Het moet niet gekker worden...
De band Jethro Tull heeft een bloem/plant naar zich vernoemd gekregen!!
Coreopsis 'Jethro Tull'
Coreopsis 'Jethro Tull' is een mutant van Coreopsis hybr. 'Zamfir'. Deze werd gewonnen door Richard Saul uit Atlanta (Georgia) USA en in 2005 benaamd. De groeiwijze is kruipend en het langwerpige blad is groen van kleur. Bloeit van mei - oktober met aparte, gele, dubbele fluitvormige bloemen. 'Jethro Tull' is kwekersrechtelijk beschermd en wordt in 2007 door CNB te Lisse (NL) in de handel gebracht.
(deze beschrijving komt van www.planetarium.nl)
De fluitvormige bloemen doen het natuurlijk.
Voor specificaties zie:
http://www.cnb.nl/greenteam/newplants/cultivars/np345.htm
Ik mag geen foto "gebruiken" van die website, dus moet een link de oplossing brengen.
Dat wordt investeren in het najaar van 2007 als deze plant in Nederland leverbaar wordt. Dan kan ik alvast nadenken over een andere indeling van onze tuin.
zondag 24 december 2006
woensdag 20 december 2006
De radio
Zaterdagavond 23 december, na negenen, kom ik op de radio. Het programma heet Déja Vu en wordt gepresenteerd door Ruud Hermans, van vroeger, van de Tumbleweeds. Zijn broer Hans heeft nog gehonkbald met mijn broer Ben bij HSC Tilburg. We hebben het nu wel over eind jaren 60!
In dit onderdeel van het programma (dat 3 uur duurt) komt een luisteraar aan het woord die in het kort wat mag vertellen over zijn of haar platencollectie. Een nummer uit die collectie wordt vervolgens gedraaid. Daarna geeft de luisteraar de volgende kandidaat op.
Het mag geen verbazing wekken dat ik een nummer van Jethro Tull ga kiezen. Wel eentje die nooit gedraaid wordt op de radio: Crazed institution of the stars. Het komt van de lp Too old to rock and roll, too young to die uit 1976. Dat jaar zag ik Tull voor het eerst. Het is een prachtig nummer over de gekte van het sterrendom. Ik hoop dat ik na mijn radio-optreden met beide benen op de grond blijf staan.
Mijn zwager Ton heeft mij gekozen en ik zal mijn goede vriend Peter Hamers als volgende kandidaat kiezen. Die heeft vele malen meer platen en cd's dan ik en heeft ook vele malen meer verstand van muziek dan ik! Het is dan ook zijn vak.
Deze kans om Jethro Tull onder de aandacht te brengen maakt van 2006 nog meer een Tull-jaar dan ik eerder al schreef. Gelukkig begint 2007 bijna... wie weet wat me dan allemaal te wachten staat.
update: 24-12-2006
Link naar de uitzending op internet. Mijn bijdrage begint op 1 uur 8 minuten.
http://cgi.omroep.nl/cgi-bin/streams?/radio2/kro/dejavu/20061223-20.wma
In dit onderdeel van het programma (dat 3 uur duurt) komt een luisteraar aan het woord die in het kort wat mag vertellen over zijn of haar platencollectie. Een nummer uit die collectie wordt vervolgens gedraaid. Daarna geeft de luisteraar de volgende kandidaat op.
Het mag geen verbazing wekken dat ik een nummer van Jethro Tull ga kiezen. Wel eentje die nooit gedraaid wordt op de radio: Crazed institution of the stars. Het komt van de lp Too old to rock and roll, too young to die uit 1976. Dat jaar zag ik Tull voor het eerst. Het is een prachtig nummer over de gekte van het sterrendom. Ik hoop dat ik na mijn radio-optreden met beide benen op de grond blijf staan.
Mijn zwager Ton heeft mij gekozen en ik zal mijn goede vriend Peter Hamers als volgende kandidaat kiezen. Die heeft vele malen meer platen en cd's dan ik en heeft ook vele malen meer verstand van muziek dan ik! Het is dan ook zijn vak.
