De naoorlogse woningnood had vervelende gevolgen voor een groeiende groep jonge mensen die zelfstandig wilde gaan wonen. De prijzen van studentenwoningen die niet aan de standaarden voldeden rezen de pan uit. Daarbij kwam dat een groep speculanten misbruik maakten van de schaarste door te speculeren op leegstand of woningen aan de markt onttrokken om het tekort op peil te houden. Het antwoord van de activistische jeugd was kraken. Het kraken van leegstaande woningen en andere panden nam toe naarmate het gebrek aan woningen afnam en de prijzen sterk stegen.
Om het kraken tegen te gaan gebruikten menig huizenbezitter of huisjesmelker knokploegen om de krakers buiten de deur te houden of om krakers te verjagen. De standpunten gaan zich verharden en het aantal gewelddadige conflicten neemt toe. De krakersgroepen zijn militant en binden de strijd aan met de politie. Dat resulteert in een heftige strijd om kraakpanden in de Vondelstraat in 1980, waarbij de politie in eerste instantie het onderspit delft. Het blijft nog enkele jaren onrustig rondom kraakpanden, maar geleidelijk aan vermindert het geweld. Een andere uitbarsting van krakersgeweld vond plaats in Nijmegen tijdens de Piersonrellen in 1981.
Kort na de krakersrellen in de Vondelstraat volgde de kroning van Koningin Beatrix in Amsterdam met wederom grote rellen met als motto: Geen Woning Geen Kroning. Het leek wel oorlog.
Eerdere blogposts in deze serie "Opgespeld protest":
1 - (Aktie)buttons tegen/voor van alles
2 - buttons tegen apartheid
3 - buttons voor dierenwelzijn en gezond voedsel
4 - buttons voor de vrede
5 - buttons voor fietsen
6 - buttons voor verzetsbewegingen
7 - buttons tegen atoomenergie
8 - buttons tegen atoomwapens
9 - buttons tegen wapens en het leger
10 - buttons tegen dienstplicht en leger
donderdag 16 juni 2016
dinsdag 14 juni 2016
Broer Ben in foto's
Een avondje surfen in het wilde weg levert soms verrassende informatie op. Zo kwam ik vanavond een serie foto's tegen van mijn broer die ik niet eerder gezien had. Broer Ben is in 1996 overleden door een auto-ongeluk en ik heb al eens eerder over hem geblogd. In die blogpost zei ik dat ik zou proberen meer foto's van hem online te krijgen. De eigen collectie schiet helaas deerlijk te kort.
Maar de sportman die hij was liet sporen na in de fotografie. Hij overleed in 1996, het internet zoals dat nu onze maatschappij domineert, bestond nog nauwelijks. Digitaal online verwachtte ik daarom niet zo veel te vinden. Dat blijkt nu onterecht. Gelukkig maar.
Ik vond een serie prachtige foto's van mijn broer via Het geheugen van Nederland. Of eigenlijk via Google natuurlijk :).
In 1965 won mijn broer de prijs als meestbelovende jonge speler van Nederland en kreeg daarvoor de Ron Fraser-Award uitgereikt. Twee foto's zijn daar nog het bewijs van. Ik herken ook Hamilton Richardson waar hij later mee samen speelde bij Sparta. Een piepjonge broer, nog geen 17 jaar op deze foto's! Wij schelen 10 jaar dus ik heb geen al te specifieke herinneringen meer aan zijn uiterlijk in die jaren.
Drie jaar later kreeg Ben een prachtige kans. Hij mocht vijf weken gaan trainen bij de wereldvermaarde New York Yankees. Die kans greep hij met beide handen aan ook al zou zijn studie daar onder gaan lijden. Er zijn foto's van zijn vertrek vanaf Schiphol met de Amerikaan Bill Allhouse technisch adviseur van de KNHB (links) en waarschijnlijk enkele andere bondsbonzen.
