vakantie 2010 - Dag 16 - Pamplona (16-8-2010)

Na een reis van iets meer dan 200 km kwamen we iets na 1 uur in Pamplona aan. Ons hotel ligt op het hoogste puntje van Pamplona en kijkt prachtig uit over de nieuwe stad. De wijk waar we op uitkijken lijkt in de laatste 5 jaar gebouwd, zo nieuw ziet alles er uit. Keurige stad weer en de toegangsweg was al even fraai. Het lijkt wel of in het noorden van Spanje de afgelopen jaren veel is geïnvesteerd in infrastructuur en nieuwbouw. Prachtige snelwegen liggen door het land en maken reizen met de auto tot een genot. Je schiet lekker op en dat is fijn als je ver wilt reizen en veel wilt zien.


Het patroon blijft nu hetzelfde. Om half twee zijn we klaar bij het hotel, we kunnen de auto parkeren maar de kamer is pas na 16.00u klaar. Of we zolang de stad in willen. Geen probleem, dat doen we namelijk altijd. De middag doorbrengen in de stad van bezoek, tussen 3 en half vier een flinke maaltijd eten liefst op een terras en dan uitdrijven tot in de vroege avond. Tussen 8 en 9 zijn we op de hotelkamer, lezen een boek, werken aan het dagboek, doen wat aan de e-mail (bijna overal gratis wifi beschikbaar tegenwoordig) en slapen maar. De ochtend rond half 9 opstaan, douchen aankleden, ontbijten en klaar voor vertrek. Op naar de volgende halte.


Wij liepen Pamplona in met een plattegrond van het hotel waarop de receptioniste netjes wat hoogtepunten had aangegeven. Naast het hotel bleek het archief van Navarra gehuisvest in werkelijk een juweel van een gebouw. Geopend door de koning zelf. Die weet hoe het hoort. Het is gloednieuw (2003) en moet een geweldige plaats zijn om te werken. We liepen er om heen en het werd alleen maar mooier. Aan de achterkant was een lange soort van boulevard aangelegd vanwaar je een schitterend uitzicht had over de nieuwe stad. Daar was ook ene trap naar beneden waarmee je meteen bij de ingang van de oude stad kwam, de plaats waar ook de jaarlijkse St. Firmin stierenrennen plaatsvinden. Wij hebben die route gelopen, helemaal bergop, die stieren zijn vast bekaf en het alles duurt met rennende stieren achter je aan zo'n 3 minuten. Wij hebben er wat langer over gedaan. De weg eindigt natuurlijk op de plaza de toros waar het stierengevecht plaatsvind.

Daarna hebben we door de oude stad gelopen, winkels bekeken, mooie panden gezien en wederom pelgrims naar Santiago gezien. Ook Pamplona ligt aan de pelgrimsroute en ons hotel heet zelfs Puerte del Camino: poort van de pelgrimsweg. Camino is de aanduiding voor de route naar Santiago. Ook hier weer schelpen op het wegdek, bewegwijzering en een herberg voor de pelgrims waar het weer druk was. Fietsers en lopers. Verbazingwekkend dat er zoveel mensen mee bezig zijn. Vandaag echt weer tientallen mensen gezien die de route liepen. Fantastisch.

Na een paar uur zijn we ondergedoken op het Plaza de Castillo een fenomenaal mooi een groot plein met prachtige gebouwen er om heen. Op een terras hebben we daar een heerlijke salade gegeten, patatas bravas en een ½ pollo met sla en frietjes. Het smaakte geweldig hoewel de serveerster ons probeerde te overtuigen van het feit dat we nogal veel bestelden. Het ging schoon op. Het is ons avondmaal. Op deze manier hoeven we 's avonds niet meer te eten.

Daarna gingen we de kathedraal bezoeken. Het is een prachtig gebouw maar helaas staat er een afschuwelijke neoclassisistische gevel voor die ze gelukkig aan het restaureren zijn. Die was aan ons oog onttrokken.
We begonnen met een expositie van kerkzilver en -goud, niet mijn favoriete onderdeel. Maar we eindigden wel spectaculair bij een wenteltrap van grote schoonheid, prachtig bewerkt met tegels met moors motief. Een lust voor het oog.

