Jeanne Kalogridis - Het portret van Mona Lisa

Leuk boek om te lezen. Speelt zich af in Florence in het laatste decennium van de 15de eeuw. Mooi tijdperk van rijkdom, en religiositeit die daartegen in opstand komt. Met als exponent natuurlijk de schatrijke De Medici's en de rondom hen cirkelende groep kunstenaars.

Dit boek gaat over het leven van Mona Lisa. Ik zal er niet teveel over vertellen, want dan verraad ik mogelijk waar het om gaat en dat zou zonde zijn.

Uiteindelijk gaat het, zoals bij zoveel dingen in het leven, om macht. Vooral het misbruiken daarvan, op persoonlijk vlak, in relaties, in huwelijk en in politiek en religie. Allemaal vermengd in een paar personen die in 15de eeuws Florence leven. Wisselende politieke omstandigheden, invloed van strenge predikers die eigenlijk getolereerd en gestuurd worden op afstand door mensen die grotere macht en invloed nastreven, die wraak willen.

De pest speelt een opvallende rol. Tenminste dat vond ik. Dit keer niet het traditionele (en volkomen onjuiste) beeld van vluchtende stedelingen als er een epidemie uitbrak. De pest hoorde bij het leven van de late middeleeuwers zoals de jaarlijkse griepgolf in ons leven een normaal verschijnsel is.

Goed geschreven, leuk onderwerp, interessante personages, een aanrader.

John Cleese op z'n best - rule 26

Het is een idool van me. Een scheldende en fulminerende John Cleese is een genot. Dergelijke scènes zijn waarschijnlijk de meest vermakelijke en onderhoudende beelden die ooit in een film en op tv zijn verschenen. Hij lijkt bijna letterlijk te exploderen.

Maar hij is ook weergaloos in het uitleggen van iets volkomen onzinnigs. Wat moet ik ontzettend glimlachen om dit soort humor.

Dineren in de toren van Kasteel Heemstede in Houten

Gisteren liet ik al zien wat er aan het eten vooraf ging. Daarna gingen we naar Restaurant Kasteel Heemstede in Houten. Kasteel Heemstede is prachtig gelegen in een mooi open gebied met mooie (later verzonnen) bijgebouwen. Een lange oprijlaan verraadt de omvang van het voormalige bezit, dat nog veel groter is geweest in vroeger tijden.
Het is een mooi woonkasteel, gebouwd in 1645, en heeft nooit een andere functie vervuld. Het ligt schitterend in de slotgracht. De entree van het restaurant is op de onderste verdieping, je loopt dus onder de hoofdbrug door. We hebben nog even op de vlonders achter gezeten, maar de ondergaande zon maakte het al snel te fris. Dus verhuisden we naar binnen om daar in een torenkamer het diner te nuttigen.

Na een amuse die we buiten genuttigd hadden, kregen we binnen het voorgerecht: Geroosterde coquille Saint-Jacques, scheermessen met auberginekaviaar, Pata Negra ham, mosterdcrème en Hollandaisesaus. Daarvan staat een foto in deze post.
Daarbij had de sommelier een De Spaanse Bodejas Val de Vid, Verdejo, Ruede uit 2007 bedacht.
[Het wijnarrangement heb ik aan me voorbij laten gaan, aangezien ik geheel zonder alcoholische versnaperingen door het leven ga. Ik heb wel een slokje champagne gedronken aan het begin van de avond. En drank in eten, daar doe ik ook niet moeilijk over. Bij het eten kregen we allen een begeleidend watertje van het merk Bru.]

We vervolgenden het diner met een zacht gegaarde zalm met Hollandse asperges, geprakt ei met spekjes en bieslook, lamsoren en schuim van Champagne. Dat ging vergezeld van een Chileense De Martino, Legado, Chardonnay, Limari Valley uit 2006.
Dat ging er in als koek! De eerste asperges van het jaar zitten in mijn maag en ze smaakten voortreffelijk.
De vierde gang bestond uit gebraden Hollands lam met tomaat, courgette, gekonfijte rode uien, shii-takes, knoflookbeignets en een pasteitje met lamscurry en schuim van tomaat en kaneel. Dit gerecht kreeg een Franse Château de Saint-Aubin, Cru Bourgeois, Médoc uit 2003 als smaakversterker mee.
Het was allemaal lekker en het lamsvlees was heerlijk zacht en mals.
Ondertussen kregen we ook nog wat warme broodjes die naar believen konden worden besmeerd met echte boter en/of met een heerlijke olijfolie, die met een pipet aangebracht kon worden, en een schepje zout.
Het dessert was een mousse van hazelnoot, yoghurt - mintsorbet, gemarineerde ananas, kattentongen en een anglaise van sinaasappel.
De mousse vond ik niet lekker, het sorbet was voortreffelijk, de anglaise heel sterk van smaak.
De dessertwijn was een Oostenrijkse Tschida, Auslese, Angerhof, Burgenland uit 2007.
En alsof dat niet genoeg was kwamen daarna nog de koffie met friandises (waaronder extreem lange vingers) en een na-amuse met passievrucht. Aangezien de meeste tafelgenoten toen al verzadigd waren, heb ik er drie van op :-)