Op 12 april kwam hij terug (met NY cap!) en dat was opnieuw reden om foto's te maken.
Tot slot nog enkele foto's, uit juli 1968, van broer Ben in zijn tenue van HSC Tilburg waar hij toen nog honkbalde. Het jaar daarop vertrok hij naar Sparta Rotterdam.
Meteen even zijn Wikipedialemma aangepast en dat van Ron Fraser met winnaars van de award.
Een vruchtbare avond heet zoiets. Met een weemoedige lach om de mond.
Maar de sportman die hij was liet sporen na in de fotografie. Hij overleed in 1996, het internet zoals dat nu onze maatschappij domineert, bestond nog nauwelijks. Digitaal online verwachtte ik daarom niet zo veel te vinden. Dat blijkt nu onterecht. Gelukkig maar.
Ik vond een serie prachtige foto's van mijn broer via Het geheugen van Nederland. Of eigenlijk via Google natuurlijk :).
In 1965 won mijn broer de prijs als meestbelovende jonge speler van Nederland en kreeg daarvoor de Ron Fraser-Award uitgereikt. Twee foto's zijn daar nog het bewijs van. Ik herken ook Hamilton Richardson waar hij later mee samen speelde bij Sparta. Een piepjonge broer, nog geen 17 jaar op deze foto's! Wij schelen 10 jaar dus ik heb geen al te specifieke herinneringen meer aan zijn uiterlijk in die jaren.
Drie jaar later kreeg Ben een prachtige kans. Hij mocht vijf weken gaan trainen bij de wereldvermaarde New York Yankees. Die kans greep hij met beide handen aan ook al zou zijn studie daar onder gaan lijden. Er zijn foto's van zijn vertrek vanaf Schiphol met de Amerikaan Bill Allhouse technisch adviseur van de KNHB (links) en waarschijnlijk enkele andere bondsbonzen.
Op 12 april kwam hij terug (met NY cap!) en dat was opnieuw reden om foto's te maken.
Tot slot nog enkele foto's, uit juli 1968, van broer Ben in zijn tenue van HSC Tilburg waar hij toen nog honkbalde. Het jaar daarop vertrok hij naar Sparta Rotterdam.
Meteen even zijn Wikipedialemma aangepast en dat van Ron Fraser met winnaars van de award.
Een vruchtbare avond heet zoiets. Met een weemoedige lach om de mond.
donderdag 9 juni 2016
Opgespeld protest - buttons tegen dienstplicht en leger
Als je geen religieuze bezwaren had tegen de dienstplicht kon je nog steeds dienstweigeren. Nederland kende al in 1923 een dienstweigeringswet voor pacifisten. Mannen die alle geweld categorisch afwezen konden een beroep doen op deze wet. Had je politieke of andersoortige bezwaren, dan kon je nog steeds weigeren maar eindigde je in een militaire gevangenis. Dan heette je een totaalweigeraar te zijn. Het gebroken geweer was het symbool van dienstweigeraars.
Leden van de actiegroep Onkruit waren radicaal antimilitaristisch. Zij vonden dienstweigeren niet genoeg omdat het systeem er niet door veranderde.
Eerdere blogposts in deze serie "Opgespeld protest":
1 - (Aktie)buttons tegen/voor van alles
2 - buttons tegen apartheid
3 - buttons voor dierenwelzijn en gezond voedsel
4 - buttons voor de vrede
5 - buttons voor fietsen
6 - buttons voor verzetsbewegingen
7 - buttons tegen atoomenergie
8 - buttons tegen atoomwapens
9 - buttons tegen wapens en het leger
Leden van de actiegroep Onkruit waren radicaal antimilitaristisch. Zij vonden dienstweigeren niet genoeg omdat het systeem er niet door veranderde.
