Vaarwel Grepolis

maandag 7 mei 2012

Op 21 augustus 2011 ben ik begonnen met het spelen op het online spel Grepolis. Het is een zogenaamd MMO game: Massively Multiplayer Online Game. Hoe massive, dat weet ik niet. Ik ben er gewoon mee begonnen omdat het zich in de Griekse, dus historische, wereld afspeelde en omdat ik herhaaldelijk online reclame tegenkwam over dat spel.

Het begon erg rustig. Het spel bestaat namelijk vooral uit veel wachten tot gebouwen, soldaten, boten e.d. klaar zijn. Dat kan oplopen tot 10 uur per gebouw. Dus in het begin verken je wat. Je start op een eiland, meestal met een aantal andere beginnelingen. Een groot deel probeert het even en haakt dan af. Rondkijkend op de hulppagina's zag ik dat je wel kon uitbreiden, meerdere steden kon hebben, door overname (oorlog dus) of kolonisatie. Één extra stad kreeg je voor niets. Elke volgende stad moest je verdienen door oorlog te voeren met anderen en zo punten te verzamelen.

Dit spel gaat vooral over online samenwerken. De meeste spelers kennen elkaar niet. Er zijn ook clubs die elkaar van andere spellen kennen en zo van spel naar spel hoppen. Je begint anoniem en alleen aan het spel. Ik vind dat altijd heel prettig. Niet teveel interactie, vooral ook omdat dat veel tijd kost.

Als je groeit en je krijgt er nog een tweede stad bij wordt je interessant voor de agressievere spelers. Die willen winnen. Ik wilde vooral ontdekken hoe ik rustig aan verder kon komen, zonder al te veel agressie en veroveringsdrang. Maar met die mentaliteit win je geen spellen met anderen. Die anderen laten je namelijk niet met rust. Je wordt een bedreiging aan de ene kant en een aantrekkelijke prooi aan de andere kant. Hoe dan ook: er gaan (online) klappen vallen. Eerst krijg je verzoeken van allianties om je bij hen aan te sluiten. Daar had ik aanvankelijk geen zin in. Ik wilde lekker blijven rommelen in mijn eigen wereldje.

Zo kwam ik in aanraking met speler WolfHowl die mij berichtjes ging sturen. Onschuldig. Tot hij ineens de aanval koos. Ik was nergens op voorbereid. Een aanval is meestal een reis van eiland naar eiland en duurt minimaal een paar uur, dus als je het tijdig merkt kun je er wat aan doen. Maar ik had geen idee. Bovendien was ik niet de hele tijd online, dus de aanvallen waren al geweest voor ik er erg in had. Hij was lid van een alliantie en ik kreeg vervolgens aanvallen van een ander lid op mijn dak. Het zag er naar uit dat ik snel uitgespeeld zou zijn. Maar een wijze les die ik ooit in mijn oren heb geknoopt: If you can't beat them, join them! Dus ik werd lid van de alliantie Odyssee.


Lid zijn van een alliantie brengt verplichtingen met zich mee. Die kunnen nogal variëren, maar regelmatig online zijn en elkaar helpen bij aanval en verdediging is wel een basisvoorwaarde. Een alliantie wordt geleid door een Senaat van een mannetje of zes. Ieder met eigen taken. Ik ben geen lid van de senaat geweest, nogmaals, ik heb beperkte tijd!, maar ik heb hun werk wel waargenomen. Dat bestond voor een groot deel uit diplomatie en spionage. En communicatie. Via forum en rondschrijven. Het is een wonderlijke wereld.

In mijn alliantie was ik de oudste. Er was nog een 50tiger, nog een paar 40tigers, maar de meeste waren tussen de 20 en 40. Een enkeling was nog tiener. De jongste die ik ben tegengekomen was 11. Grappig: dat maakt helemaal niets uit. Je hebt geen idee wie de ander is en dat doet er ook helemaal niet toe, als die je maar helpt of tijdig informeert. De senaatsleden, daar had je het vaakst contact mee. Logisch.

Binnen een alliantie gelden scherpe regels. Althans in die waar ik lid van was. Als je te vaak tegen de regels inging dan kwam je op de zwarte lijst en werd je overgenomen. Je steden werden aangevallen en je kreeg geen ondersteuning meer. Als je stopte was dat hetzelfde. Voor een alliantie is het van belang dat de steden in bezit blijven en niet in vreemde handen overgaan. Dat verzwakt je positie. Zo groeide ik lekker door.

