Verona

Dinsdag 4 en woensdag 5 augustus 2009

Vanuit Padua reden we naar Verona om daar te gaan overnachten. Hotelletje gevonden, spullen naar toe gebracht, even gerust en daarna de stad in voor een lekkere maaltijd. Het werd wederom een bijzondere gebeurtenis. Verona heeft één van de mooist bewaard gebleven amfitheaters uit de Romeinse tijd. Die stond vlakbij ons hotel, dus liepen we er zowat tegenaan. Elke zomer worden daar diverse opera's opgevoerd in de open lucht. Dat is al heel bijzonder, maar deze streken lenen zich voor dat soort van spektakel. Nou zijn Italianen toch al wat meer op uiterlijk gericht dan de nuchtere Hollander, maar op een avond als deze pakken ze nog meer uit.

We liepen door de stad, even een wandeling om de eetlust nog verder op te wekken, en het hele centrum straalt een enorme rijkdom en klasse uit. Niet alleen zijn de gebouwen allemaal prachtig en ademen welvaart maar de mensenmassa die zich daarin bewoog had dat net zo veel. Hele bijzondere sfeer hing er en het was een fantastische belevenis om daar vanavond te zijn. We kwamen weer terug op het prachtige en grote plein bij de arena en kozen daar een tafeltje uit met goed uitzicht. De pizza die ik bestelde was weldadig en het ijsje achteraf heerlijk. Ondertussen voltrok zich voor onze ogen een soort van modeshow.

Allerlei stelletjes of groepen mensen die zich echt voor de gelegenheid hadden gekleed trokken aan ons voorbij, of namen nog even plaats op het terras om wat te eten. Het was heel opvallend. De voorstelling begon om 9 uur en tot 5 voor negen zat er in ieder geval nog één groep vrouwen vlak bij ons van de afterkoffie te genieten toen ze de laatste oproep hoorden en vertrokken naar de arena voor de voorstelling. Nog nooit zoveel modieus jong en vooral ook oud voorbij zien komen. Het gaf het eten een hele bijzondere sfeer en het smaakte daardoor nog beter denk ik. De avond was aangenaam warm, helemaal perfect. En zo maak je onverwacht de mooiste dingen mee! Wat een vakantie...

De volgende morgen nog rondgelopen in Verona, het amfitheater bezocht waar volop gewerkt werd aan het opbouwen van een nieuw decor, waarschijnlijk voor Aïda gezien de Egyptische uitstraling die het geheel al kreeg. Deze arena is nog prachtig intact, en je krijgt een prachtig beeld van hoe zo'n gebouw er in de oudheid uit heeft gezien. De derde ring ontbreekt bijna geheel, maar desalniettemin is het een enorm object dat een bezoek verdiend. We hebben er een flinke tijd doorgebracht mede omdat de decorbouw interessant was om te zien. Helaas waren de ruimten onder het veld niet toegankelijk of niet meer toegankelijk. Dat is iets wat bij de meeste amfitheaters het meest geleden heeft. Daarna nog verder gewandeld door de stad en het oude centrum, op zoek naar het plein met het beeld van Dante die hier ergens in de 14de eeuw gewoond heeft toen hij uit Florence was verbannen.

Het is een geweldig mooie stad om doorheen te wandelen en je ziet van alles wat prachtig is, de Santa Maria Antica, een 7de eeuwse romaanse kerk, klein meer voorzien van pompeuze graven en sarcofagen van de oude heersers van Verona, de familie Scaligero, het balkon waar Julliette (ja, de Julia van Romeo, nooit geweten dat het oorspronkelijke verhaal van Italiaanse oorsprong is)) op Roma heeft staan wachten, waar het een drukte van belang was en waar vooral de mensen op de foto wilden met het beeld van Juliëtte met hun hand op haar rechterborst die dan ook helemaal glom van al die aanrakingen.

Een magnifieke stad en zeker waard om nog een keer te bezoeken, liefst om een opera of wat te gaan bekijken in dat prachtige arenatheater.

Al mijn foto's van Verona op Flickr

Dorestad - de tentoonstelling

In het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden is momenteel een tentoonstelling over het vroeg-middeleeuwse, Nederlandse Dorestad. Deze stad floreerde in de 7de-9de eeuw. De middeleeuwen hebben altijd al mijn belangstelling gehad, al was het maar om de ridders. Van deze periode zijn in onze contreien nauwelijks geschreven bronnen bewaard, dus hier komt het aan op de archeologie. En toeval.

Dorestad (bij het huidige Wijk bij Duurstede) is herontdekt door mensen op zoek naar inkomen in een moeilijke tijd, die wisten uit ervaring dat er veel botten begraven lagen in de grond langs de Kromme Rijn. Die botten brachten goed geld op als ingrediënt voor mest en zo zijn tienduizenden dierlijke maar ook menselijke botten opgegraven. Af en toe kwam er ook een leuk object mee naar boven. Dat was in het midden van de 19de eeuw. Sinds die tijd zijn er diverse opgravingscampagnes geweest en de vondsten schetsen een beeld van een stad met internationale allure.

Dorestad lag aan wat toen nog de hoofdstroom van de (Neder)Rijn was en had dus een prima verbinding met zowel de zee als het Europese achterland.
In de haven van Dorestad kwam een groot deel van de toenmalige wereld bij elkaar om handel te drijven. De vondsten zijn dan ook zonder uitzondering omvangrijk. Gelukkig zijn er ook enkele pareltjes die uitblinken in hun schoonheid en uniciteit, zoals de fibula van Dorestad. Een prachtig stukje edelsmeedkunst dat door middel van een uitstekend digitaal filmpje helemaal tot leven komt.

Dorestad was een welvarende stad, levendig en uitbundig. Rijk door de prima geografische situatie, goed bereikbaar in het rivierengebied, aan de noordgrens van het Frankische rijk. In de tentoonstelling zie je de rijkdom terug in artikelen als sporen en stijgbeugels, de enorme hoeveelheid (transport)potten en tonnen, en in glaskunst en textiel. Met name het glas was rijkelijk aanwezig, waarvan sommige stukken met goud waren bewerkt, als één van de drie plaatsen in Europa waar dergelijke objecten zijn gevonden.
Het was geen stad dat voldoet aan het beeld dat wij er nu van hebben, ommuurd en compact. Dorestad was een langgerekt lint langs de rivieroever waar duizenden mensen woonden. De vrij meanderende rivier liep langzaam weg van de stad en steeds langere steigers moesten het contact tussen water en land in stand houden.
Voor mij was de tentoonstelling verhelderend. Opnieuw waren de donkere middeleeuwen een stuk lichter dan mij steeds voor ogen is gehouden door de fraters van de lagere school.

Dorestad was een wereldstad, rond 800 veruit de grootste stad in wat wij nu Nederland noemden en bij de verdeling van het rijk van Karel de Grote in 843 bij het verdrag van Verdun kreeg het een plaats als begeerlijk object in de verdeling.

Het waren welbestede uren in een druilerig Leiden en een filevol Nederland.

[PS: er zijn ook mensen die helemaal niet geloven dat Dorestad in Nederland heeft gelegen]