Daarna gingen we het klooster binnen, waar wederom een keur aan kunst stond opgesteld. Maar ook verrassende ruimtes zoals een keuken met een hele hoge punt en vier schoorstenen in elke hoek. Het was, ondanks dat we er al weer veel gezien hebben, een bijzondere verzameling die we zagen van kazuifels, schilderijen, beelden met als grote bijzonderheid een verzameling nagebouwde muziekinstrumenten die op allerlei plaatsen in de kathedraal terug te vinden waren. Heel illustratief een nagebouwd instrument en een afbeelding van een beeld waar dat instrument werd bespeeld. Een bijzondere collectie. In die ruimte ook een restant van een houten verhoging, helemaal versierd, meet een stuk railing. Heel fraai en bijzonder dat ze dat zo verwerkt hadden. Op de foto;s komt de kleur niet helemaal uit de verf helaas.
De Kathedraal was soberder maar bezat een sacristie die in de 18de eeuw op een verschrikkelijke manier was versierd met felle kleuren en het was daarmee een enorme bonte kermis die mij niet zo aanspreekt. Een echte dissonant in zo'n sober gebouw. In de kathedraal draaide ook een diaserie die we eerder ook zagen van de diverse routes naar Santiago de Compostella. De fotograaf had na elke 11 stappen een foto gemaakt en die werken achter elkaar vertoond waardoor je een soort ...stop film zag van de verschillende routes. Er is er ook een die start in Maastricht. Toch eens gaan kijken waar dan precies en of die schelpen ook al zichtbaar zijn. Lijkt me iets voor een weekend.

Buiten stonden de klokken uit de torens opgesteld, met hun geschiedenis en jaartal. De restauratie betrof ook die klokken die majestueus stonden te blinken in al hun bronzen zijn.


Na dit overweldigende bezoek gingen we toch maar eens naar ons hotel en de kamer in ogenschouw nemen. We kregen namelijk een betere kamer dan we gereserveerd hadden, om onduidelijke redenen, maar het kost ons niets meer. Dan vinden wij alles goed. Bleek dat we een prachtige kamer hebben op de vierde verdieping, een suite, met maar een buur en een fantastisch uitzicht over de nieuwe stad. Een waardige afsluiting van onze reis naar Spanje die vandaag zijn laatste dag beleefd.


Hierna gingen we opnieuw de stad in om de dagelijkse portie heladeria op te zoeken want een schepijsje hier is een ware traktatie. We moesten ook nog wijn voor L. scoren, die gaat de avond niet in zonder een natje in de koeling. Dus wij weer op pad, nog een stukje camino Santiago gelopen en door de straten gestruind. Uiteindelijk dan toch de wijn gevonden. Het werd steeds drukker in de straten van Pamplona want de avond is hier het moment om naar buiten te komen in een verantwoorde outfit en jezelf te laten zien. Van Gothic tot bejaarde. Het was een heerlijke sfeer en we kochten een helado van formaat, waarbij het ontzettend druk was, en we kozen een plekje op het Plaza de Castillo. Een heerlijk halfuurtje daar doorgebracht op de muziekkiosk. Dat bleek een favoriet object voor hele kleine ukkies die hun loop en klimcapaciteiten kwamen testen. Ondertussen trok half Pamplona aan ons voorbij. We zaten vol in de neergaande zon en het was er voortreffelijk.
Daarna nog even naar het mooie uitkijkpunt dat ons was aangeraden. Toen we daar naar toe liepen hoorden we al live muziek. Er stond een band te spelen op een pleintje onder de bomen. Het publiek was van alle leeftijden en de sfeer zat er goed in. De hoek om en daar waren op het hoogste bastion van de verdedigingswerken van Pamplona, met een gezellig terras, vol mensen en op het gras zaten groepjes jongeren. Het was een echte zomeravond, mild, gezellig, vriendelijk en toch ook uitgelaten. We genoten nog even van het uitzicht, liepen nog langs de Franse poort die de pelgrims naar Santiago binnenlaat in Pamplona en dat lag weer naast ons hotel. We waren rond. Letterlijk en figuurlijk, ook wat Spanje betreft.