Eerdere blogposts in deze serie "Opgespeld protest":
1 - (Aktie)buttons tegen/voor van alles
2 - buttons tegen apartheid
3 - buttons voor dierenwelzijn en gezond voedsel
4 - buttons voor de vrede
5 - buttons voor fietsen
6 - buttons voor verzetsbewegingen
7 - buttons tegen atoomenergie
8 - buttons tegen atoomwapens
9 - buttons tegen wapens en het leger
maandag 6 juni 2016
Gelezen boeken
Al weer een hele tijd geleden ben ik gestopt met het schrijven van korte boekervaringen. Op enig moment vond ik dat niet meer de moeite waard. Dit weblog heeft een hele tijd gediend als terugleesmedium zodat ik terug kon vinden wat ik gelezen had. Naarmate ik steeds vaker, en nu bijna uitsluitend, gebruik maak van een e-reader is nog meer een bittere noodzaak.
In mijn vakantie afgelopen april-mei heb ik de nodige e-books tot mij genomen en ik onthoud nu zelfs niet meer welke boeken ik gelezen heb, domweg omdat ik ze niet in mijn handen heb gehad of even kan terugzien in de boekenkast. Een probleem wil ik het niet noemen maar het hindert me soms wel. Dan heb ik een goed boek gelezen en vervolgens kan ik noch titel noch auteur reproduceren.
Vandaar dat ik nu een update doe. Niet meer heel erg uitgebreid, maar eerder een overzicht van de titels en auteurs met een heel korte kwalificatie. Eens kijken of ik dat vol blijf houden.
Bloedbanden van Lisa Gardner.
Een thriller van matige kwaliteit. Het verhaal, de plot, is goed maar de verteltrant vond ik van een bedenkelijk niveau. Als je echt niets anders in de kast hebt staan, waag je dan aan dit boek.
Gij nu van Griet Opdebeek.
Sombere verhalen over diverse personen die niet allemaal aan de zelfkant van de maatschappij leven maar wel het een en ander voor hun kiezen krijgen. Het is prachtig geschreven, dat wel. Als je tegen somberheid kunt een echte aanrader.
Oorlog en terpetijn van Stefan Hertmans.
Prachtig boek over de grootvader van de auteur en zijn wederwaardigheden aan het eind van de 19de eeuw, de Eerste Wereldoorlog en daarna. Schitterend en indringend verteld.
Het gerecht van Inge Ipenburg.
Titel met meervoudige betekenis. Onderhoudend en herkenbaar voor wie de roddelpagina's leest en de roddelprogramma's bekijkt. Leuk boek om te lezen.
De verdovers van Anna Enquist.
De wereld van de anesthesie. En de psychologie. Dood en de impact daarvan op partner en familie. Ik was niet zwaar onder indruk maar het is een goed boek om te lezen.
Wat overblijft van Lineke Dijkzeul.
Het is al even geleden dat ik dit boek gelezen heb. Er is eigenlijk niets van blijven hangen. Nalezen op internet brengt geen enthousiasme te weeg. Tragisch hoofdpersoon die gewoon niet van de drank af kan blijven. Tja. Hoe vaak hebben we dat al gelezen. Een sukkel dus.
De erfgenaam van Charles den Tex.
Dorpsperikelen en oud zeer. Sommige gebeurtenissen uit het verleden blijven je achtervolgen ook al was je er zelf niet bij. Mooi verhaal over bloed dat kruipt waar het niet gaan kan. En liefde natuurlijk. Goed geschreven.
De Amerikaanse prinses van Annejet van der Zijl.
Prachtig historisch verhaal over een Amerikaanse vrouw die zich van pioniersdochter "opwerkt" tot prinses. Mooie relatie met Bernard en Juliana. Het is een verhaal vol heroïek en vooral ook tragiek, verloren liefde, overleden kinderen etc. Niets blijft haar bespaard. Uiteindelijk wel een vol leven. De schrijfstijl, daar had ik moeite mee. Maar daar moet je het boek niet voor laten liggen. Lezen!