Het was weer geweldig. Wat hierboven beschreven staat, is alleen wat er op tafel verscheen. Wat er rond de tafel gebeurde is onbeschrijfelijk, geanimeerde gesprekken over van alles en nog wat en enorm veel lol. Een avond om in te lijsten!
Bij het vertrek was het al middernacht geweest en bood kasteel Heemstede de volgende aanblik. Een mooie herinnering.

Mannen in pak

Gisteren was het weer zover: de jaarlijkse viering van de oratie van Pieter, inmiddels 4 jaar geleden. Zoals te doen gebruikelijk nodigde Pieter ons uit om een avondje lekker en uitgebreid te dineren in een restaurant van klasse.
Deze keer begon de dag om 17.30u met een balletje slaan op de baan van Golfclub De Haar bij kasteel de Haar, onder de rook van Vleuten. Sommige van ons hadden dat al eens gedaan, maar voor mij was het de eerste keer.
Hoewel de dag regenachtig en somber begon, klaarde het gaandeweg de dag op en tegen de tijd dat we op de plaats van bestemming waren, scheen de zon volop. Een prachtige middag om in de buitenlucht, in een mooie omgeving, naast kasteel De Haar, een uurtje te doden met ballen wegslaan. Mevrouw Dijkstra leerde ons de basics en was tevreden over het resultaat.


De jubilaris was er ook en toevallig maakte hij een prachtslag toen de camera draaide. Dat wil ik niet onvermeld laten.

(meer filmpjes op mijn Youtubekanaal)

Na het golfen was het omkleden geblazen in de kleedkamers van Golfclub De Haar. Je ziet ons zelden allemaal in pak, maar op deze dag maken we er elk jaar weer werk van. Deze keer hebben we ons vast laten leggen op de digitale plaat. Wij, dat zijn de drie mannen die gegolft hebben, zonder Pieter, op de oprijlaan van de Golfclub. Lekker in de zon, uitgedost als mannen van de wereld.

Winkler Prins encyclopedie - zesde druk

Schreef ik eerder over de Kleine geschiedenis van Nederland, dit keer over één van de pronkstukken in mijn boekenkast: de Winkler Prins encyclopedie zesde druk. Een boekwerk vernoemd naar de eerste hoofdredacteur.

Mijn ouders zijn op 15 augustus 1947 in ondertrouw gegaan. Ze wisten natuurlijk al langer dat dat er aan zat te komen. Ik vermoed dat het aanstaande huwelijk er de oorzaak van was dat mijn vader de Winkler Prins aanschafte. Ik bezit ook nog de prospectus waarin een volledige verantwoording staat van de samenstellers, de rubrieksredacteuren en de medewerkers.

In juni 1947 ontving mijn vader het eerste deel van de nieuwe Winkler Prins encyclopedie. Hij schreef netjes aan de binnenkant van de harde kaft wanneer hij de delen ontving. Deel 2 kwam in februari 1948, deel 3 in oktober 1948 etc. Het 18de en laatste deel kwam in juli 1954. Daarna volgde nog de index en het supplement in 1955. Toen nam hij niet de moeite de maand er in te zetten.

Een encyclopedie was een serie boeken voor het leven. Ze hebben altijd prominent in onze huiskamer gestaan. De wijsheid straalde ervan af. Negentien kloeke delen op een rijtje. Ik geloof niet dat ik er in mijn leven meer dan 10 keer in heb gekeken op zoek naar informatie. Wel in gebladerd! Mijn vader had er een aantal dingen in gelegd waarvan hij vond dat ze goed bewaard moesten blijven zoals afbeeldingen op kurk gedrukt.
Hij was bijna zijn hele leven werkzaam in de drukkerijwereld en wist ons te vertellen dat die afbeeldingen heel zeldzaam waren en kostbaar. Dat zal best... ik laat ze lekker in de boeken zitten!