Posts tonen met het label Regionaal Archief Tilburg. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Regionaal Archief Tilburg. Alle posts tonen

vrijdag 23 augustus 2024

Lezing over Marcellus Bles

Afgelopen 18 april gaf ik een lezing over Marcellus Bles georganiseer door Heemkundekring Tilborch. in de studiezaal van Regionaal Archief Tilburg. En dat nog wel op de verjaardag van Tilburg!

Marcellus was de zoon van Govert Bles en Arnolda Cloosterman en gedoopt op 9 juni 1715. Hij heeft een opmerkelijke carrière gemaakt en dat was de reden dat ik een artikel over hem had geschreven.

Samen met John Boeren heb ik in 2001 al een eerder artikel gepubliceerd over Marcels en zijn broer Cornelis en hun relatie met zowel Oost-Indië, in het geval van Marcellus Bles, en West-Indië in het geval van Cornelis Bles. (link naar dat artikel dat te downloaden is)

Dat artikel verscheen in Tilburg tijdschrift voor geschiedenis, monumenten en cultuur en het artikel over Marcellus Bles verscheen in de opvolger van dat tijdschrift: Erfgoedmagazine Tilburg.

De Heemkundekring heeft de aangename gewoonte om deze lezingen op te nemen. Dat geeft mij weer de gelegenheid om deze lezing bij jullie onder de aandacht te brengen!




donderdag 1 november 2012

Activatie als vervolg of aanvulling op participatie?

Afgelopen dinsdag zat ik aan de lunch met @Bieblies en bespraken we het wel en wee op social media en ander gebied van de instellingen waar we voor werken. Toen bracht ze, volgens mij voor de tweede keer, het onderzoek aan de orde van Suzanne Keurntjes. Zij deed onderzoek tijdens het succesvolle Incubate festival. Geen wonder dat ze in die snelkookpan van bruisende activiteit en nieuwe media bombardement een broedplaats vond om het begrip participatie te ontstijgen en een trap hoger op de ladder (of is het beter om het lager op de trap te noemen?) te kijken naar activatie.

Zoals ik het begrijp, de afstudeerscriptie heb ik niet gelezen..., leidt participatie tot een prachtig product dat duidelijke vormen heeft en in een behoorlijk gestructureerd proces tot stand komt.
Activatie leidt tot een meer diffuus product en kent ook niet echt een einddatum. Als activatie goed wordt toegepast dan loopt het proces door, zichzelf vernieuwend of past zich aan aan gewijzigde omstandigheden. Deelnemers aan activatie blijven vooral ook met elkaar in gesprek om het product beter te maken. Of een ander product te maken.

Het is een heel interessante kijk op participatie en verder. Ik herken het verschil wel. Ik heb het idee dat sommige van de participatieprojecten van Regionaal Archief Tilburg soms ook activatie-elementen in zich herbergen. Met name bij Kermisplaatjes en nu bij Kijk op Tilburg is luisteren naar de deelnemers en hun eigen inbreng op waarde schatten een belangrijk element.

Interessant voor wie zich verder wil verdiepen in het inzetten van vrijwilligers of deelnemers of participanten. Of activisten.

Hoe Suzanne de organisatie van Incubate beschrijft, dat vind ik ook heel inspirerend. Next generation participation?:
Incubate is een organisatie waarin iedereen meedenkt, ongeacht opleiding of functie en waar nieuwe ideeën direct in praktijk worden gebracht. Het is een plek waar ik kennismaakte met kunstvormen die tijdens mijn opleiding niet of nauwelijks ter sprake kwamen en waar ik steeds weer ogen en oren tekort kwam. Een plek waar een artiest nooit opnieuw wordt geboekt, tenzij deze een totaal nieuwe opzet presenteert. Waar sociale media worden ingezet om 24 uur per dag in gesprek te blijven met iedereen die dat wat zij doen interessant vindt. Een plek waar, na afloop van het festival, heel Tilburg wordt bedankt door de hele stad vol te hangen met posters waar de tekst ‘thank you!’ op staat.

-> Meer lezen

zondag 19 juni 2011

Bommels Konte = wie houdt wie voor de gek?

