donderdag 25 november 2010

Vakantie 2010 - Dag 14 - León (14-8-2010)

De dagen in het huisje in Portugal zitten er op! We zijn onderweg naar Spanje en aangekomen in León. Hoofdstad van de gelijknamige provincie. Het is een heerlijke stad, die warmte uitstraalt. Op de een of andere manier heel anders dan de steden die helemaal aan de noordkant van Spanje liggen en die we op de heenreis hebben bezocht. Kan ook aan de temperatuur hebben gelegen. Het was vandaag prachtig zonnig weer, niet extreem warm, maar de 25 graden is toch wel gehaald. Je zag het aan alles dat de zon de mensen aan het lachen kreeg en goedgemutst het huis uit.

We hebben een mooi hotel in het centrum van de stad. Toen we aankwamen liepen er veel buitengewoon net geklede mensen rond het hotel en het bleek dat er een bruiloftsfeest plaatshad. De bruid zagen we wat later in de lobby. De bruidegom hebben we niet herkend. Het was een hele bedoening met allemaal sjiek geklede gasten. Toen we om 8 uur de stad in liepen om nog wat te gaan eten, kwamen we nog twee bruidsparen tegen die zich in de buurt van de prachtige kathedraal lieten fotograferen. Blijkbaar is 14 augustus een populaire trouwdatum in Spanje. Mogelijk heeft het iets te maken met de dag van morgen die hier nog als feestdag wordt gevierd: Maria Hemelvaart. De verjaardag van mijn overleden broer. Hoe dan ook het was een feestelijk geheel in de stad en dat zag je er aan af. Heel gemoedelijk en mediterraan tegelijk. Lekker flaneren, veel ijsjes eten en zo.
León


Na het inchecken zijn we de stad al ingelopen om wat rond te gaan kijken. We liepen meteen al tegen Casa Botinos aan dat Antonio Gaudi heeft ontworpen. Hij zit er ook op een bankje naar te kijken. Als je aan komt lopen lijkt het op een enorm kitsch product, maar dat kun je wel van meer van zijn werk zeggen. Maar als je dan wat verder kijkt blijkt het toch weer een fenomenaal ontwerp. Het is prachtig uitgevoerd en staat nog heel mooi en strak op zijn plaats. Prachtig hekwerk er om heen, zoals dat bij Gaudi hoort. Sinds mijn eerste bezoek aan Barcelona is hij mijn favoriete architect vanwege de dwaze combinaties die hij durft te maken. Maar het blijven altijd weer bijzonder bouwwerken.

Daarna liepen we verder door een winkelstraat met ook weer mooie gebouwen, veel is keurig opgeknapt en straalt welvaart uit. We namen een ijsje van Carte d'Or, schepijs wel te verstaan. Eindelijk weer een stad waar de heladeria's zich aaneen schakelen en je geen genoegen hoeft te namen met een Ola ijsje. Heerlijk citroenijs op en L. iets met caramel en nougat. Heerlijk heerlijk. Daarna een bezoek gebracht aan de prachtige kathedraal. Het noorden van Spanje was al weer vroeg in handen van de katholieken en die lieten zich niet onbetuigd in het bouwen van kunstwerken van kerken. Deze was er ook eentje. Opmerkelijk dat er een enorme lege ruimte was, zonder banken of stoelen. Wat in deze kathedraal imponeert zijn de enorme afmetingen en de prachtige glas-in-loodramen die in het zonlicht van vandaag al hun geheimen prijsgaven. Ik heb geprobeerd ze op de foto te zetten, maar dat viel niet mee!
León

Vervolgens nog het museum in de kerk en bijbehorend klooster bezocht met weer prachtige kerkelijke kunst. Veel oude beelden uit de 13de en 14de eeuw die op de een of andere manier aandoenlijk zijn, een beetje naïeve kunst van nu lijken. Een hele verzameling hadden ze daar o.a. Van Madonna met kind. Blijkbaar zit baby-Jesus altijd op de linkerknie van mama. In één geval zat ie echt op de schoot, tussen beide knieën in. Je vraagt je af hoe dat beeld is vastgesteld. Wie heeft bepaald dat het de linkerknie moet zijn? De eerste die dat zo heeft afgebeeld en vele navolgers heeft gehad, of is daar een hele concilie voor nodig geweest met voors en tegens? Geen idee, wie het weet mag het als reactie hier achterlaten. Nog een vraag die opkomt: waarom is het niet sint Jesus?
Nou ja, dat soort dingen komen binnendrijven als je maar genoeg paapse invloeden op je in laat werken. In het museum ook nog enkele hele oude handschriften met integrale transcriptie waarvan de oudste dateren uit de 8ste eeuw. Dat zijn nog eens oude stukken! Heel mooie exemplaren met goudgekleurde leeuwen en al. Ik heb er (verboden!) foto's van gemaakt.
Archiefstuk met leeuw


Al met al een mooie dag in León dus. Morgen op weg naar Burgos!



Nog meer foto's van León op Flickr.