De diplomatie leidde er toe dat allianties gingen fuseren. Zo kon je als alliantie groeien en sterker worden in de verschillende oceanen waar je steden en spelers had. Ik had het geluk bij een heel goede groep spelers te zitten die er in slaagden om uiteindelijk de 3de alliantie van de verschillende oceanen te worden door fusies. Door gezamenlijke acties tegen verklaarde vijanden die soms dagenlang duurden konden we uiteindelijk de grootste alliantie worden.

Dat was belangrijk omdat het spel uiteidelijk een eindfase kreeg in de vorm van acht wereldwonderen. Als je als alliantie een eiland helemaal bezat, dwz alle 20 steden waren in bezit van leden van één alliantie, dan kon je daar een wereldwonder gaan bouwen. Eerlijk is eerlijk: iets saaiers bestaat niet. Het is een race om zo snel mogelijk grondstoffen op een bepaald eiland te krijgen. Als je vier wereldwonderen in bezit hebt als alliantie dan heb je gewonnen. Het duurde een week of twee om zo'n wonder te voltooien.

Inmiddels was ik doorgedrongen tot de 100 beste spelers van de wereld waarin ik opereerde: Kappa. Ik was baas van 57 steden en mijn bijdrage in de grondstoffen aanvoer en het in bezit krijgen en houden van die steden was belangrijk. Maar het bijhouden van alle produktie en bewegingen kostte wel veel tijd.

Uiteindelijk hebben we gewonnen. De alliantie Crusaders kreeg vier wereldwonderen in handen en daarmee waren we glorieus winnaar. Een mooi moment om mijn steden aan anderen over te dragen en er mee te stoppen. Over een week leg ik de pannen erop. Tot die tijd help ik mijn alliantiegenoten om steden van me over te nemen en daarna vallen ze ten prooi aan iedereen die een spookstad wil veroveren.

Het was leuk om te doen, verslavend ook in zekere zin, maar nu is er weer tijd om andere dingen te doen!

13 reacties:

Christian zei

Respect!

Net als jij, ben ik in dit soort gevallen vooral geïnteresseerd in het leven en laten leven en kan ik urenlang genieten van een goed draaiende virtuele 'economie'. Maar precies zoals je zegt: daarmee alleen win je geen spellen. Er moeten altijd klappen vallen...

Op de oude pc kon ik me al wekenlang bezighouden met Civilization, SimCity en The Settlers, je kent dat wel. Jouw Settlers-ervaring kwam je vast nog van pas. ;-)

De tijd die deze spellen kosten, weerhouden me er echter van om er nog aan te beginnen. Ik weet simpelweg dat ik me erin zal verliezen...

Het sociale aspect spreekt me dan wel weer aan; ik herken dat wel uit rpg's in Second Life.

Mooi hoe jij het spel (samen) wint en afsluit.

Luud de Brouwer zei

@Christian
Blijf er van weg! Hoewel je dit redelijk in de hand kunt houden hoor. Maar het kost tijd... Altijd! Een spel op je pc is ook verslavend maar kwa tijd iets beter in de hand te houden. Ik speelde Settlers altijd alleen :) Dat houdt het overzichtelijk. Maar samen met anderen gaat dat niet.
Leuk om te ervaren hoe online spelen werkt! We praten er regelmatig over, maar doe het niet zo vaak ;)

Christian zei

Naast de tijd, vooral het feit dat er iets 'moet' staat me tegen. Je 'moet' online zijn, anders kan het (zoals jij zegt) zomaar gebeuren dat je stad bij je volgende bezoek een rokende puinhoop is. Dat heb ik dan te weinig in de hand, heb ik tijdens mijn Second Life wel gemerkt. Een spel wordt dan iets wat alleen nog leuk is voor de echte fanatiekelingen. Anderen hebben er op den duur steeds minder te zoeken.

Overigens heb ik dat ook al met Wordfeud en (een tijdje terug) met www.jijbent.nl. Als je dan niet binnen een paar dagen een zet zet, dan ben je 'af'. Ik snap dat dit soort limieten gesteld moet worden, maar weet van mezelf dat ik vroeg of laat dan voor de bijl ga... En over het halen van die tijdslimieten heb je dan tenminste zelf nog controle. Over het 24/7 online zijn om eventuele aanvallen op je virtuele steden af te slaan al veel minder.

