In een tijd dat reclame nog geen schande was en roken wijd verbreid stamt dit prachtige stuk muziek. Een nummer dat me al die jaren nooit helemaal los heeft gelaten. Hoewel ik de LP al heel lang geleden van de hand deed heeft de mp3 me weer in touch gebracht met dit lekkere nummer. Prachtig hoe instrumenten die me al sinds jaar en dag fascineren in dit nummer te horen zijn: dwarsfluit en fagot.
Dit was de hoes die direct afgeleid was van de verpakking van Camel sigaretten. Wie kent ze nog, deze sigaretten. Uit de tijd dat je ook nog cigaretten mocht schrijven. Mijn vader rookte ze bij de vleet en ik heb er veel gehaald bij de sigarettenwinkel in de straat. Camel dus. Zelf was ik van de shag, Samson wel te verstaan. Lekker shaggies draaien en delen natuurlijk. Ik hield van strakke shaggies, niet van die floddersigaretten waar je om de haverklap een stuk tabak uit je mond moest plukken. Het pakje stak uit het borstzakje van het spijkerjasje. Sommige beelden gaan nooit meer uit je hoofd. :)
Youtube is een mère a boire op allerlei gebied. Het scoort hoog op de schaal van onbenulligheden, maar evengoed vind je er pareltjes terug uit vervlogen tijden.
Mijn favoriete band is Jethro Tull. Voor mensen die mij kennen is dat geen verrassing. Ik vond onlangs op Youtube dit filmpje dat laat zien hoe iemand een portret van Ian Anderson (geboren 1947), de voorman van Jethro Tull, met houtskool tekent. Het is een combinatie van de oude Anderson (terwijl hij toen natuurlijk jonger was!) en op het moment van tekenen in 2008, behoorlijk op leeftijd.
De muziek, met dwarsfluit, het handelsmerk van Ian Anderson, is van de tekenaar zelf en een vriend van hem. Het filmpje zit goed in elkaar. Het resultaat is vanzelfsprekend de moeite waard! Het won een prijs.
De afgelopen tijd is er veel te doen binnen Archief 2.0 over het bewaren van websites en communitysites. Naast de dappere pogingen van Ingmar Koch om de Archief 2.0 communitysite te backuppen is er nog het enorme project van Jacques Mattheij die bezig is met het redden van miljoenen websites van Geocities nadat Yahoo daar de stekker uit heeft getrokken. Op 7 december wijden de archief 2.0 mensen daar een speel- en deelsessie aan.
Dat gaat mijn pet te boven hoewel de problematiek me natuurlijk wel degelijk aanspreekt. Het is één van de grote uitdagingen van de toekomst voor archieven en andere documentaire instellingen.
Hoewel emulatie tegenwoordig een knappe oplossing biedt is the real thing natuurlijk toch beter :-). Misschien minder praktisch, maar wel mooi!
Afgelopen week kwam ik langs de website van SCEN: Stichting Computer Erfgoed Nederland. De website biedt links naar allerlei collecties van musea, universiteiten en particulieren. Hier kun je je hart ophalen aan de relicten van het computertijdperk, toen de wereld nog overzichtelijk was voor wat betreft het digitale element. Niet alleen de data moet bewaard blijven (heel erg belangrijk!), maar de machines, apparaten en software horen daar ook bij.
Een voorbeeld daarvan is het BONAMI spelcomputer museum. Dat zou ik wel eens willen bezoeken en kijken of ik nog een oud arcade game kan spelen.
Als ik dat zie denk ik terug aan de tentoonstelling Game On die wij in Tilburg bezochten en waar je ook allerlei oude en nieuwe games kon spelen. Ik heb daar nog geponged met mijn zoon Ben. Dat spel was ergens in de zeventiger jaren mijn eerste kennismaking met de digitale wereld, tijdens een kerstvakantie bij mijn vriend Pieter die het te leen had.
Voor een leuke digitale online tentoonstelling kun je ook kijken naar Expo. Wat is er toch al veel gebeurd op computergebied. Fun!
