Douwe Draaisma - Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt. De geheimen van het geheugen

Één van de twee boeken van Draaisma die al langere tijd op mijn lijstje staan. Dit heb ik de afgelopen week op vakantie in Frankrijk gelezen.

Dit is een buitengewoon interessant boek over de werking van het geheugen en de manier waarop we het verleden herleven door onze herinneringen. Alle aspecten komen daarbij aan bod en de conclusie moet zijn: we belazeren onszelf aan de lopende band. Een daadwerkelijk nauwkeurige herinnering is een onmogelijkheid. Documenten en foto's kunnen ons helpen om de accuraatheid te vergroten, maar feitelijk kunnen we plaatsen, mensen, gezichten en gebeurtenissen niet goed reproduceren. Hoe langer geleden, hoe lastiger dat zoiets ook wordt! Niet vreemd natuurlijk. De tijd heelt vele wonden en doet dat mede door de herinneringen te verzachten, te nuanceren, in grotere gehelen op te nemen etc.

Ook de bijzondere vormen van het geheugen komen aan bod, het zogenaamde savantsyndroom (waarbij iemand een buitengewoon talent heeft, vaak mensen die geestelijk niet tot de top behoren), de film die zich af zou spelen vlak voor we dood gaan, de invloed van geur op herinneringen, de beperkingen van het absolute geheugen enzovoort.
Heel lezenswaardig voor wie zich interesseert voor de werking van het geheugen en wel eens in de clinch ligt met anderen over voorvallen die je pertinent anders voor de geest staan dan je omgeving.

Tenslotte de titel. Een ervaring die bijna iedereen die ouder wordt heeft: de tijd lijkt steeds sneller te gaan. De oorzaak: de routine van het leven. Het aantal "eerste keren" neemt af, je gaat steeds routineuzer leven, vaste tijden, regelmaat e.d. Om dat te doorbreken is het van belang om onregelmatig (!) daarvan af te wijken, reizen, studeren, lezen, doet er niet toe, als het maar afwijkt van je routines. Handige tip! :-)

Ik raad dit boek van harte aan!

Lauran Toorians - Zandloper. Landschap en geschiedenis van Nationaal Park De Loonse en Drunense Duinen en omgeving

Dit boek beschrijft de ontstaansgeschiedenis van de regio rondom de Loonse en Drunense Duinen. Dat doet de schrijver op een hele toegankelijke manier. Moeilijke woorden worden niet gemeden, maar het blijft een heel leesbaar verhaal. Bovendien is dat (de ijstijden die een belangrijke rol hebben gespeeld bij het ontstaan van de Brabanste zandgrond) een onderwerp dat mij bovenmatig interesseert, dus dat telt extra!
Daarna(ast) volgt een historisch overzicht van de bewoningsgeschiedenis van het gebied vanaf de eerste tijdelijke bewoners tot de dag van vandaag. Vooral de oudste geschiedenis krijgt de meeste aandacht. Alweer een pluspunt wat mij betreft, aangezien mijn interesse vooral in de vroegste tijden liggen.
Alle omliggende plaatsen (Waalwijk, Loon op Zand, Drunen, Helvoirt, Tilburg (met name Udenhout) komen aan bod.

Eindelijk eens een verhaal dat de invloed van de mens op het landschap netjes beschrijft. Zonder te zwijmelen bij het verleden en zonder te beweren dat wat wij nu doen om landschappen terug te brengen in een oude staat of in stand te houden te maken heeft met natuurbeheer. Dat is namelijk cultuurbeheer! Man made.
De natuur bestaat in onze contreien al eeuwenlang niet meer. De komst van de mens heeft altijd een hele sterke invloed op de manier waarop de omgeving waarin deze mens leeft er uit ziet.

Een aanrader voor mensen die geïnteresseerd zijn in de geschiedenis van één van de omliggende plaatsen.
Leuk element: de verbinding tussen geschiedenis en de plaats van de geschiedenis. Letterlijk dan: de plek waar iets gebeurd is en die je soms nog als zodanig kunt herkennen. Een vijftal wandelingen door deze geschiedenis en de prachtige natuur/cultuur rondom de zandverstuivingen in Brabant completeren het boek.

Soms verliest de schrijver zich in zijn grootste liefhebberij: het verklaren van plaatsnamen en toponiemen in het gebied. Van mij mag hij. Boeiend om te weten hoe die namen verbonden zijn aan het historische landschap. Dat is ook geschiedenis!!