Morgen weer bij Hendaye de grens over en dan is de cirkel echt rond. Het was hier heel prettig, en de laatste drie steden waren de mooiste en gezelligste. Goed om zo een vakantie af te sluiten.

Morgen naar Villeneuve-Mons naar een collega van L. die daar een huisje heeft.


Meer foto's van Pamplona op Flickr:

Created with Admarket's flickrSLiDR.

Kees Torn - Inkijkexemplaar

Christian was zo aardig om mij dit boek te lenen nadat ik op een blogpost over Kees Torn op zijn weblog had gereageerd.

Ik vind lezen wat anders dan luisteren en kijken. Dat was ook de ervaring met dit boek. Veel van de gedichten / versjes die in het boek staan verdienen mogelijk meer aandacht dan ik ze gegeven heb. Er zitten taalkunstjes in die ik misschien niet helemaal heb doorgrond.
De bladzijden staan vol met gedachten die herkenbaar zijn, die ik zelf ook heb gehad, maar nooit op papier heb vastgelegd of doorgedacht. Een vreemd soort humor, maar evenveel tragiek spreekt uit de woorden die hij achter elkaar zet.

Prettig lezen voor het slapen gaan.

Er is een gedicht dat mij bijzonder raakt.
Ik weet wel dat ik een fervent tegenstander ben van schrijven in boeken. Ook niet met potlood. Vastleggen van gedachten of overpeinzingen kan zinvol zijn in de context waar ze zijn opgekomen, maar je schrijft niet in een boek. Dan moet je bij herlezing maar gewoon hetzelfde denken en als je dat niet doet, dan zal het wel niet zo belangrijk of enerverend zijn geweest als je eerder dacht.

In dit gedicht wordt een kant van schrijven in boeken getoond die nooit bij mij is opgekomen. En in de laatste regel wordt dat net zo makkelijk weer ontkracht en wint mijn eigen overtuiging weer aan kracht.
Vorm je eigen gedachten!

Streepjescode

Omdat je sinds de scheiding min of meer werd doodgezwegen
En de familie al mijn vragen steeds ontweek
Heb ik wat jou betreft zowat geen informatie losgekregen
Behalve dat ik sprekend op mijn vader leek

Maar toen ik jou wou leren kennen, werkte niemand tegen
En dat ik veel van jouw gedachten deelde, bleek
Ik had een geestverwant ontdekt dus kwam het uiterst ongelegen
Dat jij werd weggeteerd door kanker en bezweek

En alles wat je naliet, was een stapel oude boeken
En daarmee zit ik nu al jaren opgescheept
Ik sla er af en toe een open om er sporen in te zoeken
Soms is het een zin door jou met potlood onderstreept

Het is toch niet ondenkbaar dat ik via die methode
Alsnog iets over wie je was te weten kom
Je hebt per ongeluk een zelfportret geschetst in streepjescode
Al staat bij wat je onderstreepte nooit waarom

Had wat je las voor jou een zekere bekoring
Was het een tekst die iets teweegbracht in je geest
Was het om aan te halen bij een overhoring
Of zou het boek eerst van een ander zijn geweest?

vakantie 2010 - Dag 15 - Burgos (15-8-2010)