Deze kans om Jethro Tull onder de aandacht te brengen maakt van 2006 nog meer een Tull-jaar dan ik eerder al schreef. Gelukkig begint 2007 bijna... wie weet wat me dan allemaal te wachten staat.
update: 24-12-2006
Link naar de uitzending op internet. Mijn bijdrage begint op 1 uur 8 minuten.
http://cgi.omroep.nl/cgi-bin/streams?/radio2/kro/dejavu/20061223-20.wma
woensdag 6 december 2006
Geschiedenis is altijd belangrijk
Wat losse gedachten.
Er zijn mensen die zeggen dat geschiedenis hun niet interesseert. Dat is eigenlijk heel erg merkwaardig.
We zijn onze eigen geschiedenis. Iedereen is het produkt van zijn of haar eigen verleden (en het verleden van anderen), of we dat nou leuk vinden of niet. Je niet interesseren voor jezelf is geen goede houding en verwoest je toekomst.
Hoe ouder je bent des te meer geschiedenis je hebt.
Vaak raken mensen ook meer geïnteresseerd in geschiedenis naarmate ze ouder worden. Dat is eigenlijk wel logisch, dingen uit je verleden verdwijnen, worden gesloopt, auto's raken uit de mode, de muziek waar je van houdt is niet meer in. Genoeg redenen om terug te gaan denken.
Geschiedenis, herinneringen delen, belevenissen samen beleven, positieve en negatieve, zorgen voor saamhorigheid, verbondenheid, binding. Dat zijn de elementen die van een mensen familie of vrienden maken en van een land een natie.
Het ontkennen van geschiedenis, desinteresse voor geschiedenis en het degraderen van geschiedenis tot een vak dat wel wat minder uren kan hebben, is een gevaar voor onze samenleving, voor elke samenleving. Er is genoeg om trots op te mogen zijn. Iedereen heeft recht op zijn of haar eigen geschiedenis.
Er zijn mensen die zeggen dat geschiedenis hun niet interesseert. Dat is eigenlijk heel erg merkwaardig.
We zijn onze eigen geschiedenis. Iedereen is het produkt van zijn of haar eigen verleden (en het verleden van anderen), of we dat nou leuk vinden of niet. Je niet interesseren voor jezelf is geen goede houding en verwoest je toekomst.
Hoe ouder je bent des te meer geschiedenis je hebt.
Vaak raken mensen ook meer geïnteresseerd in geschiedenis naarmate ze ouder worden. Dat is eigenlijk wel logisch, dingen uit je verleden verdwijnen, worden gesloopt, auto's raken uit de mode, de muziek waar je van houdt is niet meer in. Genoeg redenen om terug te gaan denken.
Geschiedenis, herinneringen delen, belevenissen samen beleven, positieve en negatieve, zorgen voor saamhorigheid, verbondenheid, binding. Dat zijn de elementen die van een mensen familie of vrienden maken en van een land een natie.
Het ontkennen van geschiedenis, desinteresse voor geschiedenis en het degraderen van geschiedenis tot een vak dat wel wat minder uren kan hebben, is een gevaar voor onze samenleving, voor elke samenleving. Er is genoeg om trots op te mogen zijn. Iedereen heeft recht op zijn of haar eigen geschiedenis.
zondag 26 november 2006
Tull in Tilburg - review
23 and 24 november 2006 013 Tilburg
I attended both shows, and the friday show was better than the thursday show. On both days the first half was almost briljant. Great tight playing, good songs (although I don't have written down the songs I will try to write them down later on) and a great Ann Marie Calhoun on violin.
And her legs went on forever I might add.
On thursday I sat on the 5th row. But the stage was a bit high, so I missed some of Martin's handwork on the guitar!
The second part of the show started out great! Salamander with ukelele and violin, later some bass. Unfortunately Ian had some trouble with the lyrics. On thursday he said after the song, "this will sound great tomorrow" and he was right. I guess he looked up the lyrics... :-) They also played it much tighter and it is a bright shining pearl in the great and beautiful necklace of Tull live songs.