TimeRime - een tijdlijn widget

Het leven online kent eigenlijk alleen maar hoogtepunten!! Nu kun je een eigen tijdlijn maken en embedden in je website...

Dat doe ik dus hier nu.

Zojuist even een paar gebeurtenissen uit mijn leven bij elkaar gezet, plaatje erbij et voilà! TimeRime.com heet deze wondersite en die is ook beschikbaar met een Nederlandstalige interface!

Ik zie enkele mogelijkheden voor nieuwe toepassingen...tis maar goed dat de vakantie eraan komt.

Het digitale leven is verrukkulijk!

De historische canon van Tilburg in vijftig verhalen

Vandaag kwam het er van. Vroeg op, zon in de tuin, kopje koffie erbij en beginnen in de Canon van Tilburg. Één van de inmiddels vele lokale varianten op dé Canon.

Ik heb verhaal 1 tot en met 24 uitgelezen. Daarna kwamen we te ver in de 19de eeuw. Dan neemt mijn interesse af... Toen sloeg ik de laatste pagina open en las van achter naar voren. Op zoek naar onderwerpen die me wel konden bekoren. Dat waren er toch weer veel zodat ik uiteindelijk zo goed als alles gelezen heb.

Indruk: leuke verhalen over de geschiedenis van Tilburg, goed geïllustreerd met veel mooi, nieuw fotomateriaal gemaakt door Jan Stads, een snelle doorkijk naar het verleden.

Ik ga niet zeuren over gebrek aan diepgang en voor de hand liggende onderwerpen: dat is nou juist de opzet van een dergelijke canon! Herkenbaar, en in dit geval met een link naar het heden. De schrijvers hebben er naar gestreefd om onderwerpen te kiezen en daar vervolgens over te schrijven waarvan je in hedendaags Tilburg nog iets kunt zien.

Aardig idee en goed uitgewerkt. Voor iemand die wat van Tilburg's verleden wil weten is dit een mooii begin.

Over de Vecht - Herman H. van Doorn

Een paar weken geleden streken we neer in hotel-restaurant De Nederlanden in Vreeland aan de Vecht. Onderdeel van een traditie die pas voor de tweede keer gestalte kreeg. Heel lekker eten in een restaurant waar we gewoonlijk niet komen in gezelschap van mijn beste vrienden en hun partners. Op initiatief van één van ons die in kringen verkeerd waar dit soort uitspattingen tot een wekelijks ritueel behoren.

Aangezien mijn vriend weet hoe het hoort is een dergelijke dag een bijzondere ervaring. We stappen uit ons dagelijkse kloffie en treden binnen in een wereld die decadenter is dan wenselijk is. Maar ook leuk!

Deze keer was er een overnachting aan gekoppeld met een ontbijt en aansluitende rondvaart op de Vecht. Het weer was prima, niet warm, maar goed om op het water te vertoeven met een goede jas en bijpassende sjaal. (of moet ik schrijven: shawl?)

Van de Vecht is het onduidelijk of het een rivier is geweest, of uitsluitend door mensenhanden aangelegd is. Mogelijk hebben de Romeinen hier nog de hand in gehad toen ze de Friezen en de rest van Germanië aan zich wilden onderwerpen.
Hoe dan ook: de Vecht is een "rivier" die al eeuwenlang een onweerstaanbare aantrekkingskracht heeft op de welgestelden. De huizen die langs dit prachtige water liggen zijn dan ook overeenkomstig welgesteld en de moeite van het bekijken meer dan waard. Op de zaterdag zijn we met de auto in de omgeving gaan rijden en ontdekten daarbij de schoonheid van Loenen. De rondvaart van zondag bracht ons tot in Nieuwersluis.


Na de gezellige en copieuze maaltijd met aansluitende friandises gingen we onze hotelkamers opzoeken. Op het bed lag het fotoboek Over de Vecht. Als gastheer moet je weten hoe je je gasten verwend. Prachtig boek over de roemrijke Vecht, niet teveel woorden aan vuil maken, laat zien die pracht!

Al bladerend bleek dat wij al een keer eerder de Vecht hadden gezien: tijdens een bezoek aan Muiden en het Muiderslot. Ook zeker de moeite waard!