De ochtend eens anders begonnen, namelijk met een ontbijt in de stad in plaats van het hotel. 14,50 euro per persoon voor een ontbijt is nogal gortig vonden wij. Het dineren kost niet eens zoveel. Een alternatief gezocht dus. Genoeg tentjes in de stad gezien om ons geluk daar te beproeven. Het was wel fris zo vroeg op de ochtend, zeker uit de zon. Maar goed, we trokken er op uit en troffen ergens een cafetaria waar leven was. Wij naar binnen. Het was er redelijk chaotisch, maar dat kom je wel vaker tegen in Spanje. Een redelijke drukte en een mevrouw achter de toog. Het was zondagmorgen, Maria Hemelvaart, maar er waren al behoorlijk wat mensen op de been. En deze manier van ontbijten, koffie met een koek of zoet broodje, dat kunnen Spanjaarden net zo goed als ieder ander. Het scheelt boodschappen doen op zaterdag. We hebben koffie op en een croissant. Uiteindelijk is een ontbijt in een hotel toch beter. Je eet wat meer, rustiger, neemt een sjuutje en nog een en nog wat koffie, maar in zo'n vechtbar is het wat anders. We lieten het bij deze ene consumptie en vertrokken weer naar het hotel om de auto te pakken en op weg te gaan naar Burgos. Onderweg kwamen we enkele groepen jongeren tegen die geen slaap gehad hadden de afgelopen nacht en dat kon je merken aan hun manier van lopen en bewegen, hun luidruchtigheid of hun slaperigheid. De zaterdagavond en -nacht was goed voor hen geweest blijkbaar!

De reis naar Burgos was kort en verliep zonder problemen. Onderweg nog een kopje koffie gedronken in een overvol cafeetje en dat was het dan. We reden over de Autovía Camino de Santiago, de route naar Santiago dus, alleen reden wij tegenovergesteld. Op sommige stukken zag je vanaf de snelweg de pelgrims lopen richting Santiago. Fascinerend hoeveel mensen dat doen.In Burgos reden we meteen naar het hotel dat volgens de beschrijving op de website van Booking.com tegenover de kathedraal gelegen was. En dat klopte. We konden de auto tot bijna voor de deur brengen, checkten in en kregen toegang tot de garage. Prettig, want dan staat alles achter slot en grendel.

Het hotel ligt prachtig tegenover de kathedraal en onze kamer kijkt er recht op uit. Dat is een uitzicht zoals in de folder zou kunnen staan. Je droomt er wel eens van. Nou, de reistas in de kamer gezet, de rugzak met relevante spullen geladen en we gingen en route in Burgos. Burgos heeft 175.000 inwoners en is daarmee wat groter dan León. De stad had de zon boven zich en af en toe een wolk, maar de hele dag straalde eigenlijk alles. Het was er levendig en vrolijk. Hier en daar zagen we opnieuw pelgrims lopen en de jacobschelp kom je op sommige wegen in de stad tegen. De route naar Santiago loopt dwars door Burgos. Laat in de middag zagen we dat vlak bij ons hotel een herberg is waar de pelgrims kunnen overnachten. Mooi om te zien hoe sommmige verwelkomt werden door mensen die er al voor de deur stonden na hun spullen er achter te hebben gelaten. Het moet toch bijzonder zijn om zo'n toch te maken en dan regelmatig dezelfde mensen weer tegen te komen in de volgende halteplaats, Ieder in zijn eigen tempo natuurlijk, maar het was mooi om dat te zien. Verbondenheid onder de peregrino's zal ook wel groot zijn, want het is een hele onderneming. Vanuit Burgos moet je toch nog een slordige 500 km lopen. En dat is niet bepaald een eitje.


We liepen door het prachtige Burgos, heel sfeervol en druk op deze zondag. Het Plaza Mayor was lekker bezet met terrassen en banken, het gonsde er van het leven. We liepen langs het standbeeld van de lokale held El Cid en langs de rivier. Het zag er allemaal goed en verzorgd uit, er was aandacht aan alles besteed, en dat zie je. Daarna weer richting stad, langs de oude stadsmuur, naar een kerkje, over een deel van de camino de Santiago, door een smal en druk straatje waar het levendig was van de mensen die aan de koffie stonden, binnen en buiten. Weer de Plaza Mayor op en daar even een lunch gebruikt. Heerlijk op het terras, in het zonnetje hebben we daar een klein uurtje doorgebracht. Toen weer een lange wandeling langs de rivier, door een prachtig overboomd laantje, de stad weer in, weer langs een geweldig mooi stuk stadsmuur, een poort door, waar weer pelgrims liepen richting Santiago. Opnieuw de camino dus. Wij de stad weer ingelopen, langs het geboortehuis van El Cid, en toen de kathedraal in.

