Ben ik zomaar een fantastisch jubileum vergeten! Op 1 december 1999, omdat we de vervelende 1-1-2000 wilden vermijden, stopten Lian en ik met roken. Dat is dus inmiddels 10 jaar geleden. Reden voor een kleine blogpost dunkt me.Die 10 jaar heeft het me nauwelijks moeite gekost om niet te roken. En het was zeker niet de eerste keer dat we probeerden te stoppen. De meesten die dat geprobeerd hebben zullen er over mee kunnen praten: eens een roker, altijd een roker. Desondanks is dit nooit een opgave geweest. Vreemd maar waar.
Tijdens het afdelingsuitstapje in november 2008 heb ik nog wel een keer aan een waterpijp gelurkt. Met appeltabak geloof ik. Bellen blazen terwijl je rookt. Dat was wel leuk, maar het roken trekt me niet meer.
Zoals eerder al verteld rookte ik Samson shag en later Winner. Dat was lichter en werd dan ook door velen beschouwd als niet-roken. Toen de financiën het toelieten kwam er Marlboro op tafel, light natuurlijk. Dit alles in een tijd dat roken al behoorlijk duurder werd, maar nog stukken goedkoper was dan heden ten dage.
Nu 10 jaar rookvrij. Ik ben nog steeds blij dat we die stap toen hebben kunnen zetten. Te meer als ik collega's en vrienden die door zijn blijven paffen zie staan blauwbekken voor hun nicotinefix.
Get smart!