After that he actually played a celebration for all the good Americans! There you go! It was America from the Westside story.
On the first night the hardcore Tull songs My God and Aqualung were poorly performed, with My God being the worst live performance ever as far as I am concerned. He didn't get along with the flute effect footpeddles he was soo busy with that, that his fluteplaying was very poor and he actually didn't get to some very high notes. And unfortunately on friday it was no better.
On thursday a great part of the second set was messy and untight, on friday just My God stayed below ETL (Excellent Tull Level).
Aqualung (the acoustic version) was much better and made a great impression on some of the people I was attending the show with. But he missed some lyrics here now... repeated a verse twice... and the funny thing is, when he notices it, his face tells you all! (OOOPPPPSSS)
I think they have put a lot of attention on the first half of the show in their rehearsels and thought too lightly about the Tull classics. Some of which really sound different with only an acoustic guitar in the band!
A warning, Martin Barre, yes, the great guitarplayer, only plays on his acoustic guitar! No screaming guitarsolo's, whistling overtones, just plain old decent virtuosity from Martin. My tip, watch him as he is playing. By watching his hands and fingers you can hear his beautiful riffs and musical lines in the music. And we all know what a great guitarplayer he is! But, being the modest man he is (my wife even called him autistic...HUH?), he stays at the back of the stage most of the time, has an occasional encounter with Ann Marie (well who wouldn't like that at his age! or any age for that matter...), and plays his beautiful riffs.
There was actually a review in today's local paper and the man who wrote it, obviously not a Tull fanatic since he misspelled Jack-A-Lynn as Jacqueline, had nothing but praise for Ian and the boys. By the way: he never mentioned his singing... guess he didn't know how it was in the old days.
I spoke about ten people at the end of the show and they were all impressed. My friend, with whom I visited my first Jethro Tull show ever back in 1976, and who thought it would be nice to go and see them again after 30 years, was impressed by the level of performance.
Turned to tears on the first night first set, suffered through the first night second set, really enjoyed the second night first set and was relieved after the second night second set. My boys did a great job, and I hope that they pick my home town Tilburg again as the starting point of the next tour. I will gladly accept the lesser moments any time!
My personal highlight?
I met Ian during my lunchwalk on friday, we rubbed elbows and he called me a brave man for attending two shows.
Ok, so 2006 will go into my memory as the best Tull year ever.
For the record:
The band:
Ian Anderson
Martin Barre
James Duncan
David Goodier
John O'Hara
Ann Marie Calhoun
The songs performed (I think I have them all, but not in the right order)
Living in the Past (first on thursday, third on friday)
Up the pool (on friday, on thursday they played an instrumental song for/from? a turkish flautist)
Life is a long song (first on friday)
Skating away on the thin ice
some bluegrass song (featuring Anna Marie, Martin and John)
Grimelli's lament
Runtie (a song by Ann Marie, with band)
Thick as a brick
Spanish tears (featuring Martin and Ann Marie)
Fat man (sorry, clinical obese person)
Dun Ringill
Moz'Art
King Henry's Madrigal
Bourree (closing piece of the first set)
Salamander (opening piece of the second set)
America (from the westside story)
Jack-A-Lynn
My God (very very very sloppy performed)
Aqualung (first night not too well played, second night very tight and impressive)
Budapest
Locomotive Breath (the encore song and a truly great finale!)
NO BALLOONS (they were not missed)
I attended both shows, and the friday show was better than the thursday show. On both days the first half was almost briljant. Great tight playing, good songs (although I don't have written down the songs I will try to write them down later on) and a great Ann Marie Calhoun on violin.
And her legs went on forever I might add.
On thursday I sat on the 5th row. But the stage was a bit high, so I missed some of Martin's handwork on the guitar!
The second part of the show started out great! Salamander with ukelele and violin, later some bass. Unfortunately Ian had some trouble with the lyrics. On thursday he said after the song, "this will sound great tomorrow" and he was right. I guess he looked up the lyrics... :-) They also played it much tighter and it is a bright shining pearl in the great and beautiful necklace of Tull live songs.
