De Archieftijger: Valkenburg

Dorine, Luud, Annie de Nijs, Ben en Martin de Brouwer ca 1960

Mijn ouders waren geen rijke mensen. Mijn vader werkte op een drukkerij die voornamelijk verpakkingen voor pakjes sigaretten drukte (TSO in Goirle, bestaat inmiddels niet meer) en mijn moeder hielp haar zussen en broer in de huishouding en stond wat later in de winkel van haar broer. Armoede heb ik niet gekend, maar luxe evenmin.

Mijn ouders hebben nooit een auto bezeten. Mijn moeder heeft zich wel eens laten ontvallen dat ze best een auto hadden kunnen betalen maar dat mijn vader dat niet wilde. Waarom zei ze er niet bij en ik heb het hem nooit gevraagd of kunnen vragen. Als ik een reden zou moeten geven dan denk ik dat hij te graag zijn biertje dronk en niet het risico wilde lopen om dat te moeten laten staan omdat hij nog moest rijden. Mijn moeder zou nooit hebben toegestaan dat hij met alcohol op auto had mogen rijden.

In 1968 is het recht op vakantiegeld wettelijk vastgelegd in de verschillende cao's. De regering wilde dat de Nederlandse werknemer meer geld te besteden had in de vakantieperiode. Dat beteknde voor veel gezinnen extra mogelijkheden op vakantie.

Ik ben een nakomertje. Mijn broer is 10 jaar ouder en mijn zus 7 jaar ouder. Dus die waren er in 1969 niet meer bij als de vakantie was. Waar ze uithingen weet ik niet maar ze waren er niet bij op de foto's die ik nog in bezit heb. Ze hoefden niet mee, hadden een vakantie baantje of waren elders bezig. M

Mijn broer speelde honkbal, een zomersport, dus die zal wel met zijn wedstrijden bezig zijn geweest.

De vakanties die ik mij nog herinner zijn die waar we in het huis van een familielid of een kennis daarvan tijdelijk woonden en op die manier vakantie vierden. Ik herinner me een vakantie in Rotterdam bij mijn ome Frans en tante Riet in huis. Die hadden een spannend huis met hoge plafonds en een heus souterrain waar hun kinderen sliepen en hun kamers hadden. En wij dus ook. Die vakantie waren mijn broer en zus er ook bij want dat was in 1963.

De vakantie van 1969 en 1970 brachten we door in Zuid-Limburg, in het dorpje Voerendaal om precies te zijn. Daar woonden we tijdelijk in het huis van kennissen van iemand, neem ik aan. Geen directe familie van ons. Ik herinner me nog dat ik daar de eerste landing op de maan heb gezien in 1969.

Vanuit Voerendaal maakten de tochtjes naar plaatsen in de omgeving zoals Valkenburg en Vaals. Waarom die laatsen ook met een 'V' beginnen is mij een raadsel...

Vlakbij het huis waar we logeerden was ook een behoorlijke heuvel die Ubachsberg heet, met het gelijknamige dorpje.

Ik heb foto's waar ik met mijn vader bij een miniatuur van een kasteel/burcht gehurkt zit. Er zitten ook foto's bij van een kerk en een gemeentehuis in miniatuur en van het slot Neuschwanstein waar ik bij poseer. Waar lag dat 'Madurodam in Limburg'?

Onderzoek online biedt uitkomst. Dat lag in Valkenburg en was een initiatief van Arthur Tuijs en zijn gezin. Arthur legde zich toe op het maken van miniatuurgebouwen en wilde daar zijn beroep van maken. Hij bouwt ook maquette's en noemt zijn bedrijf Multiart. In augustus 1968 opent Thuijs een park met 52 historische miniatuurgebouwen in Vaals. Hij doopt de miniatuurstad toepasselijk "Dreiländerblick". Zijn versie van kasteel Neuschwanstein en het Gravesteen in Gent oogsten veel bewondering.

Ondanks dat zorgt ambtelijke tegenwerking er voor dat Arthur met zijn plannen moet uitwijken naar een nieuwe plaats. Die vind hij in Valkenburg op de top van Cauberg waar nu het casinoplein is. Het park wordt omgedoopt tot Cosmorama Miniatura.

Ook dit project loopt dood op ambtenarij en in 1972 loopt het contract met de gemeente Valkenburg af. Arthur Thuijs gaat in 1974 zijn geluk beproeven in de Verenigde Staten.

En toevallig ben ik in die paar jaar op dat park geweest met mijn ouders.