Gisteren een uitstapje naar Monte Carlo. We wilden ook nog Nice aandoen, maar na het bezichtigen van Monte Carlo leek ons dat een beetje dubbelop.
Monte Carlo: Wat een prachtige plaats is dat. De rijkdom straalt er vanaf en het ligt prachtig tegen een bergrug aangebouwd. De baai met haven stikt van de rijke overdaad, maar het ziet er wel uit zoals je het verwacht. Het was snikheet vandaag dus menig zweetdruppeltje heeft zijn weg naar buiten gevonden.
De weg naar Monte Carlo is al behoorlijk spectaculair aangezien de plaats zich op een uitzonderlijk lastig te bereiken plek bevindt. De hoeveelheid tunnels is groot en de wegen in de stad kennen het begrip horizontaal niet. Op zoek naar een geschikte parkeerplaats die niet te ver lopen was van het centrum bracht ons naar de haven zelf. Dat kwam mooi uit. We vielen met onze neus in de boter. We liepen naar de haven toe en zochten daar een plekje om de lunch te nuttigen. Er liepen trouwens nogal wat Nederlanders rond, dus het was weer op de woorden passen. Een groep die vlak bij ons zat, had mannen in het gezelschap die elke bijzonder auto goed in de gaten hielden.Je bent niet voor niets in zo'n plaats.
Na de lunch zijn we de haven rondgewandeld. Niet langs de boten deze keer, dat scheelde niet zoveel met Saint Tropez. Maar het uitzicht over de stad vanaf de haven is prachtig. Nog even een stukje de stad in gelopen en daarna zijn we naar boven gelopen, in de richting van het beroemde casino. Een prachtig stijgende weg vanaf de haven, langs de haven met enkele mooie uitzichtpunten.
Bij het casino aangekomen veranderde de wereld toch een beetje. Daar was het een drukte van belang. Veel toeristen die in het casino wilden en een flink aantal dat daar rondliep of een schaduwrijk plekje had gevonden om de rijkdom voorbij te zien trekken. Want die was er. Het kolossale Hotel de Paris stond er te schitteren en te lonken. De dure auto's stonden opgesteld rondom het voor het casino gelegen fontein met parkje en het glom er van de welvaart. De straten rondom het casino huisvesten de duurste merken, Bulgari, Dior, Prada, Yves Saint-Laurant, Hermes, Valentino etc. Overdaad ten top. Florence is er niets bij.
Monte Carlo kent bijna alleen maar gebouwen die er prachtig uit zien, goed onderhouden en goed in de verf. Prachtige stad om in te vertoeven.
Na de wandeling reden we terug naar Lorgues om de voorraden aan te vullen en aan het zwembad wat bij te komen van een snikhete dag. Onderweg stond er 36 graden op de teller in de auto.
Posts tonen met het label casino. Alle posts tonen
Posts tonen met het label casino. Alle posts tonen
dinsdag 23 juli 2013
Monte Carlo (Monaco)
Labels:
2013,
casino,
Frankrijk,
Hotel de Paris,
Juli,
Monaco,
Monte Carlo,
vakantie
zondag 22 april 2012
Avondje casino
De jaarlijkse traditie heeft weer plaats gevonden. Op uitnodiging van Pieter gingen we in gezelschap van onze wederhelften een avond naar Holland Casino Scheveningen. We werden om half acht verwacht. De gastheer was aan de late kant, maar de medewerkers van het casino trokken zich daar weinig van aan en begeleidden ons stapje voor stapje naar wat ons te wachten stond.
Jaren geleden zijn L. en ik wel eens in het casino in Breda geweest en iets minder lang geleden werd mij de toegang geweigerd in het casino in Nijmegen vanwege mijn schoeisel. De regels zijn inmiddels versoepeld en de kledingvoorschriften zijn eigenlijk minimaal. Toen de scheur in de spijkerbroek deel uitmaakte van designerjeans die een gewone sterveling nauwelijks kon betalen en de sneaker eveneens een prijssprong had gemaakt viel niet langer vol te houden dat je met die kleding aan mogelijk minder geld op zak had. Uiteindelijk wil een casino kapitaalkrachtige klanten die niet op een scheur meer of minder in de broek hoeven te kijken. Wij waren nog niet helemaal van die nieuwe regels op de hoogte en ik verscheen dan ook in pak.
Onze vaste begeleider heette William, een vlotte knaap die blackjack croupier was. Hij leidde ons door het gebouw, wees waar welke apparaten stonden en welke mogelijkheden er waren en zette ons uiteindelijk aan een black jack tafel. Daar leerde hij ons in kort bestek de ins and outs van het blackjackspel. Wij hadden in de voorbereiding het overbekende 21en nog eens besproken. Hoewel blackjack daar wel enigszins op lijkt, je moet in beide spellen 21 halen om zeker te zijn van winst, is het spel toch anders. Met nepgeld gingen we aan de slag en leerden spelenderwijs hoe we het minst konden verliezen op een avond. Want daarover waren wij het meteen eens: er is maar één winnaar aan het eind van elke avond casino.
Ondertussen was de bestelling opgenomen voor het diner dat zou volgen na deze uitleg. We begaven ons naar een verdieping lager en schoven aan. Het eten was voortreffelijk en de ambiance prima. Iets na elf uur kwamen we van tafel en gingen op zoek naar de ultieme winst. Ik heb wat rondgelopen en gekeken bij een roulettetafel. Het blijft me toch verbazen dat er elke ronde opnieuw een behoorlijke stapel fiches naar de bank schuift. Iedereen weet dat gokken verslavend kan zijn en als je eenmaal verliest heeft een speler de neiging om met wat meer risico het verloren bedrag weer terug te winnen. Soms lukt dat, maar meestal niet.