In mijn vakantie afgelopen april-mei heb ik de nodige e-books tot mij genomen en ik onthoud nu zelfs niet meer welke boeken ik gelezen heb, domweg omdat ik ze niet in mijn handen heb gehad of even kan terugzien in de boekenkast. Een probleem wil ik het niet noemen maar het hindert me soms wel. Dan heb ik een goed boek gelezen en vervolgens kan ik noch titel noch auteur reproduceren.
Vandaar dat ik nu een update doe. Niet meer heel erg uitgebreid, maar eerder een overzicht van de titels en auteurs met een heel korte kwalificatie. Eens kijken of ik dat vol blijf houden.
Bloedbanden van Lisa Gardner.
Een thriller van matige kwaliteit. Het verhaal, de plot, is goed maar de verteltrant vond ik van een bedenkelijk niveau. Als je echt niets anders in de kast hebt staan, waag je dan aan dit boek.
Gij nu van Griet Opdebeek.
Sombere verhalen over diverse personen die niet allemaal aan de zelfkant van de maatschappij leven maar wel het een en ander voor hun kiezen krijgen. Het is prachtig geschreven, dat wel. Als je tegen somberheid kunt een echte aanrader.
Oorlog en terpetijn van Stefan Hertmans.
Prachtig boek over de grootvader van de auteur en zijn wederwaardigheden aan het eind van de 19de eeuw, de Eerste Wereldoorlog en daarna. Schitterend en indringend verteld.
Het gerecht van Inge Ipenburg.
Titel met meervoudige betekenis. Onderhoudend en herkenbaar voor wie de roddelpagina's leest en de roddelprogramma's bekijkt. Leuk boek om te lezen.
De verdovers van Anna Enquist.
De wereld van de anesthesie. En de psychologie. Dood en de impact daarvan op partner en familie. Ik was niet zwaar onder indruk maar het is een goed boek om te lezen.
Wat overblijft van Lineke Dijkzeul.
Het is al even geleden dat ik dit boek gelezen heb. Er is eigenlijk niets van blijven hangen. Nalezen op internet brengt geen enthousiasme te weeg. Tragisch hoofdpersoon die gewoon niet van de drank af kan blijven. Tja. Hoe vaak hebben we dat al gelezen. Een sukkel dus.
De erfgenaam van Charles den Tex.
Dorpsperikelen en oud zeer. Sommige gebeurtenissen uit het verleden blijven je achtervolgen ook al was je er zelf niet bij. Mooi verhaal over bloed dat kruipt waar het niet gaan kan. En liefde natuurlijk. Goed geschreven.
De Amerikaanse prinses van Annejet van der Zijl.
Prachtig historisch verhaal over een Amerikaanse vrouw die zich van pioniersdochter "opwerkt" tot prinses. Mooie relatie met Bernard en Juliana. Het is een verhaal vol heroïek en vooral ook tragiek, verloren liefde, overleden kinderen etc. Niets blijft haar bespaard. Uiteindelijk wel een vol leven. De schrijfstijl, daar had ik moeite mee. Maar daar moet je het boek niet voor laten liggen. Lezen!
donderdag 2 juni 2016
Opgespeld protest - buttons tegen wapens en het leger
Het antimilitarisme in Nederland is ontstaan in de 19de eeuw, waarschijnlijk als uitvloeisel van de dienstplicht. Weigeren om in dienst te gaan was aanvankelijk alleen toegestaan vanuit religieuze motieven, dus als je godsdienst het verbood. Vanuit het socialisme ontstond verzet tegen dienstplicht en leger omdat het leger een instrument was van de kapitalistische staat om arbeiders onder de knoet te houden.
Uiteindelijk ontstond er na de Tweede Wereldoorlog opnieuw verzet tegen de wapenwedloop die het kapitalistische Westen en het Communistische Oosten over zichzelf afriepen. De enorme investeringen die de wapenindustrie stevig in het zadel hielpen waren op enig moment een belangrijke motor van de economie. Was zoveel wapentuig echt nodig of vulden de productie ervan de zakken van een paar producenten en hun handlangers? Wat mij betreft geldt nog steeds het laatste.
