Ik twitter sinds 11 december 2008. In die periode heb ik ruim 1900 tweets geproduceerd. Hebben ze zin gehad? Heeft iemand er wat aan gehad? Wil ik antwoord op die vragen?Eigenlijk wel. Want, ondanks alle promo verhalen, Twitteren kost gewoon tijd net zoals alles wat met digitaal te maken heeft. En tijd is het meest kostbare goed wat een mens bezit. Ik in ieder geval wel. Dat kun je niet beïnvoeden. Er gaan maar 24 uur in een dag. Het is niet te koop. Je kunt alleen tijd winnen door dingen niet meer of minder te doen. Met andere woorden: Twitteren moet wel zin hebben.
Nou kan ik me natuurlijk beperken door alleen maar mensen te volgen en zelf er geen energie in te steken. Maar dat is dan weer niet in overeenstemming met de boodschap die ik probeer te prediken: gaat heen en deel(=vermenigvuldig)uw kennis.
Voor mij is het nog geen uitgemaakte zaak dat twitter een blijverdje is. Ik heb de afgelopen dagen in Oostende, tijdens Informatie aan Zee, meer getwitterd dan normaal. Mede om te kijken of dat waarde toevoegt, voor mij, maar ook voor anderen.
Een nadeel van twitteren is in ieder geval dat je (en ik beschik niet over de vaardigheid om met 10 vingers blind te typen!) delen van een interessante presentatie dreigt te missen.
Bij een paneldiscussie bleek het twitteren juist makkelijker te kunnen en kreeg ik zowaar ook feedback van buiten. De massa van relevante twitteraars en volgers, al is het in dit geval maar van de hashtag #info09, is daarbij ook van belang. Die was in dit geval niet zo groot. Het aantal twitteraars blijft groeien. Voor mij als archivaris-twitteraar is het van belang dat er veel mensen volgen en reageren op de onderwerpen tijdens zo'n congres. Dan krijg je interactie, heeft je getwitter zin en doel en leer je er zelf ook nog wat van. Ook van presentaties waar je zelf niet bij bent geweest.
Tijdens een saaie presentatie is twitteren zowiezo fun want dan mis je toch niets en wat moet je anders doen! :-)
Mijn "persoonlijke" tweets zijn voor mij en de mensen die mij daarvoor volgen (zoals mijn vrouw en zoon) of die zich niet meteen ergeren aan mijn geneuzel. Ik probeer me daarin ook wel te beperken. Soms kom je in een soort van flow terecht waarbij twitteren licht verslavend werkt, op andere dagen komt er geen tweet uit mijn toetsen.
Voor mij blijft het daarom nog een experiment dat ik met interesse volg en waaraan ik soms fanatiek deelneem. Het ongezien afschieten van een nieuwe techniek is meestal niet verstandig. De digitale revolutie laat zien dat er voor heel veel soortgelijke en tegelijk verschillende applicaties markt is. Als archiefsector zullen we daarin toch telkens moeten kijken of zo'n nieuwigheid ons doel kan dienen.
Ik heb mijn eindoordeel nog niet geveld.
[bron plaatje]
