Uitdrukkingen van mijn vader (4)

Mijn vader was een fanatiek voetballiefhebber. Hij voetbalde zelf al jong zoals te zien is op deze foto. Later speelde hij bij Willem II Op de achterkant schreef hij in zijn kinderhandschrift: de straatvoetbalclub. Die straat was waarschijnlijk de Tuinstraat waar zijn ouders een slagerij hadden op de hoek met de Telefoonstraat. Hij was één van de weinige vaders die regelmatig mijn matige voetbalprestaties kwam bekijken op de zaterdagmiddag. Mijn spreekwoordelijke luiheid was vaak onderwerp van gesprek. Maar ook mijn broer, die bij de top van Nederland honkbalde, kreeg kritiek op zijn spel. Het zat in de man.

Hij stak zijn opmerkingen niet onder stoelen of banken. Standaard waren de volgende uitdrukkingen. Bij doelpunten hoorden wij hem zeggen: Keeper blijf in je goal! Als oud-keeper ergerde hij zich mateloos aan het uitlopen van keepers. Het argument, dat een keeper daarmee zijn doel verkleind, daar wilde hij niet aan.
Natuurlijk was ook het salaris van de voetballers een doorn in zijn oog: D'r staat voor miljoenen in het veld, mar voetballen!!??!!
De beste voetballer ter wereld was Johan Cruijff. Daar dacht mijn vader anders over: Cruijff? Mijn neus uit!

Dimitri Verhulst - De verveling van de keeper

Het eerste boek van 2008. Één van mijn goede voornemens is, tenminste elke maand een boek lezen. Boeken als dit zijn geen enkel probleem, weinig bladzijden, prikkelend onderwerp en gloedvol geschreven.

In stijlvol Vlaams geschreven verhaal over de keeper der keepers Zarcko Vandegeneugten die in 2034 wereldkampioen werd met het Vlaamse elftal in eigen land. Deze intro zegt eigenlijk al genoeg.

Het levensverhaal van Zarcko is een aaneenschakeling van tragedies, merkwaardigheden en afwijkend gedrag. Moeilijk om te beschrijven waar het nu over gaat. De politieke problemen die typisch Belgisch zijn komen vanzelfsprekend aan bod. De problemen waar elk land in West-Europa nu mee kampt, de islamisering van de samenleving en wat daar mee te doen, komen er ook in voor en vinden een radicale oplossing. Om een hint te geven: het stadion waar de finale speelt heet het Philip Dewinter-stadion.

Wat het boek bijzonder leesbaar maakt is de stijl waarmee de schrijver het verhaal vertelt. Zo bloemrijk en Vlaams dat het lezen werkelijk een lust voor de geest is. Ik noem enkele pareltjes.

Het grasveld van de lokale voetbalclub waar Zarcko zijn carrière begint is een klassiek knollenveld en de spelers krijgen de typering: zodenzonen.

Wat de denken van: een veestige negerij.

Citaat: "Waar de keeper staat werd het veld een drek. Er liggen plassen aan zijn voeten, het gras verliest er z'n groen. Die smerigheid, die glibberige koek, dat is zijn territorium. Daar heerst hij, Lord of the Goal. De zuigende moor. Dat zompige. De grond die smakt bij elke stap, als werpt hij perfecte judaskussen naar de laatste te verschalken man. De palen zijn bespikkeld met strontige plekken die een bikkelharde en besmeurde bal erop afdrukte. De lippenstift van een zwarte hellefeeks. Zodra de bal aan het stuiten slaat, spettert de aarde in het rond; het vuurwerk dat in de hel werd afgeschoten en zich door de aardkorst boort."

Wie wel eens in regenachtige omstandigheden op een voetbalveld heeft gestaan met een van het water veel te zware leren tuut herkent deze beschrijving ongetwijfeld.

Pikant detail: Zarcko was er eentje van een tweeling. Alleen is er nooit een tweede kind geboren. Volgens de huisarts had Zarcko de ander opgegeten. Laat ik nou ook de helft van een ongeboren tweeling zijn...

Heerlijk boek als tussendoortje! Dank je Lian :-)