De terugtrekkende woestijn

Het is misschien een merkwaardige titel in een tijd van klimaatverandering en een voortdurende stroom berichten over naderende apocalyptische tijden. Gelukkig zijn er altijd tegengeluiden. Daar houd ik van: relativeren.

Ik denk steeds vaker dat de mensen die ons bij elke gelegenheid angst willen aanpraten daar een eigen agenda bij hebben. De onderzoekers die ons wijzen op de natte-voeten-toekomst willen gewoon meer geld voor hun onderzoek of instituut. De smeltende-ijskappen-maffia heeft allang aandelen in de kaplaarzenindustrie en produceert nu al grote voorraden zandzakken. Dat soort ideeën.

Sinds jaar en dag ben ik een aanhanger van de idee dat de natuur ons allemaal de baas is en hoe goed we ook ons best doen om alles vooral te houden zoals het is: dat gaat niet werken. De natuur is sterker en heeft een eigen agenda. Verschuivende platen, veranderend klimaat, ijstijden, uitsterven van planten en dieren, het is van alle miljoenen jaren dat de aarde al bestaat.
Sinds er mensen zijn doen wij net of wij daar invloed op hebben. Of het nou de ongecontroleerde uitstoot van gassen is of de controlerende natuurbeweging die aartsconservatief is, want het liefst alles wil houden zoals het is, of soms zelfs reactionair, want terug wil naar een situatie die niet meer bestaat. Het "leven" is dynamisch, voortdurend in ontwikkeling, alles muteert en probeert nieuwe vormen en kansen te zoeken. De mens wil het liefst dat alles blijft zoals het is. Terwijl de geschiedenis leert dat dat geen haalbare kaart is.

Wij, mensen, maken deel uit van de natuur en spelen onze kleine bescheiden rol. We willen graag dat het een hoofdrol is en daarvoor hebben we eerst God bedacht, die ons speciaal heeft geschapen om de aarde te bevolken, en nu het belang van God en geloof langzaam tanende is zijn wij het zelf die de aarde "besturen" door wat we doen.

Ik blijf daar sceptisch over en ben gevoelig voor informatie die laat zien dat niet alles alleen maar slechter wordt. Dat de natuur sterker is dan wij, wat we ook doen. Uiteindelijk blijft de aarde gewoon bestaan, in welke vorm dan ook en met welk milieu dan ook. Ben ik een ongebreidelde optimist? Misschien.

Voor de duidelijkheid: Ik ontken niet dat ijskappen smelten, de zeespiegel gaat stijgen en de wereld er over 10.000 jaar misschien heel anders uit ziet. Waar ik aan twijfel is de invloed die wij als mensen daarop hebben. En vooral dat als we nu "anders gaan leven", het tij gekeerd kan worden... Daar is volgens mij sprake van ernstige overschatting van de invloed van ons menschen op de aarde en het klimaat.

Vandaag las ik in de NRC wetenschapsbijlage een artikel over het steeds groener worden van de Sahel. Sinds jaar en dag een gebied van droogte, ellende en hulpgoederen. Wat blijkt: de Sahel is al enkele jaren groener aan het worden. De woestijn verliest terrein en de begroeiing rukt op.
Dat zijn geen berichten die de milieugroepen graag horen. Maar het is wel zo.

En laat ik nou via dat artikel stuiten op een website die dat soort berichten gewoon online publiceert: The Encyclopedia of the Earth. Met als echt web 2.0 submotto: content, crediblity, community. Bij dat soort van websites en motto's voel ik me onmiddellijk thuis.

Ook zonder eieren is het gewoon Pasen. ;-)

Nieuwe RSS-feed voor dit weblog

Vandaag heb ik de RSS-feed van dit weblog aangepast via feedburner. De nieuwe feedurl is: http://feeds2.feedburner.com/blogspot/Oskm.

Daarom verzoek ik mijn trouwe volgers om hun rss reader dienovereenkomstig aan te passen!

Dynamic architecture

De maart aflevering van de National Geographic bevat op pagina 19 informatie over een prachtig nieuw gebouw dat in Dubai komt. De oliestaat aan de Perzische Golf staat al bekend om spectaculaire bouwprojecten die allen een en al exclusiviteit uitstralen. Wat te denken van de Palmeilanden voor de kust, het ene nog mooier en groter dan het andere. Ik weet, het is decadentie, alleen voor de happy few, maar ik vind het mooi.
Dit nieuwe project behelst de Dynamic Tower. Een wolkenkrabber uit de school van Dynamic Architecture van architect David Fischer.