De Vietnamoorlog en de gruweldaden die daar onderdeel van uitmaakten deden het verzet tegen oorlog en leger verder toenemen. Wat rechtvaardigde zulke enorme offers? Waren politieke standpunten en tegenstellingen zo belangrijk dat vele tienduizenden daarvoor moesten sterven? Wie had er belang bij die oorlogen en het verspreiden van wapens?
Het leger als instrument van machthebbers om hun eigen denkbeelden te laten verdedigen, de eigen bevolking of die van andere landen te onderdrukken of inzetten om verzet in eigen land gewelddadig de kop in te drukken, het kwam allemaal voor. De weerstand tegen het leger kreeg meer aanhangers dan voorheen.
Oorlogen waren verschrikkelijk en moesten tot elke prijs voorkomen worden. Een enorm arsenaal aan wapens helpt daar niet bij. De militaire bondgenootschappen kregen ook heel veel kritiek. In ons land was dat de NAVO/NATO die beschouwd werd als instrument van de Amerikaanse buitenlandse politiek.
Vrede op aarde. Dat wilden we graag.
Eerdere blogposts in deze serie "Opgespeld protest":
1 - (Aktie)buttons tegen/voor van alles
2 - buttons tegen apartheid
3 - buttons voor dierenwelzijn en gezond voedsel
4 - buttons voor de vrede
5 - buttons voor fietsen
6 - buttons voor verzetsbewegingen
7 - buttons tegen atoomenergie
8 - buttons tegen atoomwapens
Uiteindelijk ontstond er na de Tweede Wereldoorlog opnieuw verzet tegen de wapenwedloop die het kapitalistische Westen en het Communistische Oosten over zichzelf afriepen. De enorme investeringen die de wapenindustrie stevig in het zadel hielpen waren op enig moment een belangrijke motor van de economie. Was zoveel wapentuig echt nodig of vulden de productie ervan de zakken van een paar producenten en hun handlangers? Wat mij betreft geldt nog steeds het laatste.
De Vietnamoorlog en de gruweldaden die daar onderdeel van uitmaakten deden het verzet tegen oorlog en leger verder toenemen. Wat rechtvaardigde zulke enorme offers? Waren politieke standpunten en tegenstellingen zo belangrijk dat vele tienduizenden daarvoor moesten sterven? Wie had er belang bij die oorlogen en het verspreiden van wapens?
Het leger als instrument van machthebbers om hun eigen denkbeelden te laten verdedigen, de eigen bevolking of die van andere landen te onderdrukken of inzetten om verzet in eigen land gewelddadig de kop in te drukken, het kwam allemaal voor. De weerstand tegen het leger kreeg meer aanhangers dan voorheen.
Oorlogen waren verschrikkelijk en moesten tot elke prijs voorkomen worden. Een enorm arsenaal aan wapens helpt daar niet bij. De militaire bondgenootschappen kregen ook heel veel kritiek. In ons land was dat de NAVO/NATO die beschouwd werd als instrument van de Amerikaanse buitenlandse politiek.
Vrede op aarde. Dat wilden we graag.
Eerdere blogposts in deze serie "Opgespeld protest":
1 - (Aktie)buttons tegen/voor van alles
2 - buttons tegen apartheid
3 - buttons voor dierenwelzijn en gezond voedsel
4 - buttons voor de vrede
5 - buttons voor fietsen
6 - buttons voor verzetsbewegingen
7 - buttons tegen atoomenergie
8 - buttons tegen atoomwapens
Labels:
bewapening,
buttons,
leger,
protest,
verzet,
wapenindustrie
Abonneren op:
Posts (Atom)