After that he actually played a celebration for all the good Americans! There you go! It was America from the Westside story.
On the first night the hardcore Tull songs My God and Aqualung were poorly performed, with My God being the worst live performance ever as far as I am concerned. He didn't get along with the flute effect footpeddles he was soo busy with that, that his fluteplaying was very poor and he actually didn't get to some very high notes. And unfortunately on friday it was no better.
On thursday a great part of the second set was messy and untight, on friday just My God stayed below ETL (Excellent Tull Level).
Aqualung (the acoustic version) was much better and made a great impression on some of the people I was attending the show with. But he missed some lyrics here now... repeated a verse twice... and the funny thing is, when he notices it, his face tells you all! (OOOPPPPSSS)
I think they have put a lot of attention on the first half of the show in their rehearsels and thought too lightly about the Tull classics. Some of which really sound different with only an acoustic guitar in the band!
A warning, Martin Barre, yes, the great guitarplayer, only plays on his acoustic guitar! No screaming guitarsolo's, whistling overtones, just plain old decent virtuosity from Martin. My tip, watch him as he is playing. By watching his hands and fingers you can hear his beautiful riffs and musical lines in the music. And we all know what a great guitarplayer he is! But, being the modest man he is (my wife even called him autistic...HUH?), he stays at the back of the stage most of the time, has an occasional encounter with Ann Marie (well who wouldn't like that at his age! or any age for that matter...), and plays his beautiful riffs.
There was actually a review in today's local paper and the man who wrote it, obviously not a Tull fanatic since he misspelled Jack-A-Lynn as Jacqueline, had nothing but praise for Ian and the boys. By the way: he never mentioned his singing... guess he didn't know how it was in the old days.
I spoke about ten people at the end of the show and they were all impressed. My friend, with whom I visited my first Jethro Tull show ever back in 1976, and who thought it would be nice to go and see them again after 30 years, was impressed by the level of performance.
Turned to tears on the first night first set, suffered through the first night second set, really enjoyed the second night first set and was relieved after the second night second set. My boys did a great job, and I hope that they pick my home town Tilburg again as the starting point of the next tour. I will gladly accept the lesser moments any time!
My personal highlight?
I met Ian during my lunchwalk on friday, we rubbed elbows and he called me a brave man for attending two shows.
Ok, so 2006 will go into my memory as the best Tull year ever.
For the record:
The band:
Ian Anderson
Martin Barre
James Duncan
David Goodier
John O'Hara
Ann Marie Calhoun
The songs performed (I think I have them all, but not in the right order)
Living in the Past (first on thursday, third on friday)
Up the pool (on friday, on thursday they played an instrumental song for/from? a turkish flautist)
Life is a long song (first on friday)
Skating away on the thin ice
some bluegrass song (featuring Anna Marie, Martin and John)
Grimelli's lament
Runtie (a song by Ann Marie, with band)
Thick as a brick
Spanish tears (featuring Martin and Ann Marie)
Fat man (sorry, clinical obese person)
Dun Ringill
Moz'Art
King Henry's Madrigal
Bourree (closing piece of the first set)
Salamander (opening piece of the second set)
America (from the westside story)
Jack-A-Lynn
My God (very very very sloppy performed)
Aqualung (first night not too well played, second night very tight and impressive)
Budapest
Locomotive Breath (the encore song and a truly great finale!)
NO BALLOONS (they were not missed)
zaterdag 18 november 2006
Ik ben mijn eigen grootvader?
Via een nieuwsgroep kwam ik in het bezit van onderstaande Nederlandse vertaling van een oorspronkelijk engelstalig lied dat een zeer gecompliceerde familieverhouding beschrijft. De vertaling is van de hand van Max Tailleur
Ik zou graag weten of er van dit lied ook een nederlandstalige versie is. Liefst natuurlijk in digitale vorm.
Ik ben mijn eigen grootpapa
Twaalf jaar geleden was ik amper twintig jaar
en toen trouwde ik een weduwe met geld en goudblond haar.
