Cirque du Soleil Kooza

Na zorgvuldig nadenken kwamen we er gisteren gezamenlijk achter dat het de 8ste keer was sinds 2005 dat we als vriendengroep, mét partners, bijeen kwamen op uitnodiging van Pieter. Zo begon mijn blogpost over de "oratieviering" vorig jaar. Dit jaar kwamen we er achter, weer wat ouder en wijzer blijkbaar, dat het deze keer pas de 8ste keer was, omdat de oratie in 2005 plaatshad en de eerste bijeenkomst pas in 2007. Bij deze dus een rectificatie.

Dit jaar voerde de reis opnieuw naar Amsterdam. Dat wordt als locatie eigenlijk een beetje saai. Maar goed dat het een grote stad is. De avond begon om een uurtje of vijf, niet iedereen was op tijd, in Brasserie Ajax in de Amsterdam ArenA. Wij waren erg op tijd dus hebben we even heerlijk gelounged in een bank waar zitten eigenlijk niet mogelijk was. Loungen gelukkig wel! Al keuvelend kwam geleidelijk aan de hele groep binnendruppelen en uiteindelijk waren alle acht personen aanwezig.

We gingen aan tafel om te genieten van een 3-gangen diner dat voortreffelijk smaakte. De gebruikelijk zin en onzin kwam voorbij in de tafelgesprekken waarbij het kameel dan wel dromedaris knuffelen een hoogtepunt vormde. De running gag. Toen het tafelen voorbij was gingen we op pad. Op een minuut of tien lopen van de Amsterdam ArenA stond namelijk een enorm tentencomplex opgesteld van het Cirque du Soleil. Daar gingen we de rest van de avond doorbrengen. Gelukkig geen (wilde) dieren in dit circus en dus ook geen kameel/dromedaris. Dat was dan wel weer jammer.

Officieel heette deze versie Cirque du Soleil Kooza. In een prachtige tent die nagenoeg vol zat was het anderhalf uur circus. Mijn vader was een liefhebber van het circus, maar dan het klassieke, met (wilde) dieren en zo. Zelf heb ik dat niet in mijn genen zitten. Maar dit is natuurlijk niet zomaar een circus. Het is een show met allerlei entertainment, performance, live zang en muziek, dans en veel acrobatiek. Er waren een paar heel spectaculaire acts bij. We zaten heel dicht bij de circusvloer en konden alle gezichtsuitdrukkingen, het trillen van de spieren, de prachtige kostuums en grime heel goed zien.

De drie Aziatische dames die lichamen hadden zonder botten vond ik het meest spectaculair. Die wrongen zich in de meest onmogelijke bochten, posities en houdingen met een vanzelfsprekendheid dat je bijna mee wilde gaan doen. Wat een souplesse en beheersing van elk spiertje in hun lichaam. Sensationeel!

Een andere hoogtepunt wat mij betreft waren de koorddansers. Wat mensen bezielt om op een koord op flink wat meters van de grond te stunten blijft voor mij altijd een raadsel gezien mijn hoogtevrees. Maar wat ze lieten zien was meer dan de moeite waard. Hoog niveau zal ik maar zeggen. Opmerkelijk: hun installatie werd als onderdeel van de show opgebouwd voor onze ogen. Knap staaltje techniek.

Er was een vrouw met een act met hoepels die ook een enorme beheersing van haar lichaam bezat. Op zich niet bijzonder, want al vaker gezien links en rechts op televisie, maar ze was uitzonderlijk goed in wat ze deed. Dikke voldoende.
Dan was een duivelse meneer met een heel grote hoepel die er een geweldige show van maakte. Ik had zoiets nog nooit gezien, opzwepend, energiek, krachtig en tegelijk heel elegant en kunstig.
Als laatste noem ik nog met bijzondere aandacht een groep acrobaten die werkelijk duizelingwekkende sprongkracht toonden en weinig angst. Het was een act met gooi- en smijtwerk waarbij de sprongkracht versterkt door een soort wippen waar dan de springer op de ene kant staat en twee mannen op de andere kant springen waardoor de springer een enorme vaart krijgt. Vooral de uitvoering met stelten was spectaculair. Het liep allemaal goed af. Geoliede machine.

Verder was er nog een act met een eenwieler, man en vrouw in mooi samenspel, een vrouw aan een rekstok ook knap, maar "gewoontjes". Tja. Dat klinkt nogal blasé, ik erken dat van harte, maar het is wat het is. De clownsact kreeg gaandeweg de avond een steeds langere baard. Niet leuk meer eigenlijk. Er was goede live muziek ter begeleiding en goede dans intermezzo's. Al met al een heel bijzonder avond in Amsterdam die meer dan de moeite waard is.