Wat maakt het gebouw zo spectaculair?
Eigenlijk twee dingen: de etages (één appartement per etage) kunnen roteren naar believen. Als bewoner kies je voor de positie waarin je de etage wilt hebben. Dat betekent niet meer dat je een kamer kiest voor het uitzicht, maar vanuit elke kamer het uitzicht kunt krijgen dat je zelf kiest.
Tweede wonder: tussen de etages zitten turbines die voor de energie zorgen om dat alles mogelijk te maken. Het klinkt te fantastisch om waar te zijn, maar ze gaan het toch echt bouwen.
Oh ja, en je kunt ook je auto bij/in het appartement parkeren. Altijd handig om je Ferrari bij de hand te hebben. Zie de onderstaande plattegrond van zo'n woning.


Ik houd me aanbevolen om, op uitnodiging uiteraard, een weekje of wat in zo'n appartement door te brengen.

Een illustratief filmpje op die website.

Barry Ryan - Eloïse

Tussen kerst en nieuwjaar was er weer de traditionele Top2000 op radio 2.
Een nummer dat daar al jaren op prijkt, in de hogere regionen, is Eloïse van Barry Ryan. Uit 1968, dus vorig jaar 40 jaar oud.
Ik behoor niet tot de doelgroep voor dit nummer. Zeker niet in 1968 toen ik 9 jaar oud was. Wij zijn echter sinds die tijd in het bezit van een single van deze plaat. Ik vermoed dat mijn zus Barry Ryan wel aantrekkelijk vond.
Het nummer is ook een merkwaardige mix tussen rock en klassieke muziek. Een orkest kan wel degelijk "rocken"! Ian Anderson heeft dat een paar geleden nog eens laten zien toen hij met een orkest een aantal van zijn composities ten gehore bracht, o.a. in de Heineken Music Hall. Overweldigend mooi!
Lekker dus!


1969. Het publiek zit er bij en kijkt er naar... Het nummer duurt langer dan de meeste niemandalletjes uit die tijd, dus klappen ze na een minuut of twee :-).
Mooi tijdsbeeld!

Anneke danst!

Vanavond was het weer tijd voor de tweejaarlijks dansvoorstelling van de cursisten van de dansafdelingen Berkel-Enschot, Udenhout en Oisterwijk. Plaats van handeling was De Tiliander in Oisterwijk, een mooi kleine theater.

Onze dochter Anneke danst al sinds haar vierde jaar. In het begin was het onze taak om haar weg te brengen en te zorgen dat ze haar danspakje aan kreeg en weer uit kreeg als het afgelopen was. Tussendoor was ze in de goede handen van haar lerares Marie-Louise, nu al zo'n 13 jaar. De kijkles was een jaarlijks terugkerend ritueel waar ik vrij voor nam, maar onze aanwezigheid op die middag wordt al een tijdje niet meer op prijs gesteld. De prijs van de puberteit!

De dansvoorstelling, daar mogen we wel komen kijken! Dat is elke keer weer een genot. Het is geen klungelig gedoe, maar een hele professionele avond waar alles tot in de puntjes verzorgd is. De kleding is toepasselijk en op elkaar afgestemd, op maat en verzorgd, het decor en de belichting maken een belangrijk deel van de sfeer en er is altijd live muziek. Niet elke dans leent zich daar voor, maar vanavond stonden er drie harpen en speelde twee meisjes prachtig dwarsfluit. Laat dat nou een favoriet instrument van me zijn! De combinatie van harp en fluit was mooi, verrassend voor iemand die niet regelmatig klassieke muziek tot zich neemt. Het klonk goed. Deze muzikanten zijn ook nog jong en volop aan het leren.

Het blijft aandoenlijk om blagen van 4, 5 of 6 jaar lachend en geinend over een podium te zien huppelen, op zoek naar de afgesproken plaatsen en af en toe afwezig er achter komen dat ze niet op die plaats staan. Het plezier straalt er vanaf.

Dit jaar zaten we vooraan en kon ik een eigen opname maken. Die kun je hieronder bekijken. Het thema van deze avond was "Lekker Hollands", dat verklaart de molen, de tulpen en de klompen. De dans heet INDUSTRIE/MACHINE op muziek van Junkie XL met het nummer Stratosphere.
Ik mocht dit filmpje online zetten, en deze blogpost schrijven op voorwaarde dat ik niet verraad wie Anneke is in het dansgezelschap... Concessie aan de waarheid en openheid en het delen van informatie. En ze heeft niets om zich voor te schamen, ze danste goed en we hadden het geluk om de tweede voorstelling te bezoeken want blijkbaar ging er in de eerste nogal wat mis.

Dus ik presenteer hier o.a. mijn dochter Anneke, dansend!