Toen ik dit boek kocht puur en alleen om de titel en een korte blik op de achterkant kon ik niet bevroeden dat het het laatste deel van een trilogie was. Even heb ik getwijfeld om het te gaan lezen. Zou ik toch niet beter eerst de andere twee delen lezen? Met de wetenschap dat het lezen van drie boeken van Dan Brown niet leidde tot meer bewondering maar eerder een “war heb ik dit meer gelezen” gevoel ben ik toch maar begonnen.
Het is een boek in een traditie van Maria Magdalena verhalen. Zo mogen we dat inmiddels wel stellen. Opnieuw is de bloedlijn van Jezus en en zijn vrouw Maria Magdalene hoofdthema van dit boek. Dat is van de ene kant mooi, want door al die andere boeken, waarvan ik er een paar heb gelezen, is er het een en ander herkenbaar. Van de andere kant begin ik dan wel sceptisch aan z'n boek: blijft het me boeien?
Ik heb het uitgelezen, dus dat beantwoordt de laatste vraag in ieder geval.
Het is een goed geschreven boek met veel tijdswisselingen. Het grootste deel van het verhaal speelt zich af aan het eind van de 15de eeuw tijdens het leven van Cosimo de' Medici en zijn kleinzoon Lorenzo. De schare aan wereldberoemde kunstenaars hoort daar vanzelfsprekend bij: Botticelli, Michelangelo, Donatello. Deze periode van de Florentijnse geschiedenis is interessant genoeg. De orde van het heilig graf en de bloedlijn, het klinkt allemaal nogal bekend en de bekende haat-liefde verhouding met de strenge katholieke dogma's en bijbehorende sektes die over lijken gaan zijn niet bepaald nieuwe elementen in dit soort boeken. De plot is van het deel dat in de “huidige” tijd speelt is nogal voorspelbaar en niet verrassend. Dus komt het aan op de schrijfstijl en de gebeurtenissen in het verhaal. Die zijn toch wel goed geschreven. Ik werd er in ieder geval voldoende door gegrepen. Met name de stukken die zich in 15de eeuws Florence afspelen zijn spannend geschreven.
Kern van het boek is de liefde. What else is new. De leer van de liefde die verkondigt en (deels) op schrift gesteld is door Jezus en zijn vrouw moet bewaakt worden en vooral ten uitvoer gebracht. Dat laatste blijft een zwak element, want hoe dat nou gestalte moet krijgen blijft erg in de lucht zweven. Er is in ieder geval ene Dichter-Prins voor nodig die op 1 januari onder een bepaald gesternte wordt geboren en de juiste bloedlijnen van families in adellijk Europa. Dat die bestaan uit zeer gefortuneerde dames en heren die er bovendien nog eens bijzonder apetijtelijk uitzien mag geen verbazing wekken.
Conclusie: onderhoudend, voor kunstliefhebbers van de renaissance bijzonder interessant en soms nogal Amerikaans. Film? Toch eens een van die andere boeken op de kop tikken ;)
Posts tonen met het label Florence. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Florence. Alle posts tonen
maandag 23 juli 2012
dinsdag 16 augustus 2011
Marina Fiorato – Het raadsel van Botticelli
Dit boek speelt zich af aan het eind van de 15de eeuw in Florence, Pisa, Napels, Venetië, Bolzano, Milaan en Genua. Het centrale onderwerp is het schilderij van Sandro Botticelli, de Primavera (de Lente). Het beschrijft een groot complot tussen Italiaanse staten met verstrekkende gevolgen.
Het verhaal is heel goed geschreven, het verveelde mij geen moment. Ik heb het boek in een dag uitgelezen.
