Familieleden overzee in beeld via Facebook

Al enkele jaren heb ik een sluimerend Facebookaccount. Ooit eens mee begonnen, maar ik kwam er niet zoveel nieuwe mensen op tegen. De meeste had ik ook al in Hyves en/of LinkedIn of op een andere manier in maillijsten en andere sociale netwerksoftware. Voegde wat mij betretf niet zo veel toe. Toch breidde mijn lijstje met vrienden zich langzaam uit. Nieuwe mensen die ik niet op een andere manier in mijn online netwerk had zitten zoals neefjes en nichten die wat internationaler georiënteerd zijn. Dat maakte mij niet actiever. Zelfs het integreren van b.v. Twitter in Facebook trok me niet. Teveel verdubbeling van tekst.

Sinds begin januari is er echter een inhaalslag aan de gang met mijn Australische familieleden. Een ervan, die mij enkele keren per jaar op de hoogte houdt van het wel en wee van die tak van de familie De Brouwer is actief geworden op Facebook en heeft daar familieleden toegevoegd.
Op die manier kwam ik ook in contact met deze achter-achter-achterneven. Het zijn achter-kleinzonen van een broer van mijn opa. In meerdere opzichten ver weg dus.

Zo is Facebook voor mij toch ineens in een ander licht komen te staan. Nog steeds ben ik er niet fanatiek actief, maar ik ga de komende tijd toch eens kijken of ik wat informatie uit deze mensen kan peuteren, hoewel ze gezien hun leeftijd niet in de fase zitten dat ze met hun voorgeslacht bezig zullen zijn. Maar welwillendheid vind je al snel overal op de wereld.

[Foto: mijn overgrootvader Jan Cornelis de Brouwer, hier in Scheveningen, is de gemeenschappelijke voorouder van mijn Australische familie en van mij]

Ken je eigen sterfdatum

Soms kom je dingen tegen die de wenkbrauwen omhoog brengen. Dat is het geval met de website www.sterfdatum.nl.

Daar kun je je gegevens invullen en dan zie je een rouwadvertentie met jouw naam en je geprognostiseerde sterfdatum.

Luguber? Ik dacht het wel. Ik ben niet zo huiverig voor dat soort dingen, maar het is toch wel dicht bij het randje. En wat me dan het meeste verbaast: hoeveel mensen hebben deze exercitie al gedaan... Hele volksstammen! Je kunt op deze site kijken wie op welke maand van welk jaar gaat overlijden. Tot en met 2088 aan toe.

Bizar. Het zal niemand verbazen dat je banners van begraafverzekeringen hier tegenkomt. Zou iemand hier een lekkere boterham aan verdienen?
Voor genealogen is dit natuurlijk een paradijs. Van alle levende familieleden kun je op voorhand de databasegegevens completeren.

PS. Ter geruststelling: koningin Beatrix zou op 10 januari 2009 hebben moeten overlijden volgens de website. Dat is bij mijn weten niet gebeurd. :)

#19 Genealogie 2.0 #23ad

Ik begon met mijn stamboomonderzoek in de tijd dat ik werkeloos was, na mijn studie aan het Mollerinstituut. Als gediplomeerd leraar geschiedenis/aardrijkskunde was er niet zoveel werk en bovendien wachtte mij nog de dienstplicht. Ja, zo lang is dat al geleden!

Ik ging dienst weigeren en die procedure kostte wat tijd, vervolgens moest ik na mijn erkenning werk gaan zoeken: vervangende dienstplicht. Dat lukte bij de Universiteitsbibliotheek in Utrecht. Geweldige tijd gehad daar.
De tijd tussen het einde van mijn studie het begin van mijn arbeidzame leven, voornamelijk in 1986, ben ik dus begonnen met mijn familiegeschiedenis. Ik was toen een jonge genealoog. Mijn mede-genealogen waren over het algemeen een stukkie ouder.
Internet was nog een utopie en het eerste deel van mijn stamboom typte ik uit op een geleende elektrische typemachine. Wat een luxe! Met een autocorrectiefunctie. Het kon niet op. Ik heb mijn familiegeschiedenis in twee delen opgesplitst en verkocht onder familieleden. Er volgde een publicatie van de stamreeks in het Genealogisch Tijdschrift voor Oost-Brabant (GTOB)

