Göran Tunström - De Dief

dinsdag 25 maart 2008

Wat een merkwaardig boek! Bijzonder geschreven. De hoofdpersoon maakt een hele bijzondere ontwikkeling door. Hij groeit op en een milieu dat met de betiteling "asociaal" volgens mij nog mild wordt beoordeeld. Een enorm zootje van werkschuw volk dat drinkt en neukt en verder met stelen het hoofd boven water houdt. Deze jongen komt daarin verzeild als zoon van ouders die niet voor hem kunnen/willen zorgen. Zijn oom en tante nemen hem op in hun al uitgebreide gezin. Hij blijft een buitenbeentje en dat wordt keer op keer bevestigd. Hij heeft een mysterieuze drang tot leren, in de betekenis van kennis verwerven.

Uiteindelijk komt hij terecht op de universiteit van Uppsala en gaat daar de Gotische taal bestuderen. Het is interessant om daar over te lezen. Dat is misschien nog wel het meest vervreemdende aan het boek: de tegenstelling tot het milieu dat de opvoedomgeving van deze jongen vormt en de kennis en kunde die hij in zichzelf, met behulp van bereidwillige anderen, mobiliseert.

Uiteindelijk kruipt het bloed waar het niet gaan kan... Verrassend einde. Ik was op het verkeerde been gezet. Leuk!

Sommige passages vond ik ronduit vervelend om te lezen, omdat het me domweg niet interesseerde of er naar mijn gevoel niet toe deed. Andere delen las ik bijna ademloos door... Een boek met twee gezichten. Eigenlijk, gezien wat ik hierboven beschreef, moet dat het doel zijn geweest van de schrijver. Twee werelden verenigen die onverenigbaar zijn.

Al met al luidt mijn advies: lezen!

0 reacties:

 
links, tags en widgets - Templates para novo blogger