Krachtbron - 200 jaar vrouwen in Tilburg

Vrouwengeschiedenis in Tilburg. Onontgonnen terrein. Dat is een treurige constatering, maar het begin is gemaakt! Sandra Franken en Berna Trommelen, op verzoek van de gemeenteraad van Tilburg en onder de vlag van Feniks, zetten door en gaven dit boek uit. Het boek is geplaatst in het kader van de viering van 200 jaar stadsrechten voor Tilburg in 2009.

In het boek een compacte samenvatting van de rol van vrouwen in de Tilburgse geschiedenis en de emancipatiegolven die achtereenvolgens de rechten van vrouwen heel dicht in de buurt van die van mannen hebben gebracht.
Naast deze geschiedenissen staan interviews met een aantal vrouwen die in Tilburg een rol hebben gespeeld in met name de 2de feministische golf in de jaren '70. Er is aandacht voor de kracht van vrouwen, werken, geloof en zorg, burgerschap en zeggenschap, lijf en lust en leren en expressie.

Het is een leesbaar compact boekje, leuk en interessant om te lezen. Voor een deel heb ik de vrouwenbeweging in actie gezien tijdens mijn eigen studentenleven, maar ik heb er nooit actief deel van uitgemaakt. Ik draag de beweging wel een warm hart toe en ben voorstander van de erkenning van vrouwen als medevormers van de lokale geschiedenis.

Het initiatief om verder onderzoek te gaan doen een een digitaal vrouwenarchief tot stand te brengen ondersteun ik dan ook van harte.

Vreemde lijnen op de zeebodem

Google Earth. Wat een fantastische applicatie. Ik kijk er zeer regelmatig op, gewoon dwalend over het aardoppervlak, kijken of er ergens weer nieuwe delen beter zichtbaar zijn geworden, de 3D gebieden weer eens onder de loupe nemen. Genieten van al dat moois dat mijn aardrijkskundehart een stuk sneller doet kloppen.

Enkele weken geleden dreef ik boven de Atlantische oceaan van de Caraïbische eilanden naar de westkust van Afrika toen mijn oog iets zag wat me nog niet eerder was opgevallen. Merkwaardige patronen op de oceaanbodem. De oceaanbodem? Ja de oceaanbodem. Het patroon lijkt op een plattegrond van een stad. Gezien de omvang van de nabij gelegen Canarische eilanden een behoorlijk grote stad.
Ik las vroeger graag de boeken van Von Däniken over de buitenaardse wezens die in vroeger eeuwen deze aarde bezochten, de verhalen over het verdwenen Atlantis wat hier ergens zou moet liggen, buiten de "zuilen van Hercules". Zou ik dat hier zo maar op Google Earth ontdekt hebben??? En de rest van de wereld zou dat gemist hebben...

Dat leek me nogal onwaarschijnlijk. Desondanks blijft het een mysterie. Wie kan me aan de juiste verklaring helpen?

En nee, er is geen photoshop aan te pas gekomen, tenzij Google dat gedaan heeft.
kijk op coördinaten: 31.23.25 N en 24.17.54 W

Ellen de Bruin - Onsterfelijkheid voor beginners

Dit was een merkwaardig boek. Na een paar hoofdstukken heb ik serieus overwogen om het weg te leggen. Het onderwerp spreekt me niet zo aan en de schrijfstijl kon me niet overtuigen. Desondanks heb ik het wel uitgelezen en beviel het me steeds beter naarmate ik in het boek vorderde.

Dat kwam hoofdzakelijk door de toon die in mijn ogen veranderde. Las ik in het begin nog een schrijver die het idee van een eeuwig leven aanlokkelijk vond, naarmate het boek vorderde (en misschien is haar dat ook wel overkomen tijdens het schrijven en onderzoeken) kwam de andere kant meer naar voren. In hoeverre dit boek een actuele stand van zaken geeft over de situatie in de onsterfelijkheidsmanie kan ik niet beoordelen. Er komen wel veel aspecten aan bod waarvan het invriezen van het hoofd om er later, als de technische ontwikkeling het toelaat, er een nieuw lichaam onder te knutselen, het meest bizarre was.

De hele santekraam van geloof en bijgeloof komt in dit boek aan de orde. Daardoor krijg je wel een leuk overzicht van wat de mensen in de afgelopen eeuwen voor stunts hebben uitgehaald om het leven te verlengen, of het tenminste te onderzoeken.

Persoonlijk ben ik groot voorstander van de vrijwillige keuze tot levensbeëindiging, het recht om te sterven. Doorstroming moet er zijn. Kennis gaat verloren en wordt opnieuw, soms beter, soms slechter, bedacht en uitgevonden. Geen ouwetjes die zo nodig jong moeten blijven. Kansen voor nieuwe mensen. Fouten die opnieuw gemaakt worden. Stel je voor dat je steeds vaker moet zeggen: been there, done that. BORING!

Achterin het boek staat een test: Iedereen kan eeuwig leven. Een stroomdiagram met ja/nee keuzes leidt je naar een oplossing die voor jouw situatie het meest geschikt is. Ik moet dus mijn hoofd laten invriezen. Hilarisch.

Daggut nie.

Muziek maken met je iPhone

Gisteren was ik op zoek naar filmpjes op YouTube over het gebruik van mobiele telefoons, maar dan de smartphoneversie. Toen stuitte ik op dit filmpje. Ik las een paar dagen geleden al iets over deze manier van muziek maken, maar de tijd ontbrak om er toen meer kennis van te nemen. Dus dan maar zo en nu.

Hier kan ik wel van genieten... nieuwe toepassingen zoeken. Universitair onderzoek rulez! :)

Familieleden overzee in beeld via Facebook

Al enkele jaren heb ik een sluimerend Facebookaccount. Ooit eens mee begonnen, maar ik kwam er niet zoveel nieuwe mensen op tegen. De meeste had ik ook al in Hyves en/of LinkedIn of op een andere manier in maillijsten en andere sociale netwerksoftware. Voegde wat mij betretf niet zo veel toe. Toch breidde mijn lijstje met vrienden zich langzaam uit. Nieuwe mensen die ik niet op een andere manier in mijn online netwerk had zitten zoals neefjes en nichten die wat internationaler georiënteerd zijn. Dat maakte mij niet actiever. Zelfs het integreren van b.v. Twitter in Facebook trok me niet. Teveel verdubbeling van tekst.

Sinds begin januari is er echter een inhaalslag aan de gang met mijn Australische familieleden. Een ervan, die mij enkele keren per jaar op de hoogte houdt van het wel en wee van die tak van de familie De Brouwer is actief geworden op Facebook en heeft daar familieleden toegevoegd.
Op die manier kwam ik ook in contact met deze achter-achter-achterneven. Het zijn achter-kleinzonen van een broer van mijn opa. In meerdere opzichten ver weg dus.

Zo is Facebook voor mij toch ineens in een ander licht komen te staan. Nog steeds ben ik er niet fanatiek actief, maar ik ga de komende tijd toch eens kijken of ik wat informatie uit deze mensen kan peuteren, hoewel ze gezien hun leeftijd niet in de fase zitten dat ze met hun voorgeslacht bezig zullen zijn. Maar welwillendheid vind je al snel overal op de wereld.

[Foto: mijn overgrootvader Jan Cornelis de Brouwer, hier in Scheveningen, is de gemeenschappelijke voorouder van mijn Australische familie en van mij]