De intrede en verspreiding van de beschikbaarheid van internet maakte het doen van onderzoek een stuk eenvoudiger. Maar tegen die tijd had ik mijn genealogische naspeuringen al ruimschoots beëindigd. Inmiddels gebruik ik genealogie als hulpwetenschap (dat is een rare formulering) bij mijn onderzoek naar de Udenhoutse geschiedenis. Daarbij maak ik dankbaar gebruik van wat het internet mij aan indexen en digitale zoekmogelijkheden biedt.
Ik ben van 1995 tot 2004 redactielid geweest van de Brabantse Leeuw, een goed genealogisch tijdschrift dat zich beperkte tot deze provincie. Maar genealogie kon me niet meer voldoende bekoren. Ik heb in de beginjaren nog wel mijn genealogie gepubliceerd in de Brabantse Leeuw.
De genealogie staat ook al sinds jaar en dag online. Dat levert me nog jaarlijks mails op van of verre familieleden die me dankbaar zijn voor de pagina's of andere onderzoekers die een De Brouwer in hun stamboom / kwartierstaat hebben staan en wat aanvullingen wensen. Fouten krijg ik natuurlijk ook door. :-)
(Stiekem ben ik nog steeds trots op mijn eigen bedachte en gemaakt flashanimatie van het mail-envelopje... Ik weet het: volkomen uit de tijd!)

De genealogische nieuwsgroepen, daar ben ik wel lid van geweest en van een enkele nog steeds. Eind jaren 90 heb ik me ook wel verdiept in de internationale wereld van de genealogie, vanwege mijn eigen overzeese familie, maar ook voor een artikel over een slaaf die in Tilburg werd geëmancipeerd door zijn eigenaren.
Ik ben overigens niet zo actief geweest in die nieuwsgroepen, maar zo hier en daar bood ik een helpende hand als medewerker van een archiefdienst.

Het stamboomforum, daar ben ik wel lid van, maar ik heb er nauwelijks gebruik van gemaakt. Het kwam allemaal een beetje te laat zoals ik al zei. Mijn interesse was intussen verschoven naar het "gewone" historische onderzoek en publiceren.

Hoewel al vroeg actief in nieuwsgroepen en fora moet ik bekennen dat ik een heleboel gemist heb. Mijn collega Marty blogde gisteren over zijn ervaringen op het stamboomforum en die kwam terug met kennis die ik er nooit gezocht en dus ook niet gevonden heb. Zo zie je maar dat de ontwikkelingen gewoon doorgaan en blijvend aandacht verdienen.

Voor archiefdiensten is het dan ook noodzaak dat ze zich op dit soort van fora en nieuwsgroepen begeven en de klanten leren kennen. Wat waarderen ze wel en wat niet, wat helpt ze verder. Je moet zijn waar je klanten komen. Grappig dat de 23 Archiefdingen mij opnieuw dit inzicht opleveren. Je bent nooit te oud om te leren.
Een (google)alert aanmaken alleen is niet voldoende. Je moet je laten horen en zien waar het er toe doet. Zelf wil je als klant/bezoeker ook serieus genomen worden en dat geldt dientengevolge ook voor onze eigen bezoekers.

Tot mijn verbazing (en waarom eigenlijk) las ik dat een krantenbericht van vorige week woensdag al een kleine discussie op het stamboomforum ontlokte.

Het gebruik van widgets, zoals op de website van het BHIC, moet veel wijder verspreid raken. Het zijn hele handige objecten die de bereikbaarheid van je eigen informatie groter maakt en in het andere geval je bezoeker helpt om antwoorden te vinden in de databases van anderen. Het aanbieden van widgets door archiefdiensten daar moet ook meer aandacht voor komen.

Genealogische onmogelijkheid op muziek

Afgelopen zaterdagavond vierde ik mijn 50ste verjaardag. De broer van Lian, Ton, vormt samen met zijn vriend Ad een duo genaamd Ton & Tonnie. Zij maken liedjes met een knipoog en zingen die vol overgave, zichzelf begeleidend op gitaar en contrabas.

Het was een heel amusant intermezzo en natuurlijk moesten de aanwezige gasten meezingen. Dat deden ze eveneens met overgave. Een klassiek duel tussen de meisjes en de jongens. Door de laatste glansrijk gewonnen, maar dat kan ook niet anders met een gerenommeerde schreeuwlelijk in de gelederen!