Gisteren op de Dag van Zijnen heb ik een deel van de dag uitleg gegeven over het gebruik van de kaartenviewer. Dat uitleg geven kostte weinig tijd, de vragen en gesprekken die de Kaart van Zijnen uitlokte des te meer. Geweldig om zoveel reacties te krijgen op een object met hoge informatiewaarde én emotionele waarde. Een heel waardevolle dag omdat mensen informatie deelden met mij en met elkaar over de kaart van Diederik Zijnen.

Eén van de intrigerende toponiemen op de kaart is Bommels Konte. Voor mij, geboren Tilburger, een totaal onbekende naam. Een heel jonge bezoekster vroeg mij om Bommels Konte eens te laten zien op de kaart. Onmiddellijk ontstond er discussie onder de aanwezigen. De strekking was dat Bommels Konte door ouders werd gebruikt om hun kinderen te antwoorden op vragen waar ze geen antwoord op wilden geven. Waar gaan we naar toe: "Naar Bommels Konte". Zelfs buiten Tilburg was dat een gevleugelde uitdrukking. In Goedgetòld (diksjenèèr van de Tilbörgse taol) komt het woord niet voor. Vanmorgen maar eens de grote vraagbaak Google om raad gevraagd. Daar bleek Bommelskonte (aan elkaar) een heleboel hits op te leveren.  Dat was interessant!

Het bleek dat in 2009 het woord bommelskonte deel uitmaakte van het groot Dictee der Nederlandse Taal. Gerrit Komrij had dat dictee geschreven. Het woord veroorzaakte nogal wat reuring omdat bijna niemand het kende. Komrij kende het in de betekenis zoals ik hiervoor noemde. Verder zijn er diverse bedrijven die Bommelskonte als naam of in hun naam hebben gekozen (meestal bezig met financiën, hmm), sportverenigingen en er is veel discussie terug te vinden over het woord in het Groot Dictee. De Tilburgse website Cubra geeft het Bommelskonte aandacht in een artikel van Pierre van Beek. Het Geheugen van Tilburg herbergt ook twee (1 en 2) verhalen waarin Bommelskonte een rol speelt.

In Wikipedia is een lemma gewijd aan bommerskonten, een Vlaams woord dat dezelfde connotatie heeft als de Nederlandse variant. Dat lemma heb ik meteen aangevuld, met een link naar de kaart van Zijnen. Hopelijk blijft die overeind...
Het Woordenboek der Nederlandsche Taal geeft wat meer informatie over het ontstaan en de betekenis van het woord en hoe het gebruikt werd. Er zijn wel veel vraagtekens geplaatst bij dit lemma dat al in 1893 is geschreven:
Waarschijnlijk mag men ditzelfde woord ook zoeken in de zegswijze: Hij gaat naar Bommelskonten, drie uren boven de hel, waar de honden met het gat blaffen (harreb. 1, 75 b [1858]), naar het schijnt zooveel als: hij steekt zich in eene netelige zaak, gaat zijn verderf te gemoet. Vergelijkt men hiermede benamingen van plaatsen als Duivelsaars (staring 2, 204 [1836]), nobisgat (”Orcus, orci culus”, kil.[1599]), daemonis cunnus, opening tusschen de steenen van een hunebed (v. d. berghWdb. d. Ned. Myth. 34 ) en voorts de bij woeste opBolœrs genoemde plaatsnamen, dan wordt het niet onwaarschijnlijk dat met Bommelskonten eigenlijk bedoeld zou zijn: de ingang der onderwereld, later in 't algemeen: eene plaats waar 't niet pluis is, en waarheen men iemand verwenscht; verg. loop naar den duivel en —naar de Mookerheide. Eene dergelijke verwensching is althans blijkbaar bedoeld in de volgende plaats (het daar genoemde duistereboksdehoe komt ook voor bij duimMengelz. 190 ). Wie weet of jy 't misschien noch vont, Je bent doch vaardig om te ryzen, Trek metter haast na bommelskont: En zo je 't daar niet vind, … Zo reis van daar na boksdehoe; En dan, bruy voor den droes op marken, v. rusting 1, 150.
Als verzwakte opvattingen zouden dan te beschouwen zijn het gebruik van Hij is naar Bommelskonten als benaming voor: heimelijk schoolverzuim (o.a. te Amsterdam, zie Navorscher 13, 24 en verg. bij BOMMELEN, II), en als ”afjacht” in antwoord op eene vraag: waar gaat ge heen, zooveel als: dat gaat je niet aan. 
Duivelsaars... Dan klinkt Bommels Konte een stuk vriendelijker en minder serieus.