Het is niet onze eerste kathedraal (en het zal ook niet de laatst zijn) maar ook deze kerk blonk weer uit door een rijkdom en pracht, maar tegelijkertijd een religieuze beleving. De kunst droop van de muren, altaren en kapellen, El Cid ligt er begraven, er is een klooster met een bovengalerij met kapellen en een onder galerij met de bouwgeschiedenis. Er stonden prachtige modellen van de eerste kerk en de huidige kathedraal. Het was echt een avontuur om daar rond te lopen. Van alles kwam je tegen en als je dacht dat je alles gezien had dan was er weer een doorkijkje, een prachtig stuk glas in lood, fantastische schilderijen, o.a. Van Jan de Beer, moet een Nederlander zijn, maar ik ken um niet. In wikipedia blijkt het een Antwerpse maniërist te zijn. Hoe dan ook, van verrassing naar verbazing en weer terug.


Na nog een stukje camino die langs de herberg van de pelgrims leidde, zijn we weer in het hotel beland. Pijn aan de voeten, maar Burgos is een aanrader voor iedereen, zeker met dit hotel zo in het centrum van de oude stad. Morgen eens kijken of Pamplona ook zo interessant is.

Meer foto's van Burgos op Flickr:

Created with Admarket's flickrSLiDR.

Headhunters – Jo Nesbo

Dit keer een thriller van een man. Dit verhaal zat goed in elkaar. Een headhunter die het helemaal voor elkaar heeft en bij voortduring in een roze wolk leeft, komt hardhandig neer, maar dopt uiteindelijk wel zijn eigen boontjes. Of dat goed of slecht afloopt dat laat ik in het midden.
Hij heeft alles goed voor elkaar, maar heeft een hele dure vrouw, niet omdat het een rijkeluiskind is dat verwend is, maar omdat ze eigenlijk te mooi en slim is voor deze man. Dat compenseert hij door ze buitensporig te verwennen, in materiële zin, en dat brengt hem in een riskante financiële positie. Bovendien is hij relatief klein (het verhaal speelt in Noorwegen en in Scandinavië, net als in Nederland, wonen over het algemeen erg lange mensen) en ook dat gemis wil hij compenseren.
Het verhaal is vlot geschreven, kent verrassende wendingen en blijft tot aan het eind boeien.

Aanrader voor de thrillerliefhebber.

Etymologie = de geschiedenis van woorden

Ik las vandaag in de NRC van gisteren dat er een nieuwe database beschikbaar is gekomen die mij interesse meteen wekt. Etymologie boeit me (passief) al heel lang. Ik heb er nooit werk van gemaakt, maar de herkomst van woorden en de overeenkomst van woorden die uit dezelfde stam zijn gekomen: fascinerend!

In een tijd waar snelle technologische ontwikkelingen aan de lopende band nieuwe woorden tot ons laten komen is de etymologie van dergelijke woorden nogal voor de hand liggend.

Goed, dat gezegd hebbende, is het nu tijd om het vizier te richten op www.etymologiebank.nl. Heerlijk, weer zo'n vrij doorzoekbare bron van kennis net als het Oud-Nederlands Woordenboek, het Woordenboek Der nederlandse Taal e.d. via gtb.inl.nl

Nu kun je leren dat het woord staan de "stam" is voor veel woorden die je daar soms wel en soms niet zou verwachten, zoals stal, stad, stoel, station, statie.

Leuke dingen om je bij tijd en wijle in te verliezen. Soms is het nodig om teksten te snappen, of oude woorden te begrijpen. Woorden hebben geschiedenis. Mooi!