Hieronder een link naar de trailer van Cirque du Soleil. Je mocht niet filmen of fotograferen. Ik heb toch een foto gemaakt, maar veel soeps is het niet! https://www.youtube.com/watch?v=DQoyuLsidJI

Verona

Dinsdag 4 en woensdag 5 augustus 2009

Vanuit Padua reden we naar Verona om daar te gaan overnachten. Hotelletje gevonden, spullen naar toe gebracht, even gerust en daarna de stad in voor een lekkere maaltijd. Het werd wederom een bijzondere gebeurtenis. Verona heeft één van de mooist bewaard gebleven amfitheaters uit de Romeinse tijd. Die stond vlakbij ons hotel, dus liepen we er zowat tegenaan. Elke zomer worden daar diverse opera's opgevoerd in de open lucht. Dat is al heel bijzonder, maar deze streken lenen zich voor dat soort van spektakel. Nou zijn Italianen toch al wat meer op uiterlijk gericht dan de nuchtere Hollander, maar op een avond als deze pakken ze nog meer uit.

We liepen door de stad, even een wandeling om de eetlust nog verder op te wekken, en het hele centrum straalt een enorme rijkdom en klasse uit. Niet alleen zijn de gebouwen allemaal prachtig en ademen welvaart maar de mensenmassa die zich daarin bewoog had dat net zo veel. Hele bijzondere sfeer hing er en het was een fantastische belevenis om daar vanavond te zijn. We kwamen weer terug op het prachtige en grote plein bij de arena en kozen daar een tafeltje uit met goed uitzicht. De pizza die ik bestelde was weldadig en het ijsje achteraf heerlijk. Ondertussen voltrok zich voor onze ogen een soort van modeshow.

Allerlei stelletjes of groepen mensen die zich echt voor de gelegenheid hadden gekleed trokken aan ons voorbij, of namen nog even plaats op het terras om wat te eten. Het was heel opvallend. De voorstelling begon om 9 uur en tot 5 voor negen zat er in ieder geval nog één groep vrouwen vlak bij ons van de afterkoffie te genieten toen ze de laatste oproep hoorden en vertrokken naar de arena voor de voorstelling. Nog nooit zoveel modieus jong en vooral ook oud voorbij zien komen. Het gaf het eten een hele bijzondere sfeer en het smaakte daardoor nog beter denk ik. De avond was aangenaam warm, helemaal perfect. En zo maak je onverwacht de mooiste dingen mee! Wat een vakantie...

De volgende morgen nog rondgelopen in Verona, het amfitheater bezocht waar volop gewerkt werd aan het opbouwen van een nieuw decor, waarschijnlijk voor Aïda gezien de Egyptische uitstraling die het geheel al kreeg. Deze arena is nog prachtig intact, en je krijgt een prachtig beeld van hoe zo'n gebouw er in de oudheid uit heeft gezien. De derde ring ontbreekt bijna geheel, maar desalniettemin is het een enorm object dat een bezoek verdiend. We hebben er een flinke tijd doorgebracht mede omdat de decorbouw interessant was om te zien. Helaas waren de ruimten onder het veld niet toegankelijk of niet meer toegankelijk. Dat is iets wat bij de meeste amfitheaters het meest geleden heeft. Daarna nog verder gewandeld door de stad en het oude centrum, op zoek naar het plein met het beeld van Dante die hier ergens in de 14de eeuw gewoond heeft toen hij uit Florence was verbannen.

Het is een geweldig mooie stad om doorheen te wandelen en je ziet van alles wat prachtig is, de Santa Maria Antica, een 7de eeuwse romaanse kerk, klein meer voorzien van pompeuze graven en sarcofagen van de oude heersers van Verona, de familie Scaligero, het balkon waar Julliette (ja, de Julia van Romeo, nooit geweten dat het oorspronkelijke verhaal van Italiaanse oorsprong is)) op Roma heeft staan wachten, waar het een drukte van belang was en waar vooral de mensen op de foto wilden met het beeld van Juliëtte met hun hand op haar rechterborst die dan ook helemaal glom van al die aanrakingen.

Een magnifieke stad en zeker waard om nog een keer te bezoeken, liefst om een opera of wat te gaan bekijken in dat prachtige arenatheater.

Al mijn foto's van Verona op Flickr