Hoofdpersoon is een prostituee en haar sidekick is een franciscaner monnik. Niemand is wat hij of zij lijkt en gaandeweg het verhaal wordt langzaam duidelijk hoe de vork in de steel zit. Ik kan er niet teveel over vertellen omdat een eventuele lezer dan bij voorbaat al informatie heeft die beter uit het verhaal gehaald kan worden. Zo hoort dat nou eenmaal. Tijdens het lezen dacht ik wel aan de Da Vincicode en achteraf bleek ook een artikel over de “Botticellicode” de aanleiding voor dit boek te zijn geweest. Voor wie van Italië houdt en de streek kent, bij mij was dat het geval omdat we dit jaar en twee jaar gelden de meeste van deze steden hebben bezocht, zal er veel herkenbaars in het boek zitten.
Er is ook kritiek van mijn kant, Voor wat het waard is. Het einde van het boek, maar dat zijn dan ook echt de laatste 30 pagina's van de 450, vond ik niet zo best. De wending die het verhaal neemt is erg voorspelbaar en daar had meer in gezeten denk ik dan.
Voor het overige kan ik dit boek bij iedereen aanbevelen. Niks geen groots geschreven literair werk, maar een prachtig verhaal, goed bedacht en meeslepend geschreven. De personages zijn “echt”, althans ik vond ze heel plausibel. Aanrader voor wie van historische thrillers houdt!
Hoofdpersoon is een prostituee en haar sidekick is een franciscaner monnik. Niemand is wat hij of zij lijkt en gaandeweg het verhaal wordt langzaam duidelijk hoe de vork in de steel zit. Ik kan er niet teveel over vertellen omdat een eventuele lezer dan bij voorbaat al informatie heeft die beter uit het verhaal gehaald kan worden. Zo hoort dat nou eenmaal. Tijdens het lezen dacht ik wel aan de Da Vincicode en achteraf bleek ook een artikel over de “Botticellicode” de aanleiding voor dit boek te zijn geweest. Voor wie van Italië houdt en de streek kent, bij mij was dat het geval omdat we dit jaar en twee jaar gelden de meeste van deze steden hebben bezocht, zal er veel herkenbaars in het boek zitten.
Er is ook kritiek van mijn kant, Voor wat het waard is. Het einde van het boek, maar dat zijn dan ook echt de laatste 30 pagina's van de 450, vond ik niet zo best. De wending die het verhaal neemt is erg voorspelbaar en daar had meer in gezeten denk ik dan.
Voor het overige kan ik dit boek bij iedereen aanbevelen. Niks geen groots geschreven literair werk, maar een prachtig verhaal, goed bedacht en meeslepend geschreven. De personages zijn “echt”, althans ik vond ze heel plausibel. Aanrader voor wie van historische thrillers houdt!
maandag 27 april 2009
Jeanne Kalogridis - Het portret van Mona Lisa
Leuk boek om te lezen. Speelt zich af in Florence in het laatste decennium van de 15de eeuw. Mooi tijdperk van rijkdom, en religiositeit die daartegen in opstand komt. Met als exponent natuurlijk de schatrijke De Medici's en de rondom hen cirkelende groep kunstenaars. Dit boek gaat over het leven van Mona Lisa. Ik zal er niet teveel over vertellen, want dan verraad ik mogelijk waar het om gaat en dat zou zonde zijn.
Uiteindelijk gaat het, zoals bij zoveel dingen in het leven, om macht. Vooral het misbruiken daarvan, op persoonlijk vlak, in relaties, in huwelijk en in politiek en religie. Allemaal vermengd in een paar personen die in 15de eeuws Florence leven. Wisselende politieke omstandigheden, invloed van strenge predikers die eigenlijk getolereerd en gestuurd worden op afstand door mensen die grotere macht en invloed nastreven, die wraak willen.
De pest speelt een opvallende rol. Tenminste dat vond ik. Dit keer niet het traditionele (en volkomen onjuiste) beeld van vluchtende stedelingen als er een epidemie uitbrak. De pest hoorde bij het leven van de late middeleeuwers zoals de jaarlijkse griepgolf in ons leven een normaal verschijnsel is.
Goed geschreven, leuk onderwerp, interessante personages, een aanrader.
Abonneren op:
Posts (Atom)

