Al enkele jaren heb ik een sluimerend Facebookaccount. Ooit eens mee begonnen, maar ik kwam er niet zoveel nieuwe mensen op tegen. De meeste had ik ook al in Hyves en/of LinkedIn of op een andere manier in maillijsten en andere sociale netwerksoftware. Voegde wat mij betretf niet zo veel toe. Toch breidde mijn lijstje met vrienden zich langzaam uit. Nieuwe mensen die ik niet op een andere manier in mijn online netwerk had zitten zoals neefjes en nichten die wat internationaler georiënteerd zijn. Dat maakte mij niet actiever. Zelfs het integreren van b.v. Twitter in Facebook trok me niet. Teveel verdubbeling van tekst. Sinds begin januari is er echter een inhaalslag aan de gang met mijn Australische familieleden. Een ervan, die mij enkele keren per jaar op de hoogte houdt van het wel en wee van die tak van de familie De Brouwer is actief geworden op Facebook en heeft daar familieleden toegevoegd.
Op die manier kwam ik ook in contact met deze achter-achter-achterneven. Het zijn achter-kleinzonen van een broer van mijn opa. In meerdere opzichten ver weg dus.
Zo is Facebook voor mij toch ineens in een ander licht komen te staan. Nog steeds ben ik er niet fanatiek actief, maar ik ga de komende tijd toch eens kijken of ik wat informatie uit deze mensen kan peuteren, hoewel ze gezien hun leeftijd niet in de fase zitten dat ze met hun voorgeslacht bezig zullen zijn. Maar welwillendheid vind je al snel overal op de wereld.
[Foto: mijn overgrootvader Jan Cornelis de Brouwer, hier in Scheveningen, is de gemeenschappelijke voorouder van mijn Australische familie en van mij]