Heel gek om een cursus te doorlopen die je zelf mee op hebt gezet en deels herschreven. En daar dan nog iets van vinden ook. Er heeft al een inhoudelijke evaluatie plaatsgevonden en er zijn 2 dingen aangepast. Dat is wel de kracht van deze formule: directe feedback en flexibiliteit.
Wat heb ik er van geleerd? Dat deze "dingen" niet makkelijk te doorlopen zijn. De meeste deelnemers hebben aanmoedigingen en stimulans nodig om het vol te houden. De redenen daarvoor zijn divers. Sommige deelnemers vinden het zo leuk dat ze zich in dingen "verliezen" en daardoor veel te lang blijven hangen. Dan loop je in no time ernstig achter en dat is weer moeilijk in te halen. Anderen blijven echt hangen in een vroeg ding, b.v. bloggen. Die komen domweg niet meer verder. Weer anderen hebben er moeite mee om dit als werk te beschouwen. Die beginnen trouw in de eigen tijd totdat ze dat opbreekt. En zo zijn er nog wel wat redenen te noemen.
Belangrijkste les: voordat het 2.0 denken zich nestelt in de deelnemers zijn praktische toepassingen belangrijk. Zolang het theorie blijft is het niet doorleefd genoeg en vergeet je snel de mogelijkheden die behoorlijk wat van deze dingen hebben in de dagelijkse praktijk. In de drie archiefdiensten waar deze cursus nu gevolgd is, zie je daarvan gelukkig wel voorbeelden. Bij alledrie zijn er projecten gestart die het directe gevolg zijn van deze 23 Archiefdingen. Alleen al daarom kun je het resultaat een succes noemen en vooral ook zichtbaar maken. Heel belangrijk voor het uitdragen van de 2.0-gedachte.
Persoonlijk ben ik daarom tevreden over de opbrengst van deze cursus. Het stimuleren van het gebruik van nieuwe technieken en vooral het samenwerken binnen en buiten je dienst moet wel blijven gebeuren. De waan van de dag is een hardnekkig monster dat te vuur en te zwaard bestreden moet worden.
Deze 23 Archiefdingen hebben wel mijn scepsis vergroot over de brede implementatie van 2.0 binnen archiefdiensten. Dat klinkt als een negatieve conclusie, maar ik wil het vooral zien als een voortdurende waarschuwing, een wake-up call. We zijn er nog lang niet en we zullen er nooit helemaal komen. Maar we mogen niet opgeven.
Er is nu bij het Regionaal Archief Tilburg in ieder geval een groep mensen die mee kunnen denken over Archief 2.0. Dat is pure winst.
Soms kom je dingen tegen die de wenkbrauwen omhoog brengen. Dat is het geval met de website www.sterfdatum.nl.
Daar kun je je gegevens invullen en dan zie je een rouwadvertentie met jouw naam en je geprognostiseerde sterfdatum.
Luguber? Ik dacht het wel. Ik ben niet zo huiverig voor dat soort dingen, maar het is toch wel dicht bij het randje. En wat me dan het meeste verbaast: hoeveel mensen hebben deze exercitie al gedaan... Hele volksstammen! Je kunt op deze site kijken wie op welke maand van welk jaar gaat overlijden. Tot en met 2088 aan toe.
Bizar. Het zal niemand verbazen dat je banners van begraafverzekeringen hier tegenkomt. Zou iemand hier een lekkere boterham aan verdienen? Voor genealogen is dit natuurlijk een paradijs. Van alle levende familieleden kun je op voorhand de databasegegevens completeren.
PS. Ter geruststelling: koningin Beatrix zou op 10 januari 2009 hebben moeten overlijden volgens de website. Dat is bij mijn weten niet gebeurd. :)
Dit was de hoes die direct afgeleid was van de verpakking van Camel sigaretten. Wie kent ze nog, deze sigaretten. Uit de tijd dat je ook nog cigaretten mocht schrijven. Mijn vader rookte ze bij de vleet en ik heb er veel gehaald bij de sigarettenwinkel in de straat. Camel dus.