In 2006 blogde ik al over een oorspronkelijk engelstalig lied dat een zeer gecompliceerde familieverhouding beschrijft. Ik ben er niet in geslaagd om een Nederlandstalige versie van het lied te vinden en dus vroeg ik aan Ton en Tonnie om het de muziek en de tekst aan de slag te gaan. De release van dit oude nummer in een nieuw jasje was eergisteren! Helaas niet live ten gehore gebracht, maar ik beschik nu wel over een digitale versie. Die wil ik graag delen met de rest van de wereld.
Aanvankelijk had ik de mp3 bij putfile.com online staan. Maar dat bestaat niet meer. Nu (2011) heb ik er maar een filmpje van gemaakt en op YouTube geplaatst. Voordeel is dat de tekst meteen zichtbaar is. Nadeel: nogal saai om naar te kijken :)

Ton & Tonnie hebben de muziek opnieuw gearrangeerd.
Mijn dank gaat uit naar Dolf Hell die de bladmuziek en tekst naar mij opstuurde.
Originele tekst en muziek van Dwight Latham en Moe Jaffe. De Nederlandse bewerking waar deze versie van afgeleid is komt van Max Tailleur en Theo Uden Masman.

Ik ben mijn eigen grootvader?

Via een nieuwsgroep kwam ik in het bezit van onderstaande Nederlandse vertaling van een oorspronkelijk engelstalig lied dat een zeer gecompliceerde familieverhouding beschrijft. De vertaling is van de hand van Max Tailleur
Ik zou graag weten of er van dit lied ook een nederlandstalige versie is. Liefst natuurlijk in digitale vorm.

Ik ben mijn eigen grootpapa

Twaalf jaar geleden was ik amper twintig jaar
en toen trouwde ik een weduwe met geld en goudblond haar.
Ze had een grote dochter ook, juist twintig jaren oud;
mijn vader werd verliefd op haar en heeft dat kind getrouwd.

Mijn vader werd mijn schoonzoon toen en bracht mij in het nauw.
En mijn dochter werd mijn moeder dus, want zij was vaders vrouw.
Om 't moeilijker te maken, kreeg ik na een huw'lijksjaar
met bijstand van mijn vrouwtjelief een zoon van d' ooievaar.

Toen werd mijn eigen zoontje dus een stiefbroer van m'n pa
en dat was hij van m'n stiefkind ook, heus, 't klopt, denk maar eens na.
Maar hij werd niet mijn oom alleen, maar ook mijn stiefbroer nog
en ook van mijn vrouws dochtertje, dat was mijn stiefma toch.

Na twee jaar kreeg mijn vaders vrouw een jongen blozend schoon;
dus mijn stiefbroer werd mijn kleinkind toen, hij was mijn vaders zoon.
Mijn vrouw is stiefma's moeder, daardoor had ik toen heel gauw
een grootmoeder gekregen en dat was mijn eigen vrouw.

Dus als mijn vrouw mijn grootma is, ben ik als kleinkind groot.
Ja, maar elke keer, dat 'k daar aan denk, dan word ik idioot.
Want nu ben ik een gek geval, denk maar eens rustig na:
als ega van mijn grootmoe ben'k mijn eigen grootpapa.

refrein:
Ik ben mijn eigen grootpapa, m'n eigen grootpapa!
'k Loop er niet mee te koop, maar ik zit in de knoop.

Ik heb links naar de originele engelstalige versie gevonden.
http://www.onlyinternet.net/preceptor/rm118/grandpa.htm (audio - met een iets afwijkende tekst erbij)

Er is ook een recentere versie met bijpassend filmpje:
http://www.metacafe.com/watch/54702/im_my_own_grandpa/

Genealogie

Voel ik me sterk verbonden met mijn familie? Niet in het bijzonder. Het onderzoeken van je eigen familiegeschiedenis is wel heel leuk! Tenminste, als je van het verleden houdt. Hier begon mijn fascinatie voor het verleden een andere vorm aan te nemen. Het ontdekken van al die stukjes geschiedenis over je eigen voorgeslacht. De rijkdom die in de Nederlandse archieven opgeslagen ligt en daarmee ook bereikbaar is. Het vasthouden en lezen van een stuk papier met een oud handschrift dat door je voorouder is geschreven of ondertekent. Het ligt allemaal binnen handbereik. Als je er de moeite voor neemt.