Volgens Wikipedia is de Nederlandse dichter Salomon van Rusting de bedenker van Bommelskonte. Hij gebruikte het in één van zijn gedichten.

Resteert de vraag: waarom staat die naam op de kaart van Diederik Zijnen? Hebben de Tilburgers Zijnen voor de gek gehouden? Wilden ze die rare snoeshaan met zijn kettingen of linten die in opdracht van hun Heer de heerlijkheid in kaart bracht wat op de mouw spelden? Hebben ze hem verteld dat die naam daar echt thuishoort en heeft Zijnen dat voetstoots aangenomen? Als je maar met genoeg mensen iets als waarheid verkondigt dan zal een buitenstaander, helemaal niet bekend met de lokale toponiemen, dat voor waar gaan aannemen.
Het kan ook zijn dat Zijnen zelf de grappenmaker is en de Tilburgers, en zijn opdrachtgever Gijsbert Steenbergensis, heeft opgezadeld met een naam op de kaart die in de verre omstreken bekend was als fictieve plaats.
Een andere mogelijkheid is dat Gijsbert van Hogendorp zelf met het idee kwam. Als de kaart van de heerlijkheid Tilburg en Goirle als conversatiestuk (volgens Hans van Dijk een schilderij dat diende als gespreksonderwerp) bedoeld was, om kort na binnenkomst met de bezoekers van het kasteel aan de praat te raken, en het gebruik van het woord Bommelskonte was behoorlijk wijd verspreid, dan was de ontdekking van dat woord op de kaart (al dan niet na hints van de gastheer) voor de bezoekers ongetwijfeld een moment van grote hilariteit.

Hoe dan ook: Bommels Konte staat op de orginele kaart van Diederik Zijnen uit 1760. Waarom, dat zal altijd wel een raadsel blijven. Maar niemand kan meer straffeloos die uitdrukking gebruiken: er is een plek waarnaar je kunt wijzen als iemand de naam Bommels Konte (of bommelskonte) laat vallen!

maandag 26 januari 2009

Ben de Brouwer op wikipedia

Soms loop je tegen dingen aan. Zo kwam ik puur toevallig een paar weken geleden mijn overleden broer tegen in wikipedia. Eigenlijk is dat niet eens gek, ik was dan ook niet zozeer verbaasd als wel verrast. Dat ik daar zelf niet eerder aan gedacht had...

Het leuke was dat ik tenminste zijn lemma wat kon opkalefateren want ondanks de goede bedoelingen van de bewerkers, zaten er een paar fouten in. Zo stond er dat hij op 10 augustus was geboren, maar dat was toch echt 15 augustus. Maria Hemelvaart. Zeker weten! Ik heb het geboortekaartje om het te bewijzen :-).
Mijn broer was een prima honkballer. Zijn carrière begon op zijn middelbare school, het St.-Odulphuslyceum in Tilburg en later ging hij spelen bij HSC Tilburg. Dat team promoveerde in 1967 naar de overgangsklasse (zie foto) en kwam net te kort om in het daaropvolgende seizoen de hoofdklasse te bereiken.
De reputatie van mijn broer was inmiddels zo groot dat achtereenvolgens Sparta (honkbal) en Feyenoord (honkbal) over een "transfer" kwamen praten. Wie het eerst kwam, maalde het eerst en dus vertrok Ben naar Sparta. We zijn daar regelmatig gaan kijken. Altijd genieten. De ironie wil dat Sparta en Feyenoord in 1998 zijn gefuseerd tot Sparta/Feyenoord.
Hij kwam ook diverse keren uit voor het Nederlands team. Hij ging werken bij de voetbalclub Sparta (als part of the deal), vertrok van daaruit naar Ahoy en werd weer later directeur van de KNBSB (Koninklijke Nederlandse Baseball en Softball Bond).

