Archief 2.0 gaat over een mentaliteitsverandering. That's the hard part. Vooral omdat volgens mij veel mensen nog steeds teveel in de tools en de slimme techniek geloven. Maar het gaat er uiteindelijk om wat je er mee kunt doen. In je werk. Bij een archiefdienst. Daarom heet het ook Archief 2.0.Zelf blijf ik ook nog steeds leren op dit vlak. Ik schiet nog te makkelijk in de oude modus van papier en fysiek. Niet dat dat helemaal overboord moet of gaat, maar het mag niet meer leidend zijn.
Grootste probleem daarbij blijft de papieren werkelijkheid van archieven te vertalen, iedere keer opnieuw, naar een digitale toekomst. Want we werken nog elke dag met papier, met bezoekers en daar vindt nog steeds de meest directe interactie plaats. De online interactie is voor het allergrootste deel indirect, in die zin dat het om e-mails gaat die beantwoord worden en waarop acties volgen en correcties. Gelukkig is de eerste chatpilot van start gegaan.
De waan van de dag kan je laten vergeten dat er een hele wereld om de studiezaal heen hangt, die veel dynamischer is, ontzettend hard beweegt in allerlei richtingen en waar heel veel potentie zit. Potentie waar archieven door de aard van de informatie die ze bewaren heel veel uit kunnen halen. Dan moet er wel gedigitaliseerd gaan worden. In ding #21 is gebleken tot wat voor moois dat kan leiden.
Maar eerst moet die knop om, bij de huidige medewerkers en de toekomstige medewerkers. Daar is nog veel geduld en volharding voor nodig.
En geen ruimte voor al die nodeloze ideakillers... Dat weten we nou wel.