Created with Admarket's flickrSLiDR.

dinsdag 23 november 2010

TOP 2000

December komt er aan en de mail viel vandaag in de bus: stemmen voor de Top 2000. Ik doe dat nu al heel wat jaren, dus ook dit jaar stem ik vrolijk mee.
Deze keer opnieuw 15 nummers uitgekozen uit een oneindig lange lijst met dezelfde nummers. En aangezien je daaruit moet kiezen zijn opnieuw de gouwe ouwen bij mij in goede handen :).
Niet dat er nu geen goede muzeiek gemaakt wordt, zeker wel, maar het bloed stroomt waar het niet gaan kan. Mijn eigen favorieten houd ik er natuurlijk elk jaar in. Ik blijf wel verbaasd dat ze er nog steeds in staan. Zegt ook veel over de mensen die mee stemmen volgens mij. Ik denk trouwens ook niet dat mijn kinderen zich zullen herkennen in het aanbod van de nummers. Je kunt bijna niets anders kiezen dan ouwe meuk :)

Hier zijn ze dan, mijn keuzes voor 2010:
Jethro Tull - Bourree (1969)
Jethro Tull - Locomotive Breath (1972)
Police - Don't stand so close to me (1980)
Yes - Yours is no disgrace (1971)
Doe Maar - 32 jaar (ja, dat is lang geleden) (1981)
AC/DC - Whole Lotta Rosie (1978)
Allman Brothers Band - Jessica (1976)
Anouk - Nobody's wife (1997)
Supertramp - The Logical Song (1979)
Fungus - Kaap'ren varen (1974)
K.T. Tunstall - Suddenly I see (2006)
Muddy Water - Mannish boy (1988)
Lou Bega - Mambo no 5 (1999)
R.E.M. - Losing my religion (1991)
Nirvana - Smells like teen spirit (1991)

Helaas moet ik de laatste week van 2010 werken. Dus lekker een puzzel leggen met de radio aan zal er niet van komen ;)

maandag 22 november 2010

Verbroken – Karen Slaughter

Opnieuw een thriller, favoriet vakantiegenre blijkbaar in onze leeskist. Nou is Karen Slaughter geen onbekende, zelfs voor mij niet. Ik heb al meerdere boeken van haar gelezen en zolang ik ze niet achter elkaar lees is het goed te pruimen. Opnieuw een verhaal met vrouwen in de hoofdrol en een man ook, de GBI-agent Will Trent. Het zijn wederom vrouwen met “een verhaal”, van verkrachting, overleden mannen en verkeerde vrienden. In ditgeval zet ik het wat dik aan, want de politieagente is wel van het klassieke vrouwelijke thrillersoort, maar de andere, ja, ook actief als pathaloog-anatooom (wat een fantasie toch in die boeken) is wel naturel. Ik kon me haar wel als waarachtig voorstellen hoewel het verdriet van haar overleden man me wat overdreven en gedramatiseerd voorkwam. Blijkbaar verkoopt dat goed, anders kan ik het niet verklaren. Drama sells.
De moordzaak is erg mysterieus en eerlijk gezegd vind ik de ontknoping nogal onthutsend simpel. Het speelt zich af in een hele kleine, bekrompen gemeenschap, waar iedereen van alles van iedereen kent, maar nou net waar het om gaat. Dat de dochter van de waarnemend hoofd van politie in het dorp woont, dat weet toevallig niemand. Maar ze spreken haar wel... Nou ja, misschien ben ik wel te cynisch voor dit soort van thrillers.
Het verhaal is intrigerend maar de ontknoping een teleurstelling. Zo vat ik het eigenlijk goed samen. Het boek boeide me dus wel, maar de verwachting van een spannende ontknoping met verrassende wendingen werd niet ingelost.]

zondag 21 november 2010

Lustrum

Ondanks het feit dat ik me al enkele jaren rond deze tijd voor het hoofd sla omdat ik wederom vergeten ben aandacht te schenken aan de startdatum van mijn weblog, ben ik ook dit jaar daar niet in geslaagd. Wat is dat toch dat ik er niet toe kan komen om aan schaamteloze zelfverheerlijking te doen? Zal wel diep in de psyche zitten.

Hoe dan ook, op 10 november 2005 begon ik hakkelend aan een weblog dat uiteindelijk gekomen is tot wat het nu is. Dat is vijf jaar en in een tijd als deze waarin initiatieven meestal een korte looptijd hebben, is 5 jaar een behoorlijke tijdsspanne. Daar ben ik dan ook trots op.

Tegelijkertijd is het een mooi moment om weer eens wat puntjes op de i te zetten. Is vijf jaar niet genoeg? Levert dit weblog nog wel op wat ik me erbij voorstel? Is het wel geworden wat ik me er bij voor heb gesteld? Dat zijn de blogbeschouwelijke vragen die boven komen borrelen.

Het lijkt me dan ook een goed voornemen om in 2011 eens serieus te gaan kijken wat ik met dit weblog nog wil. Inhoudelijk is het erg persoonlijk geworden en weinig beschouwend naar bv. ontwikkelingen binnen de archiefwereld. Waar is dat door gekomen? Ik heb natuurlijk ook uitlaatkleppen binnen de Archief 2.0 community, als columnist in het Archievenblad en op het weblog van Regionaal Archief Tilburg.
Of heb ik gewoon niet zoveel meer te zeggen? Zit ik teveel in het NU zodat ik te weinig aandacht besteed aan de TOEKOMST?

Tijd voor (zelf)reflectie. Input van lezers is daarbij van harte welkom!

[plaatje van http://www.piazzadellarte.be/nl/content/de-toekomst-letters]

donderdag 18 november 2010

vakantie 2010 - Dag 13 - huisje (13-8-2010)

De voorlaatste dag in Portugal heeft zich in luiheid en leesheid voltrokken. De tomatensaus met spekjes, ui en paprika is al klaar en staat lekker af te koelen om straks opgewarmd te worden. Opgewarmde saus is bijna altijd lekkerder. De was is gedaan we kunnen morgen op tijd de koffers in de auto zetten en op weg gaan naar Spanje.
Souto bij Ponte de Lima