Mooie zinnen (13) - Blackmore's Night - Play minstrel play

Soms komt er een tip langs dat Ian Anderson, de frontman van Jethro Tull, mijn held, een gastoptreden heeft gedaan bij een andere muzikant. In dit geval is die andere muzikant niemand minder dan Ritchie Blackmore van, heel lang geleden, Deep Purple. De titel van dit nummer is heel geschikt om Ian Anderson te vragen daar een bijdrage aan te leveren. Ten eerste zit er een geweldig mooie dwarsfluitpartij in en ten tweede heeft Jethro Tull onder zijn bezielende leiding een prachtig album afgeleverd getiteld Minstrel in the gallery. Daarover blogde ik al eens eerder.

Dit nummer heeft een sterk traditioneel ("middeleeuws") geluid. Het is dan ook gebaseerd op een lied uit de 17de eeuw. Een lekker deuntje en dan ook nog een dwarsfluit. Ik kan daar enorm van genieten.

De versie die hieronder embed staat is zonder de fluitbijdrage van Ian Anderson, maar wel leuk om naar te kijken. Ritchi Blackmore's levensgezelling Candice Night is een mooiere verschijning dan een lp/cd hoes in beeld. Voor mensen die daar anders over denken, volg deze link.
Bovendien een vrouw die een fluit, nou ja een schalmei dan, bespeelt, wie wil dat niet?

De mooie zin waar het mij in dit lied om gaat is: Hear, listen, can you hear the haunting melody surrounding you? Weaving a magic spell all around you. In dit lied hebben deze woorden geen positieve betekenis. De relatie met de rattenvanger van Hamelen ligt voor de hand.
Ik leg de link met Ian Anderson, de fluitspeler op 1 been die mij in 1976 definitief betoverde met zijn performance, zijn teksten en muziek. Daarmee krijgt dit nummer, in al zijn schoonheid, voor mij een extra dimensie. Bovendien is in de originele uitvoering het fluitwerk fantastisch!

One line a day - idee voor een webapp?

Sinds een paar weken neem ik deel aan de Daily Mugshot. (Bijna) Elke dag een foto van jezelf (of iets of iemand anders) maken en online plaatsen.

Vandaag kwamen L. en B. terug van een paar dagen New York. Vanmorgen vertrok ik in alle vroegte  samen met jarige dochter A. voor een helse rit naar Brussels Airport via overvolle wegen. Na dik 2 uur waren we dan eindelijk ter plaatse.
De reizigers waren het vliegveld inmiddels al beu dus we vertrokken snel weer terug naar Nederland. Overigens is Brussel Airport absoluut geen visitekaartje voor België, Brussel en Europa. De Europese hoofdstad heeft een vliegveld met de uitstraling van verscheurd land. Jammer.

Bij thuiskomst kwamen er kadootjes tevoorschijn. Ik kreeg van L. een boekje, mooi turqouise met opzichtig goud op snee, getiteld: One line a day. A five-year memory book. Ze was geïnspireerd geraakt door mijn daily mugshot en dacht dat ik wel 5 jaar lang elke dag een regel aan het boekje zou willen toevertrouwen. Ik ben heel benieuwd of ik daar in ga slagen!

Daily Mugshot herinnert me dagelijks aan het feit dat ik een nieuwe foto moet maken/uploaden. Goed, het is wel een heel leuk idee en ik ga het in ieder geval proberen.
Dat bracht me ook op de gedachte dat zoiets net zo makkelijk een webservice zou kunnen zijn zoals de Daily Mugshot. Of bestaat zoiets al?

De eerste regel staat er in!

Voor een kijkje in het boek kun je terecht op de website van Amazon.