Het valt op dat de digitale revolutie ook in het casino de macht heeft overgenomen. Steeds meer apparaten die piepen in plaats van kraken en waar je op een knop drukt in plaats van een hendel overhaalt. Zelfs de roulette in de klassieke vorm gaat langzaam over op een digitale vorm met een spelleider met headset. Mij trok dat niet zo aan hoewel je als toeschouwer het alleen observeert. Het gokelement, waar het uiteindelijk voor de spelers om draait, blijft natuurlijk hetzelfde.
Daarna voegde ik me weer bij de rest van ons gezelschap dat meteen de blackjacktafel op had gezocht met de laagste inleg: 10 euro per box. Toch een aardig bedrag. We hadden wat speelgeld gekregen van Pieter en nog wat van het casino. Dat bleek niet genoeg om de avond met winst af te sluiten. De glimmende oogjes beloofden niet veel goeds voor de financiële positie van het huishoudgeld. De meesten wisten zich te beheersen en nadat het gratis geld op was, investeerde alleen L. nog in extra fiches. Dat bleek uiteindelijk een goede gok. Bij blackjack kreeg ze grip op het spel en de kaarten en sloot de avond af met 75 euro winst. De vrouw van Pieter won ook een kleine bedrag.
De gedroomde miljoenenwinst was er niet dus gaan we maandag gewoon weer aan het werk.
Wel een heerlijke avond gehad!
Jaren geleden zijn L. en ik wel eens in het casino in Breda geweest en iets minder lang geleden werd mij de toegang geweigerd in het casino in Nijmegen vanwege mijn schoeisel. De regels zijn inmiddels versoepeld en de kledingvoorschriften zijn eigenlijk minimaal. Toen de scheur in de spijkerbroek deel uitmaakte van designerjeans die een gewone sterveling nauwelijks kon betalen en de sneaker eveneens een prijssprong had gemaakt viel niet langer vol te houden dat je met die kleding aan mogelijk minder geld op zak had. Uiteindelijk wil een casino kapitaalkrachtige klanten die niet op een scheur meer of minder in de broek hoeven te kijken. Wij waren nog niet helemaal van die nieuwe regels op de hoogte en ik verscheen dan ook in pak.
Onze vaste begeleider heette William, een vlotte knaap die blackjack croupier was. Hij leidde ons door het gebouw, wees waar welke apparaten stonden en welke mogelijkheden er waren en zette ons uiteindelijk aan een black jack tafel. Daar leerde hij ons in kort bestek de ins and outs van het blackjackspel. Wij hadden in de voorbereiding het overbekende 21en nog eens besproken. Hoewel blackjack daar wel enigszins op lijkt, je moet in beide spellen 21 halen om zeker te zijn van winst, is het spel toch anders. Met nepgeld gingen we aan de slag en leerden spelenderwijs hoe we het minst konden verliezen op een avond. Want daarover waren wij het meteen eens: er is maar één winnaar aan het eind van elke avond casino.
Ondertussen was de bestelling opgenomen voor het diner dat zou volgen na deze uitleg. We begaven ons naar een verdieping lager en schoven aan. Het eten was voortreffelijk en de ambiance prima. Iets na elf uur kwamen we van tafel en gingen op zoek naar de ultieme winst. Ik heb wat rondgelopen en gekeken bij een roulettetafel. Het blijft me toch verbazen dat er elke ronde opnieuw een behoorlijke stapel fiches naar de bank schuift. Iedereen weet dat gokken verslavend kan zijn en als je eenmaal verliest heeft een speler de neiging om met wat meer risico het verloren bedrag weer terug te winnen. Soms lukt dat, maar meestal niet.
Het valt op dat de digitale revolutie ook in het casino de macht heeft overgenomen. Steeds meer apparaten die piepen in plaats van kraken en waar je op een knop drukt in plaats van een hendel overhaalt. Zelfs de roulette in de klassieke vorm gaat langzaam over op een digitale vorm met een spelleider met headset. Mij trok dat niet zo aan hoewel je als toeschouwer het alleen observeert. Het gokelement, waar het uiteindelijk voor de spelers om draait, blijft natuurlijk hetzelfde.
Daarna voegde ik me weer bij de rest van ons gezelschap dat meteen de blackjacktafel op had gezocht met de laagste inleg: 10 euro per box. Toch een aardig bedrag. We hadden wat speelgeld gekregen van Pieter en nog wat van het casino. Dat bleek niet genoeg om de avond met winst af te sluiten. De glimmende oogjes beloofden niet veel goeds voor de financiële positie van het huishoudgeld. De meesten wisten zich te beheersen en nadat het gratis geld op was, investeerde alleen L. nog in extra fiches. Dat bleek uiteindelijk een goede gok. Bij blackjack kreeg ze grip op het spel en de kaarten en sloot de avond af met 75 euro winst. De vrouw van Pieter won ook een kleine bedrag.
De gedroomde miljoenenwinst was er niet dus gaan we maandag gewoon weer aan het werk.
Wel een heerlijke avond gehad!
Abonneren op:
Posts (Atom)