Ze had een grote dochter ook, juist twintig jaren oud;
mijn vader werd verliefd op haar en heeft dat kind getrouwd.
Mijn vader werd mijn schoonzoon toen en bracht mij in het nauw.
En mijn dochter werd mijn moeder dus, want zij was vaders vrouw.
Om 't moeilijker te maken, kreeg ik na een huw'lijksjaar
met bijstand van mijn vrouwtjelief een zoon van d' ooievaar.
Toen werd mijn eigen zoontje dus een stiefbroer van m'n pa
en dat was hij van m'n stiefkind ook, heus, 't klopt, denk maar eens na.
Maar hij werd niet mijn oom alleen, maar ook mijn stiefbroer nog
en ook van mijn vrouws dochtertje, dat was mijn stiefma toch.
Na twee jaar kreeg mijn vaders vrouw een jongen blozend schoon;
dus mijn stiefbroer werd mijn kleinkind toen, hij was mijn vaders zoon.
Mijn vrouw is stiefma's moeder, daardoor had ik toen heel gauw
een grootmoeder gekregen en dat was mijn eigen vrouw.
Dus als mijn vrouw mijn grootma is, ben ik als kleinkind groot.
Ja, maar elke keer, dat 'k daar aan denk, dan word ik idioot.
Want nu ben ik een gek geval, denk maar eens rustig na:
als ega van mijn grootmoe ben'k mijn eigen grootpapa.
refrein:
Ik ben mijn eigen grootpapa, m'n eigen grootpapa!
'k Loop er niet mee te koop, maar ik zit in de knoop.
Ik heb links naar de originele engelstalige versie gevonden.
http://www.onlyinternet.net/preceptor/rm118/grandpa.htm (audio - met een iets afwijkende tekst erbij)
Er is ook een recentere versie met bijpassend filmpje:
http://www.metacafe.com/watch/54702/im_my_own_grandpa/
Ik zou graag weten of er van dit lied ook een nederlandstalige versie is. Liefst natuurlijk in digitale vorm.
Ik ben mijn eigen grootpapa
Twaalf jaar geleden was ik amper twintig jaar
en toen trouwde ik een weduwe met geld en goudblond haar.
Ze had een grote dochter ook, juist twintig jaren oud;
mijn vader werd verliefd op haar en heeft dat kind getrouwd.
Mijn vader werd mijn schoonzoon toen en bracht mij in het nauw.
En mijn dochter werd mijn moeder dus, want zij was vaders vrouw.
Om 't moeilijker te maken, kreeg ik na een huw'lijksjaar
met bijstand van mijn vrouwtjelief een zoon van d' ooievaar.
Toen werd mijn eigen zoontje dus een stiefbroer van m'n pa
en dat was hij van m'n stiefkind ook, heus, 't klopt, denk maar eens na.
Maar hij werd niet mijn oom alleen, maar ook mijn stiefbroer nog
en ook van mijn vrouws dochtertje, dat was mijn stiefma toch.
Na twee jaar kreeg mijn vaders vrouw een jongen blozend schoon;
dus mijn stiefbroer werd mijn kleinkind toen, hij was mijn vaders zoon.
Mijn vrouw is stiefma's moeder, daardoor had ik toen heel gauw
een grootmoeder gekregen en dat was mijn eigen vrouw.
Dus als mijn vrouw mijn grootma is, ben ik als kleinkind groot.
Ja, maar elke keer, dat 'k daar aan denk, dan word ik idioot.
Want nu ben ik een gek geval, denk maar eens rustig na:
als ega van mijn grootmoe ben'k mijn eigen grootpapa.
refrein:
Ik ben mijn eigen grootpapa, m'n eigen grootpapa!
'k Loop er niet mee te koop, maar ik zit in de knoop.
Ik heb links naar de originele engelstalige versie gevonden.
http://www.onlyinternet.net/preceptor/rm118/grandpa.htm (audio - met een iets afwijkende tekst erbij)
Er is ook een recentere versie met bijpassend filmpje:
http://www.metacafe.com/watch/54702/im_my_own_grandpa/
Abonneren op:
Posts (Atom)