloem/plant naar zich vernoemd gekregen!!
Coreopsis 'Jethro Tull'
Coreopsis 'Jethro Tull' is een mutant van Coreopsis hybr. 'Zamfir'. Deze werd gewonnen door Richard Saul uit Atlanta (Georgia) USA en in 2005 benaamd. De groeiwijze is kruipend en het langwerpige blad is groen van kleur. Bloeit van mei - oktober met aparte, gele, dubbele fluitvormige bloemen. 'Jethro Tull' is kwekersrechtelijk beschermd en wordt in 2007 door CNB te Lisse (NL) in de handel gebracht.
(deze beschrijving komt van www.planetarium.nl)

De fluitvormige bloemen doen het natuurlijk.

Voor specificaties zie:
http://www.cnb.nl/greenteam/newplants/cultivars/np345.htm

Ik mag geen foto "gebruiken" van die website, dus moet een link de oplossing brengen.

Dat wordt investeren in het najaar van 2007 als deze plant in Nederland leverbaar wordt. Dan kan ik alvast nadenken over een andere indeling van onze tuin.

De radio

Zaterdagavond 23 december, na negenen, kom ik op de radio. Het programma heet Déja Vu en wordt gepresenteerd door Ruud Hermans, van vroeger, van de Tumbleweeds. Zijn broer Hans heeft nog gehonkbald met mijn broer Ben bij HSC Tilburg. We hebben het nu wel over eind jaren 60!

In dit onderdeel van het programma (dat 3 uur duurt) komt een luisteraar aan het woord die in het kort wat mag vertellen over zijn of haar platencollectie. Een nummer uit die collectie wordt vervolgens gedraaid. Daarna geeft de luisteraar de volgende kandidaat op.

Het mag geen verbazing wekken dat ik een nummer van Jethro Tull ga kiezen. Wel eentje die nooit gedraaid wordt op de radio: Crazed institution of the stars. Het komt van de lp Too old to rock and roll, too young to die uit 1976. Dat jaar zag ik Tull voor het eerst. Het is een prachtig nummer over de gekte van het sterrendom. Ik hoop dat ik na mijn radio-optreden met beide benen op de grond blijf staan.

Mijn zwager Ton heeft mij gekozen en ik zal mijn goede vriend Peter Hamers als volgende kandidaat kiezen. Die heeft vele malen meer platen en cd's dan ik en heeft ook vele malen meer verstand van muziek dan ik! Het is dan ook zijn vak.

Deze kans om Jethro Tull onder de aandacht te brengen maakt van 2006 nog meer een Tull-jaar dan ik eerder al schreef. Gelukkig begint 2007 bijna... wie weet wat me dan allemaal te wachten staat.

update: 24-12-2006
Link naar de uitzending op internet. Mijn bijdrage begint op 1 uur 8 minuten.
http://cgi.omroep.nl/cgi-bin/streams?/radio2/kro/dejavu/20061223-20.wma

Geschiedenis is altijd belangrijk

Wat losse gedachten.

Er zijn mensen die zeggen dat geschiedenis hun niet interesseert. Dat is eigenlijk heel erg merkwaardig.
We zijn onze eigen geschiedenis. Iedereen is het produkt van zijn of haar eigen verleden (en het verleden van anderen), of we dat nou leuk vinden of niet. Je niet interesseren voor jezelf is geen goede houding en verwoest je toekomst.

Hoe ouder je bent des te meer geschiedenis je hebt.

Vaak raken mensen ook meer geïnteresseerd in geschiedenis naarmate ze ouder worden. Dat is eigenlijk wel logisch, dingen uit je verleden verdwijnen, worden gesloopt, auto's raken uit de mode, de muziek waar je van houdt is niet meer in. Genoeg redenen om terug te gaan denken.

Geschiedenis, herinneringen delen, belevenissen samen beleven, positieve en negatieve, zorgen voor saamhorigheid, verbondenheid, binding. Dat zijn de elementen die van een mensen familie of vrienden maken en van een land een natie.

Het ontkennen van geschiedenis, desinteresse voor geschiedenis en het degraderen van geschiedenis tot een vak dat wel wat minder uren kan hebben, is een gevaar voor onze samenleving, voor elke samenleving. Er is genoeg om trots op te mogen zijn. Iedereen heeft recht op zijn of haar eigen geschiedenis.