Toen hij in 1996 achterop een file reed op de brug bij Zaltbommel was hij topsportmanager bij diezelfde bond.
Hij was een goede sportman en verdient dan ook zeker een lemma in Wikipedia!
Aan mij de schone taak om wat meer informatie boven water te halen en foto's! Al dat materiaal is nu bij zijn twee zoons, die hebben er tenslotte recht op.

donderdag 11 september 2008

Regionaal Archief Tilburg op Youtube

In navolging van onder meer het BHIC heeft het Regionaal Archief Tilburg drie films online gezet via het overbekende Youtube. Het zijn korte films over het openbare carnaval in Tilburg tussen 1968 en 1972.



Overigens heeft het BHIC sinds vandaag een serieuze stap gezet op Youtube en Flickr door een goede naam te kiezen voor hun presentaties op beide websites: Brabant bekijken. Zie het weblog van De Digitale Archivaris!

zondag 27 januari 2008

Tilburgse kermis - een halve eeuw vermaak in beeld 1950-2000

Voor mijn verjaardag had ik een leuk bedrag aan boeken- en cadobonnen gekregen. Op naar de boekwinkel dus! Daar heb ik wat achterstallig onderhoud gepleegd op de boeken over Tilburg die ik nog niet had aangeschaft. Als geboren en getogen Tilburger was ik het aan mijn stand verplicht om het boek over 50 jaar Tilburgse kermis te kopen. Zelf ben ik een trouwe bezoeker van het evenement, hoewel ik me uit mijn jonge jaren de bezoeken niet meer kan herinneren. Ik ga niet vaak, maar tenminste één avond per aflevering. Bij het opbouwen ben ik al een paar jaar niet meer geweest.

Dit boek geeft in beeld en weinig woord een mooi overzicht van 50 jaar kermis. De ontwikkeling van het evenement van groot, naar groter naar grootst en langst. De voortschrijdende techniek, gevoed door een toenemende welvaart, staat pagina na pagina verbeeldt. De veranderende stad, het veranderende modebeeld, het is allemaal gevangen in een paar honderd foto's.

Een element wat mij altijd mateloos boeit en ik niet terugvind in dit boek is het typische, tilburgse kermisvolk. Geen beter vermaak dan een strategische plaats op een terras (lastig te vinden, maar je moet er wat voor over hebben) en dan een paar uur lang de kermiswereld aan je voorbij zien trekken. Alle leeftijden, alle rassen, alle soorten en maten mensen loopt over de kermis en geniet domweg van het vermaak. Dat alleen al maakt een bezoek de moeite waard!

Als Tilburger ben ik eigenlijk gewoon trots op dit boek maar vooral op dit jaarlijks terugkerend spektakel. Houd je van kermis en ben je er nog nooit geweest?? Geloof ik niet!

Prachtig kijkboek.

zaterdag 12 mei 2007

Dit is om nooit meer te vergeten - dagboek en brieven van Helga Deen

Ergens in 2001 zijn we bij het Regionaal Archief Tilburg begonnen met het online zetten van de Tilburgse oorlogsslachtoffers. Mijn collega Gerrit Kobes was al jaren bezig met het verzamelen van gegevens en wilde die graag aanvullen met meer feiten en verhalen. Hij wilde vooral deze mensen een gezicht geven. Door het online plaatsen van wat we op dat moment wisten van de slachtoffers dachten we meer informatie te kunnen krijgen van mensen van over de hele wereld.
Dat bleek goed te werken. Stukje bij beetje kwamen de mensen meer tot leven en we hebben vele foto's kunnen toevoegen.

Tot op dit moment is het verhaal van het dagboek van Helga Deen het meest bijzondere dat via deze website is binnen gekomen. De bekendmaking van de vondst was wereldnieuws. De publicatie van het dagboek en de brieven van Helga Deen was kleiner nieuws. Desalniettemin is het een heel bijzondere uitgave geworden.

Ik vond het een heel ontroerend verhaal. Een maand uit haar leven, een beslissende maand, en direct volgend op het vinden van haar grote liefde. De worsteling met haar situatie, het grote onrecht dat haar en haar geloofsgenoten is aangedaan en het ontberen van de man/jongen waar ze haar hart aan verloren heeft, greep mij aan.

Het is een heel intiem boek en daarom soms ook ietwat genant om zo dicht op de gevoelens van Helga Deen te zitten. Maar uiteindelijk is het een bijzonder boek dat, zeker voor mensen die dit soort onderwerpen aanspreekt, blijft boeien.

Meer info: website Helga Deen