Maar ach, af en toe begin ik er toch wel weer aan. Voor de ervaring hè. ;-)

En verder is er niks nieuws onder de zon: Monopolie is bijvoorbeeld ook snel over als je alleen lekker wil bezigzijn met het uitbouwen van je Dorpsstraat en Brink... haha!

Luud de Brouwer zei

@Christian
Het is dan ook het moeten dat mij heeft genekt. Ik wilde al eerder stoppen, maar de wereld winnen is ook leuk. Bovendien zou ik dan mijn online vrienden in de steek laten. Dat was weer net iets te ver. Bovendien was de activiteit beperkt met het bouwen van de wereldwonderen. Kostte domweg veel minder tijd.

Yvette Hoitink zei

Ik heb de laatste jaren weinig gegamed, maar volgende week komt Diablo 3 uit... Diablo 2 heb ik grijs gespeeld, ook met een game clan. Mochten jullie me de komende weken dus minder online zien weet je hoe dat komt :-)

Luud de Brouwer zei

@Yvette
Is zo lekker om te gamen en je helemaal te verliezen in een fictieve wereld. Vooral als het lekker gaat :)
Veel plezier met Diablo 3!

Anoniem zei

hey luud mooi blogje.

graag wil ik je danken namens alle senaat en alliantie leden van de Crusaders voor de tijd die je in dit spel gestoken hebt, zodat wij als alliantie zijnde samen deze wereld hebben kunnen winnen waar niemand dat van te voren van ons verwacht had.
zowel onze vijanden niet, als wij zelf niet.
inderdaad dit spel kan zeer tijdrovend zijn, zeker als je ook nog eens in het senaat zit.
nu ben ik alweer op de wereld sigma begonnen eigenlijk wachten op de helden wereld waar ook jij met een extra voordeeltje aan mee zou kunnen doen als WW winaar zijnde.[hint]

verder wil ik je graag veel zucces en speurwerk wensen met je andere hobby mvg,

remon A.K.a remoniski

Luud de Brouwer zei

@Remoniski
Jij als oprichter van de Crusaders bedankt voor dat knap staaltje onderhandelen en diplomatie. We waren een goed team. Veel succes op Sigma :)
Je hint is overgekomen, maar ik moet echt kiezen. En ik heb verplichtingen aan anderen die ik moet nakomen.

Anoniem zei

Leuk om te lezen al ben ik zelf een grepolis speler leuk om het hele verhaal eens te horen van iemand die als winnaar uit de bus kwam. Zelf speel ik nu op psi waar ik ver sta (1300ste) maar zelf ben ik lid van de senaat vzn de 43tigste alliantie. En alles wat je zegt over allianties etc. klopt helemaal.

Sparklix

Luud de Brouwer zei

@Spraklix
Dank voor je reactie. En succes natuurlijk! :)

Anoniem zei

Dit is echt inspirerend voor andere grepolis spelers

Sparklix

Duwadoze zei

Grepolis begon bij mij uit de hand te lopen, s avonds laat ging mijn Android trillen (geluid gelukkig uit ) als er weer een aanval , gebouw af was e.d.
Grepolis kan je leven beïnvloeden als je niet oppast.
Om sneller te groeien ga je goudmunten kopen, en dan gaat het echt mis !
Net zoals ik gestopt ben met roken 15 jaar geleden druk ik deze peuk ook uit, kwestie van discipline.( ontwaken is toch beter ! )
Mijn Account verwijdert en geen boodschap achter gelaten bij mijn alliantie.
Jammer is wel dat mijn zoon nog mee speelt, totdat hij ook genoeg heeft.

Grtz


Marc

Luud de Brouwer zei

@Marc
Ik herken het gevaar wel maar ben er gelukkig niet verslaafd aan geraakt. Het kost heel veel tijd om een goede speler t worden. Zoals ik al schreef had ik geluk door bij heel goede allianties terecht te komen. Daardoor wordt de last verdeeld.
Goed van je dat je gestopt bent. Een verslaving is nooit goed, maakt niet uit wat. Zelf controle houden over je leven is altijd beter. Daar wordt je ook veel gelukkiger van.
Succes Marc!

 
links, tags en widgets - Templates para novo blogger